orchiektomia
Orchiektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu jednego lub obu jąder. Procedura ta może być wykonywana z różnych wskazań, w tym jako leczenie raka jądra, zaawansowanego raka prostaty (orchiektomia obustronna redukuje poziom testosteronu), w przypadku urazów jąder niemożliwych do rekonstrukcji, a także jako element procedury zmiany płci u osób transpłciowych.
Wyróżnia się kilka typów orchiektomii: prostą (całkowite usunięcie jądra), subkapsularną (usunięcie tkanki jądra z pozostawieniem osłonki), radykalną (usunięcie jądra wraz z powrózkiem nasiennym) oraz częściową (usunięcie tylko fragmentu jądra). Wybór metody zależy od wskazania klinicznego.
Zabieg najczęściej wykonywany jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, z dostępu przez mosznę lub pachwinę. Potencjalne powikłania obejmują krwawienie, infekcję, tworzenie się krwiaków, uszkodzenie struktur sąsiadujących oraz konsekwencje hormonalne (przy orchiektomii obustronnej). U pacjentów po orchiektomii obustronnej konieczna jest zwykle substytucja hormonalna testosteronem.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Skręt jądra – Leczenie
Skręt jądra to nagły stan urologiczny wymagający pilnej interwencji chirurgicznej, najlepiej w ciągu pierwszych 6 godzin od wystąpienia objawów, aby zapobiec nieodwracalnemu uszkodzeniu jądra. Roczna częstość występowania wynosi około 3,8/100 000 mężczyzn poniżej 18 roku życia. Standardowym leczeniem jest orchiopeksja z detorsją, polegająca na odkręceniu powrózka nasiennego i unieruchomieniu jądra w mosznie, często z zabezpieczeniem drugiego jądra profilaktycznie. Skuteczność zabiegu wynosi 90-100% przy interwencji do 6 godzin, spada do około 50% po 6-12 godzinach i poniżej 10% po 24 godzinach. W przypadku martwicy jądra konieczna jest orchiektomia. Manualna detorsja może być stosowana jako tymczasowe postępowanie, ale nie zastępuje leczenia chirurgicznego. U noworodków leczenie jest bardziej kontrowersyjne, często wymaga obustronnej eksploracji moszny i orchiopeksji jądra przeciwległego.
atrofia jądra, deformacja bell-clapper, inhibitor fosfodiesterazy typu 5, krwiak moszny, leczenie chirurgiczne, lek opioidowy, moszna, niepłodność, orchiektomia, orchiopeksja, powrózek nasienny, predyspozycja anatomiczna, proteza jądra, przerywany skręt jądra, sildenafil, skręcenie powrózka nasiennego, skręt jądra, suspensorium, USG dopplerowskie, uszkodzenie reperfuzyjne, zakażenie rany pooperacyjnej, znieczulenie ogólne - Leksykon chorób i schorzeń
Rak jądra – Zapobieganie i profilaktyka
Rak jądra jest nowotworem złośliwym dominującym u mężczyzn w wieku 15-35 lat, z wysoką wyleczalnością sięgającą nawet 99% przy wczesnym wykryciu i szybkim wdrożeniu leczenia. Kluczowe jest rozpoznanie czynników ryzyka, takich jak wnętrostwo, rasa biała, historia rodzinna, wcześniejszy rak jądra oraz zakażenie HIV. Pomimo braku skutecznej prewencji pierwotnej, profilaktyka wtórna opiera się na regularnym samobadaniu jąder (zalecane raz w miesiącu, najlepiej po kąpieli), badaniach fizykalnych podczas wizyt kontrolnych oraz w razie potrzeby badaniach ultrasonograficznych u pacjentów z grup wysokiego ryzyka. Samobadanie, choć nie jest jednoznacznie rekomendowane przez wszystkie organizacje (np. USPSTF, American Academy of Family Physicians), jest uznawane przez wielu specjalistów za istotne narzędzie zwiększające świadomość i umożliwiające wczesne wykrycie zmian.
