nadwrażliwe zapalenie płuc
Nadwrażliwe zapalenie płuc (NZP), znane również jako alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych (AZPP), to choroba śródmiąższowa płuc wywołana reakcją immunologiczną na powtarzającą się ekspozycję na antygeny wziewne. Schorzenie charakteryzuje się zapaleniem tkanki płucnej, głównie w obszarze pęcherzyków płucnych i małych oskrzelików.
Czynnikami wywołującymi NZP są najczęściej antygeny pochodzenia organicznego, takie jak białka zwierzęce, bakterie termofilne, grzyby i pleśnie. Znane postacie choroby to m.in. płuco farmera, płuco hodowcy gołębi czy płuco pracownika klimatyzacji. Objawy mogą wystąpić w postaci ostrej (4-6 godzin po ekspozycji), podostrej lub przewlekłej, obejmując duszność, kaszel, gorączkę, złe samopoczucie i trzeszczenia podczas osłuchiwania.
Diagnostyka nadwrażliwego zapalenia płuc opiera się na wywiadzie dotyczącym ekspozycji środowiskowej, badaniach obrazowych (głównie HRCT), badaniach czynnościowych płuc, badaniu płynu z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL) oraz w niektórych przypadkach biopsji płuca. Leczenie polega przede wszystkim na eliminacji ekspozycji na antygen wywołujący, a w cięższych przypadkach na stosowaniu glikokortykosteroidów systemowych.
Naturalny przebieg choroby zależy od czasu trwania i intensywności ekspozycji na antygen. Nieleczone przewlekłe NZP może prowadzić do nieodwracalnego włóknienia płuc i znacznego upośledzenia funkcji oddechowej. Kluczowe znaczenie ma wczesne rozpoznanie i eliminacja kontaktu z czynnikiem wywołującym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Pneumonitis – Epidemiologia
Pneumonitis, obejmujące różne podtypy takie jak nadwrażliwe zapalenie płuc (HP), nieswoiste śródmiąższowe zapalenie płuc (NSIP), kryptogenne organizujące się zapalenie płuc (COP) oraz zapalenie płuc wywołane aspiracją, charakteryzuje się zróżnicowaną epidemiologią zależną od czynników środowiskowych, zawodowych i demograficznych. Roczna zapadalność na HP w populacji ogólnej wynosi od 1,28 do 2,16 przypadków na 100 000 osób, z wyższą częstością w grupach zawodowych wysokiego ryzyka, np. rolników i hodowców ptaków, gdzie wskaźniki sięgają nawet kilku tysięcy na 100 000 osób. HP najczęściej dotyka osoby w wieku 40-60 lat, z nieznaczną przewagą kobiet, a palenie tytoniu wykazuje efekt ochronny. Zapalenie płuc związane z inhibitorami punktów kontrolnych immunologicznych (ICI) występuje u około 5% pacjentów i wymaga wczesnego monitorowania, m.in. za pomocą biomarkera KL-6. Immunosupresja jest istotnym czynnikiem ryzyka pozaszpitalnego zapalenia płuc (CAP), obecna u 6-25% pacjentów, co podkreśla potrzebę ukierunkowanych strategii profilaktycznych, w tym szczepień.
biomarker KL-6, choroba grypopodobna, choroba śródmiąższowa płuc, czynnik klimatyczny, immunosupresja, infekcja dolnych dróg oddechowych, inhibitor punktów kontrolnych immunologicznych, kryptogenne organizujące się zapalenie płuc, nadwrażliwe zapalenie płuc, nieswoiste śródmiąższowe zapalenie płuc, płukanie oskrzelowo-pęcherzykowe, pneumokok, pozaszpitalne zapalenie płuc, test funkcji płuc, tomografia komputerowa o wysokiej rozdzielczości, wirus syncytialny oddechowy, włókniejące HP, zapalenie płuc, zapalenie płuc bakteryjne, zapalenie płuc o nieznanej etiologii, zapalenie płuc Pneumocystis, zapalenie płuc związane z wentylacją