receptor FGFR
Receptor FGFR (Fibroblast Growth Factor Receptor) to rodzina receptorów błonowych o aktywności kinazy tyrozynowej, składająca się z czterech głównych izoform (FGFR1-4). Receptory te odgrywają kluczową rolę w regulacji proliferacji komórek, różnicowania, migracji oraz przeżycia komórek poprzez wiązanie czynników wzrostu fibroblastów (FGF).
W warunkach fizjologicznych aktywacja FGFR zachodzi poprzez wiązanie ligandów FGF, co prowadzi do dimeryzacji receptora i autofosforylacji jego domen wewnątrzkomórkowych. Uruchamia to kaskady sygnałowe obejmujące ścieżki RAS-MAPK, PI3K-AKT, STAT oraz PLCγ, które kontrolują kluczowe procesy komórkowe.
Zaburzenia funkcjonowania receptorów FGFR, takie jak mutacje aktywujące, fuzje genowe czy nadekspresja, są związane z patogenezą wielu nowotworów, w tym raka pęcherza moczowego, endometrium, płuc, piersi oraz niektórych nowotworów hematologicznych. Z tego powodu inhibitory FGFR stanowią ważny kierunek w terapiach celowanych przeciwnowotworowych.
W praktyce klinicznej stosowane są już inhibitory FGFR, takie jak erdafitynib (Balversa) zatwierdzony w leczeniu zaawansowanego raka pęcherza moczowego z alteracjami FGFR, pemigatynib (Pemazyre) w leczeniu cholangiocarcinoma z fuzjami FGFR2, czy infigratynib w leczeniu nowotworów z fuzjami lub rearanżacjami FGFR.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Rak mięśniakomięśniowy – Patofizjologia i mechanizm
Rhabdomyosarcoma (RMS) jest najczęstszym mięsakiem tkanek miękkich u dzieci, stanowiącym 5-10% nowotworów złośliwych wieku dziecięcego. RMS wywodzi się z komórek mezenchymalnych różnicujących się w kierunku mięśni szkieletowych, choć może występować także w tkankach pozbawionych mięśni. Główne podtypy to zarodkowy (ERMS) i pęcherzykowy (ARMS), różniące się charakterystycznymi zmianami genetycznymi: ARMS często wykazuje translokacje t(2;13)(q35;q14) lub t(1;13)(p36;q14) prowadzące do powstania onkogennych białek fuzyjnych PAX3-FOXO1 lub PAX7-FOXO1, natomiast ERMS cechuje się utratą heterozygotyczności w regionie 11p15.5 oraz mutacjami w szlakach RAS, SHH i IGF. Zaburzenia osi RTK/RAS/PI3K stwierdzono u 93% przypadków RMS, z nadekspresją FGFR4 u około 7% pacjentów z FP-RMS, co wpływa na proliferację i oporność na apoptozę. Epigenetyczne mechanizmy, takie jak rekrutacja HDAC1 przez TBX2, również odgrywają istotną rolę w patogenezie RMS.
chimeryczny czynnik transkrypcyjny, czynnik wzrostu hepatocytów, gen fuzyjny PAX3-FOXO1, gen supresorowy nowotworu, inhibitor kinazy zależnej od cykliny, insulinopodobny czynnik wzrostu, kinaza fosfatydyloinozytolu 3, komórki mezenchymalne, metylacja histonów, mięsak tkanek miękkich, mutacja aktywująca, nerwiakowłókniakowatość typu 1, promieniowanie jonizujące, przejście nabłonkowo-mezenchymalne, rak podstawnokomórkowy, receptor FGFR, receptorowa kinaza tyrozynowa, regulacja epigenetyczna, retinoblastoma dziedziczny, rhabdomyosarcoma, szlak JAK-STAT, szlak mTOR, szlak Notch, szlak Ras/Raf/MEK/ERK, szlak Sonic Hedgehog, translokacja chromosomowa, utrata heterozygotyczności, utrata imprintingu, zespół Beckwitha-Wiedemanna, zespół Costello, zespół Li-Fraumeni, zespół Noonana, zespół Rubinsteina-Taybiego