wątroba siarczkowa

Wątroba siarczkowa to termin opisujący patologiczną zmianę w obrębie wątroby, charakteryzującą się obecnością złogów siarczku żelaza w hepatocytach i komórkach Kupffera. Stan ten rozwija się najczęściej w przebiegu przewlekłych chorób wątroby, szczególnie alkoholowej choroby wątroby, i jest związany z zaburzeniami metabolicznymi.

Głównym mechanizmem powstawania wątroby siarczkowej jest nadmierna produkcja siarkowodoru w jelitach przy jednoczesnym upośledzeniu funkcji detoksykacyjnych wątroby. Dochodzi do wiązania jonów żelaza z siarką metaboliczną, tworząc charakterystyczne ciemne złogi w tkance wątrobowej. Zmiany te są widoczne makroskopowo jako ciemne zabarwienie narządu, przypominające kolor czekolady lub rdzy.

Diagnostyka wątroby siarczkowej opiera się na badaniu histopatologicznym materiału biopsyjnego, gdzie charakterystyczne złogi można uwidocznić przy pomocy specjalnych barwień (np. metoda Perlsa). W badaniach obrazowych (USG, TK) wątroba siarczkowa może wykazywać niespecyficzne cechy przewlekłego uszkodzenia miąższu. Leczenie ukierunkowane jest przede wszystkim na przyczynę podstawową oraz zapobieganie dalszej progresji choroby wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl