technika Lichtensteina
Technika Lichtensteina jest powszechnie stosowaną metodą operacyjną w chirurgicznym leczeniu przepuklin pachwinowych, opracowaną przez amerykańskiego chirurga Irvinga Lichtensteina w latach 80. XX wieku. Stanowi złoty standard w leczeniu przepuklin pachwinowych, oferując niski wskaźnik nawrotów (poniżej 1%) oraz minimalne ryzyko powikłań.
Zabieg polega na umieszczeniu syntetycznej siatki polipropylenowej (materiału biokompatybilnego) nad kanałem pachwinowym, która wzmacnia osłabioną ścianę pachwinową. Siatka zostaje przymocowana do powięzi mięśnia skośnego wewnętrznego oraz więzadła pachwinowego przy pomocy szwów niewchłanialnych, co zapewnia trwałe wzmocnienie okolicy przepukliny.
Technika Lichtensteina jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, jako procedura jednodniowa. Charakteryzuje się małą inwazyjnością, krótkim czasem operacji (zazwyczaj 30-45 minut), szybkim powrotem pacjenta do codziennych aktywności (około 1-2 tygodni) oraz niskim poziomem bólu pooperacyjnego w porównaniu do technik nieprotezujących.
Najczęstsze powikłania po operacji techniką Lichtensteina to: przewlekły ból w okolicy pachwiny (u 1-5% pacjentów), infekcja rany (poniżej 1%), krwiak oraz uszkodzenie nerwów pachwinowych. Ze względu na doskonałe wyniki i bezpieczeństwo, metoda ta jest rekomendowana przez większość towarzystw chirurgicznych jako metoda z wyboru w leczeniu pierwotnych przepuklin pachwinowych u dorosłych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Przepuklina pachwinowa – Leczenie
Przepuklina pachwinowa to częste schorzenie wymagające indywidualnego podejścia terapeutycznego, zależnego od wielkości przepukliny, objawów oraz stanu pacjenta. W przypadku małych, bezobjawowych przepuklin u dorosłych mężczyzn możliwa jest obserwacja („watchful waiting”), jednak ze względu na brak samoistnej poprawy i ryzyko powiększania się przepukliny, leczenie operacyjne pozostaje metodą z wyboru. Tymczasowo można stosować pasy przepuklinowe oraz zalecać modyfikacje stylu życia, takie jak utrzymanie prawidłowej masy ciała, dieta bogata w błonnik, unikanie wysiłku fizycznego oraz stosowanie okładów z lodu. Operacja jest wskazana w przypadku przepuklin objawowych, powiększających się, u dzieci, kobiet oraz przy ryzyku uwięźnięcia lub zadzierzgnięcia. Techniki chirurgiczne dzielą się na otwarte (hernioplastyka) i laparoskopowe (TAPP, TEP), z zastosowaniem siatek polipropylenowych lub częściowo wchłanialnych, co znacząco obniża ryzyko nawrotów i zmniejsza dolegliwości bólowe pooperacyjne.
ból przewlekły, hernioplastyka, hernioplastyka otwarta, infekcja rany pooperacyjnej, jama brzuszna, kanał pachwinowy, krwiak, okład z lodu, operacja laparoskopowa, pas przepuklinowy, pas uciskowy, postępowanie zachowawcze, przepuklina pachwinowa, przepuklina udowa, ściana brzucha, seroma, siatka chirurgiczna, technika Lichtensteina, technika TAPP, technika TEP, uwięźnięcie przepukliny, watchful waiting, zadzierzgnięcie przepukliny, zatrzymanie moczu