bakterie meningokokowe grupy B

Bakterie meningokokowe grupy B (Neisseria meningitidis serogrupy B) to Gram-ujemne dwoinki, które stanowią jedną z głównych przyczyn inwazyjnej choroby meningokokowej (IChM), obejmującej zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i sepsę. W Europie i obu Amerykach grupa B jest najczęstszą serotypą wywołującą IChM, stanowiąc około 60-80% przypadków w tych regionach.

Zakażenie meningokokami grupy B dotyczy najczęściej niemowląt, małych dzieci oraz nastolatków. Transmisja bakterii odbywa się drogą kropelkową, przez bliski kontakt z nosicielem. U 10-20% populacji bakterie te mogą kolonizować nosogardziel bezobjawowo, jednak u podatnych osób może dojść do inwazji i szybkiego rozwoju choroby, która charakteryzuje się wysoką śmiertelnością (8-15%) oraz ryzykiem trwałych powikłań neurologicznych u ozdrowieńców.

Diagnostyka opiera się na badaniach mikrobiologicznych (posiew krwi lub płynu mózgowo-rdzeniowego), testach molekularnych (PCR) oraz wykrywaniu antygenów bakteryjnych. Leczenie wymaga natychmiastowej antybiotykoterapii, najczęściej cefalosporynami trzeciej generacji, penicyliną G lub chloramfenikolem. W profilaktyce stosuje się szczepionkę przeciwko meningokokom grupy B (4CMenB lub MenB-FHbp), która jest zalecana szczególnie dla grup wysokiego ryzyka.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl