ponowny zawał
Ponowny zawał (reinfarkt) odnosi się do nawrotu zawału serca u pacjenta, który wcześniej przeszedł już taki incydent. Jest to poważne powikłanie choroby niedokrwiennej serca, które wiąże się ze znacznie wyższym ryzykiem śmiertelności niż pierwszy epizod.
Ponowny zawał może wystąpić zarówno we wczesnym okresie (do 30 dni od pierwszego incydentu), jak i w odległym czasie. Wczesny reinfarkt najczęściej związany jest z niepełną rewaskularyzacją, zamknięciem stentu lub niewłaściwym leczeniem przeciwpłytkowym. Reinfarkt odległy zazwyczaj wynika z progresji miażdżycy lub nieskutecznej prewencji wtórnej.
Rozpoznanie ponownego zawału u pacjenta po przebytym niedawno zawale serca może być trudne, gdyż markery martwicy mięśnia sercowego mogą być wciąż podwyższone. Zgodnie z czwartą uniwersalną definicją zawału, reinfarkt rozpoznajemy przy wzroście stężenia troponiny o co najmniej 20% w stosunku do poprzedniej wartości, przy jednoczesnym spełnieniu jednego z pozostałych kryteriów zawału.
Leczenie reinfarktów obejmuje pilną rewaskularyzację (PCI lub CABG), intensyfikację farmakoterapii oraz dokładną diagnostykę przyczyn nieskuteczności wcześniejszego leczenia. Niezwykle istotna jest również modyfikacja czynników ryzyka i ścisłe przestrzeganie zaleceń prewencji wtórnej, włączając w to leczenie przeciwpłytkowe, statyny, beta-blokery oraz inhibitory ACE/ARB.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Metoprolol winian – Wskazania do stosowania
Metoprolol winian, selektywny beta-1-adrenolityk, jest szeroko stosowany w leczeniu schorzeń układu sercowo-naczyniowego, takich jak nadciśnienie tętnicze, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca (zwłaszcza częstoskurcz nadkomorowy), stabilna niewydolność serca (klasa II-IV wg NYHA, frakcja wyrzutowa lewej komory <40%) oraz w profilaktyce wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 25 mg, 50 mg i 100 mg, metoprolol zmniejsza kurczliwość mięśnia sercowego, zwalnia częstość rytmu serca i obniża ciśnienie tętnicze, co przekłada się na redukcję zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen oraz poprawę perfuzji wieńcowej. W terapii niewydolności serca stosowany jest w skojarzeniu z innymi lekami (ACE-I, ARB, diuretyki, antagoniści receptora mineralokortykoidowego), z ostrożnym stopniowym zwiększaniem dawki, aby uniknąć zaostrzenia objawów.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk selektywny, blaszka miażdżycowa, częstość rytmu serca, częstoskurcz nadkomorowy, dławica piersiowa, działanie chronotropowo ujemne, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor konwertazy angiotensyny, kołatanie serca, kurczliwość mięśnia sercowego, lek hipotensyjny, naczynie mózgowe, nadciśnienie tętnicze, napad migreny, perfuzja wieńcowa, ponowny zawał, profilaktyka migreny, profilaktyka wtórna po zawale, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor beta-1 adrenergiczny, stabilna choroba wieńcowa, stabilna objawowa niewydolność serca, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, układ sercowo-naczyniowy, węzeł zatokowy, zaburzenie rytmu serca, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, zawał mięśnia sercowego, zgon z przyczyn sercowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bloxazoc 190 mg
Bloxazoc, zawierający metoprololu bursztynian, jest selektywnym beta1-adrenolitykiem dostępnym w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 23,75 mg, 47,5 mg, 95 mg oraz 190 mg (odpowiednio 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg metoprololu winianu). Lek wykazuje ujemne działanie inotropowe i chronotropowe, prowadząc do obniżenia częstości akcji serca, rzutu serca oraz ciśnienia tętniczego, przy zachowaniu selektywności względem receptorów beta1, co minimalizuje wpływ na receptory beta2 w oskrzelach i naczyniach obwodowych. Metoprolol jest bezpieczny u pacjentów z astmą oskrzelową i cukrzycą, wykazując mniejszy wpływ na metabolizm węglowodanów i reakcję układu sercowo-naczyniowego podczas hipoglikemii. W terapii nadciśnienia tętniczego obniża ciśnienie krwi przez ponad 24 godziny, zmniejszając obwodowy opór naczyniowy bez zaburzeń elektrolitowych. W badaniu u dzieci z nadciśnieniem pierwotnym dawki 1,0 mg/kg i 2,0 mg/kg metoprololu istotnie obniżyły ciśnienie skurczowe (odpowiednio o 7,7 mmHg, p=0,027 i 6,3 mmHg, p=0,049) oraz ciśnienie rozkurczowe (7,5 mmHg, p=0,017 dla dawki 2,0 mg/kg).
astma oskrzelowa, choroba sercowo-naczyniowa, cukrzyca, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, frakcja wyrzutowa, hipoglikemia, klasyfikacja Tannera, komórki rozrusznikowe, lek beta-adrenolityczny, metoprololu bursztynian, nadciśnienie pierwotne, nadciśnienie tętnicze, objętość końcoworozkurczowa, objętość końcowoskurczowa, obturacyjna choroba płuc, opór naczyń obwodowych, pojemność minutowa serca, ponowny zawał, przewlekła niewydolność serca, śmierć sercowa, tachyarytmia, zawał mięśnia sercowego