biegunka o etiologii bakteryjnej

Biegunka o etiologii bakteryjnej to zaburzenie żołądkowo-jelitowe wywołane przez patogenne bakterie, charakteryzujące się zwiększoną częstotliwością wypróżnień i zmianą konsystencji stolca na luźną lub wodnistą. Najczęstszymi patogenami odpowiedzialnymi za biegunkę bakteryjną są Campylobacter, Salmonella, Shigella, enteropatogenne szczepy E. coli oraz Clostridium difficile.

Mechanizmy patogenetyczne obejmują inwazję błony śluzowej jelita, produkcję enterotoksyn uszkadzających nabłonek jelitowy oraz zaburzenie wchłaniania wody i elektrolitów. Klinicznie biegunka bakteryjna często objawia się nagłym początkiem, obecnością krwi lub śluzu w stolcu, bólami brzucha, gorączką i objawami ogólnoustrojowymi, co odróżnia ją od biegunek wirusowych.

Diagnostyka obejmuje badanie mikrobiologiczne kału, testy molekularne PCR oraz wykrywanie toksyn bakteryjnych. Leczenie zależy od zidentyfikowanego patogenu i ciężkości objawów – obejmuje nawodnienie, wyrównanie elektrolitów oraz antybiotykoterapię w wybranych przypadkach. Szczególnej uwagi wymaga biegunka wywołana przez C. difficile, często związana z wcześniejszą antybiotykoterapią, wymagająca specyficznego podejścia terapeutycznego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl