czop nasienny
Czop nasienny (łac. caput epididymidis) to anatomiczna struktura stanowiąca początkowy fragment najądrza, które jest wydłużonym, skręconym przewodem przylegającym do jądra. Struktura ta znajduje się w górnej części jądra i jest zbudowana z licznych kanalików wyprowadzających nasienie.
Główną funkcją czopa nasiennego jest gromadzenie i dojrzewanie plemników, które są produkowane w kanalikach nasiennych jądra. W czopie nasiennym plemniki zyskują zdolność do ruchu, choć pełną ruchliwość nabywają dopiero w dalszych odcinkach najądrza. Proces dojrzewania plemników w najądrzu trwa około 12-21 dni.
Z punktu widzenia klinicznego, czop nasienny może być miejscem występowania różnych patologii, takich jak torbiele, stany zapalne (zapalenie najądrza) czy nowotwory. Zmiany chorobowe w obrębie czopa nasiennego mogą prowadzić do zaburzeń płodności u mężczyzn. Diagnostyka schorzeń tej okolicy obejmuje badanie palpacyjne, ultrasonografię moszny oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe wyższego rzędu.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa Finjuve (finasteryd 2,275 mg/ml, aerozol na skórę) wykazały dobrą tolerancję produktu przy codziennych aplikacjach do 39 tygodni, z przejściowymi przebarwieniami skóry obserwowanymi jedynie w badaniach 4- i 13-tygodniowych na miniaturowych świnkach morskich. Reakcje fotouczuleniowe wystąpiły u 4 z 10 zwierząt po jednoczesnej ekspozycji na UV, jednak u 58 zdrowych osób w badaniach klinicznych nie zaobserwowano fotouczulenia. Toksyczność reprodukcyjna badana na ciężarnych małpach Rhesus wykazała brak wad wrodzonych przy dawce do 800 ng/dobę i.v. (stężenie w osoczu 1,89 ng/ml, NOAEL), natomiast dawka doustna 2 mg/kg/dobę (>200-krotność maksymalnej dawki miejscowej) wywołała nieprawidłowości zewnętrznych narządów płciowych u płodów męskich. W badaniach klinicznych u mężczyzn stosujących 0,2 ml Finjuve (0,445 mg finasterydu/dobę) stężenie w osoczu wynosiło 48,0 pg/ml, co jest 39-krotnie niższe niż NOAEL u małp, a ekspozycja kobiet ciężarnych na drodze kontaktu z partnerem byłaby jeszcze mniejsza.
badanie kliniczne, czop nasienny, finasteryd, fotosensytyzacja, genotoksyczność, karcynogenność, narządy płciowe płodu, nieprawidłowość narządów płciowych, NOAEL, pęcherzyki nasienne, przebarwienie skóry, reakcja fotouczuleniowa, rozwój embrionalny, rumień, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada wrodzona, zaburzenia hormonalne, zmniejszenie płodności -
Leksykon leków
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa finasterydu nie wykazały potencjału genotoksycznego ani rakotwórczego, co potwierdza brak indukcji mutacji genetycznych i zmian prowadzących do nowotworów. Badania rozwojowe na szczurach, królikach i małpach rezus wskazały na dawko-zależne zaburzenia rozwoju zewnętrznych narządów płciowych u płodów męskich, szczególnie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej dawkę kliniczną (5-5000 razy u szczurów, 2 mg/kg u małp rezus). Warto podkreślić, że narażenie kobiet w ciąży na finasteryd poprzez kontakt z nasieniem mężczyzn przyjmujących dawkę 1 mg/dobę jest co najmniej 750 razy niższe niż w badaniach na zwierzętach. U królików nie zaobserwowano wpływu na rozwój narządów płciowych mimo podawania dawki 80 mg/kg/dobę, a parametry płodności i funkcje reprodukcyjne pozostawały niezmienione.
5α-reduktaza, czop nasienny, dihydrotestosteron, finasteryd, genotoksyczność, gruczoł krokowy, inseminacja, małpa rezus, mutacja genetyczna, najądrze, narząd płciowy, nasienie, nowotwór, parametr płodności, pęcherzyk nasienny, plemnik, płodność, spodziectwo, testosteron, wskaźnik płodności -
Leksykon substancji czynnych
Finasteryd przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego profil bezpieczeństwa, obejmujące toksykologię, genotoksyczność, kancerogenność oraz wpływ na reprodukcję. Doustna dawka śmiertelna (LD50) wynosiła około 500 mg/kg mc. u myszy oraz 400 mg/kg mc. u szczurów samic i 1000 mg/kg mc. u szczurów samców. Badania genotoksyczne i karcynogenne nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zalecanych dawek. W badaniach reprodukcyjnych u szczurów zaobserwowano zmniejszenie masy gruczołu krokowego i pęcherzyków nasiennych oraz obniżenie wskaźnika płodności, co wiązało się z farmakologicznym hamowaniem 5α-reduktazy. Zmiany te były odwracalne po zaprzestaniu podawania leku i nie mają bezpośredniego przełożenia klinicznego na ludzi. U ciężarnych szczurów finasteryd powodował feminizację płodów męskich oraz spodziectwo zależne od dawki, natomiast u małp rezus nie stwierdzono wad rozwojowych przy ekspozycji do 800 ng/dobę, co stanowi margines bezpieczeństwa około 60-120 razy większy niż potencjalna ekspozycja kobiet na finasteryd z nasienia.
badania toksykologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, czop nasienny, dawka śmiertelna, działanie fotouczulające, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja układowa, feminizacja płodów, finasteryd, gruczoł krokowy, hamowanie 5α-reduktazy, inhibicja enzymu, inhibitor 5α-reduktazy, napletek, niedobór 5α-reduktazy, przebarwienie skóry, reakcja fotouczuleniowa, rumień, spodziectwo, toksyczność ogólna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność skórna, wskaźnik płodności