badanie fizykalne, badanie przesiewowe, chemioterapia, kriokonserwacja nasienia, kryptorchizm, moszna, nowotwór lity, nowotwór złośliwy, orchiektomia, palpacja, profilaktyka wtórna, promieniowanie jonizujące, radioterapia, rak jądra, samobadanie jąder, skutki uboczne chemioterapii, śmiertelność, spermatogeneza, uraz jądra, USG jąder, wczesne wykrywanie, wnętrostwo, wyleczalność, zakażenie HIV - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi u mężczyzn – Etiologia i przyczyny
Rak piersi u mężczyzn (MBC) to rzadkie schorzenie stanowiące mniej niż 1% wszystkich przypadków raka piersi, z roczną zachorowalnością w Polsce na poziomie 150-200 przypadków. Etiologia MBC wiąże się z mutacjami genetycznymi, zwłaszcza w genie BRCA2, który zwiększa ryzyko zachorowania około 80-krotnie (ryzyko życiowe około 6% vs 0,1% w populacji ogólnej), oraz BRCA1 (ryzyko 1%). Inne mutacje obejmują CHEK2, PTEN, PALB2 i zespół Lyncha. Czynniki hormonalne, takie jak podwyższony stosunek estrogenów do androgenów, są kluczowe, szczególnie w kontekście zespołu Klinefeltera (ryzyko 20-50-krotnie wyższe), marskości wątroby, otyłości i terapii hormonalnej. Ekspozycja na promieniowanie jonizujące oraz czynniki środowiskowe, jak praca w wysokiej temperaturze i kontakt z chemikaliami, również zwiększają ryzyko. Średni wiek diagnozy to około 67 lat, z dominującym typem histologicznym – inwazyjnym rakiem przewodowym (IDC, ~80%).
badanie genetyczne, choroba Pageta brodawki sutkowej, inwazyjny rak przewodowy, inwazyjny rak zrazikowy, kariotyp 47, marskość wątroby, mutacja BRCA, mutacja BRCA1, mutacja genetyczna, orchiektomia, promieniowanie jonizujące, radioterapia klatki piersiowej, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, rak przewodowy in situ, rak trzustki, terapia hormonalna, transformacja nowotworowa, układ krwionośny, układ limfatyczny, wnętrostwo, XXY, zaburzenie równowagi hormonalnej, zapalenie jąder, zapalny rak piersi, zespół Klinefeltera, zespół Lyncha - Leksykon chorób i schorzeń
Rak piersi u mężczyzn – Etiologia i przyczyny
Rak piersi u mężczyzn (MBC) stanowi mniej niż 1% wszystkich przypadków raka piersi, z około 2000-2650 nowymi zachorowaniami rocznie na świecie. Ryzyko zachorowania wynosi około 1 na 833, znacznie mniej niż u kobiet (1 na 8). Etiologia MBC wiąże się z czynnikami genetycznymi, hormonalnymi i środowiskowymi. Mutacje genów BRCA2 zwiększają ryzyko 80-krotnie, z ryzykiem zachorowania w ciągu życia około 6%. Inne geny zaangażowane to CHEK2, PTEN, TP53, PALB2 oraz geny zespołu Lyncha. Zaburzenia hormonalne, zwłaszcza podwyższony stosunek estrogenów do androgenów, odgrywają kluczową rolę, a zespół Klinefeltera (47,XXY) zwiększa ryzyko 20-60-krotnie. Inne czynniki ryzyka to marskość wątroby, choroby jąder, terapia estrogenowa, ekspozycja na promieniowanie jonizujące (zwiększająca ryzyko 7-krotnie), otyłość, spożycie alkoholu oraz ekspozycja na wysoką temperaturę i chemikalia. Średni wiek diagnozy to 67-71 lat, a większość przypadków wykrywana jest w zaawansowanym stadium (III/IV).
Patofizjologia MBC jest podobna do raka piersi u kobiet, jednak dominującym typem histologicznym jest inwazyjny rak przewodowy (IDC) stanowiący około 80% przypadków. Większość nowotworów u mężczyzn wykazuje ekspresję receptorów estrogenowych (ER+), ale różnice molekularne wskazują na potrzebę specyficznych badań. Opóźniona diagnoza i mniejsza świadomość prowadzą do gorszych rokowań i wyższego wskaźnika śmiertelności w porównaniu do kobiet. Wzrost zachorowań na MBC w ostatnich dekadach może być związany z rosnącą otyłością i zmianami stylu życia. Obecne wytyczne terapeutyczne opierają się głównie na danych dotyczących kobiet, co podkreśla potrzebę dedykowanych badań. Wczesne wykrycie i edukacja pacjentów, zwłaszcza z grup wysokiego ryzyka, są kluczowe dla poprawy wyników leczenia. Interwencje zapobiegające otyłości mogą mieć istotne znaczenie w profilaktyce MBC.
brodawka sutkowa, czynnik genetyczny, czynnik hormonalny, gen CHEK2, gen PALB2, gen PTEN, gen TP53, guzek piersi, hiperestrogenizm, marskość wątroby, mutacja BRCA, mutacja BRCA1, mutacja BRCA2, mutacja genu, orchiektomia, promieniowanie jonizujące, radioterapia klatki piersiowej, rak piersi u mężczyzn, rak prostaty, rak przewodowy naciekający, receptor estrogenowy, terapia hormonalna, wnętrostwo, wyciek z brodawki, zaawansowane stadium choroby, zaburzenie hormonalne, zapalenie jąder, zespół Cowdena, zespół Klinefeltera, zespół Li-Fraumeni, zespół Lyncha