paliperydon doustny

Paliperydon doustny jest lekiem przeciwpsychotycznym drugiej generacji (atypowym), stosowanym głównie w leczeniu schizofrenii oraz zaburzeń schizoafektywnych. Jest to aktywny metabolit risperidonu, co oznacza, że mechanizm działania obu leków jest podobny.

Działanie paliperydonu polega na blokowaniu receptorów dopaminowych D2 oraz serotoninowych 5-HT2A w mózgu, co prowadzi do złagodzenia objawów psychotycznych, takich jak halucynacje, urojenia czy zaburzenia myślenia. Paliperydon wykazuje również powinowactwo do receptorów adrenergicznych α1 i α2 oraz histaminowych H1, co może wiązać się z występowaniem określonych działań niepożądanych.

Lek jest dostępny w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, które zapewniają stabilne stężenie substancji czynnej w organizmie. Dawkowanie jest indywidualne i zależy od stanu klinicznego pacjenta, zwykle rozpoczyna się od dawki 6 mg raz na dobę. Paliperydon doustny charakteryzuje się lepszą tolerancją w porównaniu do klasycznych neuroleptyków, jednak może powodować działania niepożądane, takie jak: wydłużenie odstępu QT, hiperprolaktynemia, przyrost masy ciała czy zaburzenia metaboliczne.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pratyria 100 mg + 150 mg

Pratyria to lek przeciwpsychotyczny zawierający paliperydonu palmitynian w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 75 mg, 100 mg i 150 mg. Terapia rozpoczyna się dawką inicjującą 150 mg podaną domięśniowo do mięśnia naramiennego w dniu 1., następnie 100 mg w dniu 8., a po miesiącu dawką podtrzymującą 75 mg co miesiąc. Dawkę podtrzymującą można modyfikować w zakresie 25-150 mg, dostosowując ją do indywidualnej tolerancji i skuteczności, z uwzględnieniem wyższych dawek u pacjentów z nadwagą lub otyłością. Dawkowanie można kontynuować w mięśniu naramiennym lub pośladkowym, przy czym dawki początkowe muszą być podane do mięśnia naramiennego dla szybkiego osiągnięcia stężenia terapeutycznego. W przypadku przejścia z doustnych form paliperydonu lub rysperydonu, stosuje się standardowy schemat inicjujący, a dawki podtrzymujące są dostosowywane odpowiednio do wcześniejszej terapii.
ampułko-strzykawka, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, ekspozycja na paliperydon, klirens kreatyniny, lek przeciwpsychotyczny, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, paliperydon doustny, paliperydonu palmitynian, rysperydon doustny, rysperydon w iniekcji, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne leku, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Interakcje leku – Paliperidone Teva 75 mg

Paliperydon, aktywny metabolit rysperydonu, wykazuje ograniczone interakcje farmakokinetyczne, nie wpływając istotnie na metabolizm przez izoenzymy cytochromu P-450 (CYP2D6, CYP3A4). Jednakże, jednoczesne stosowanie z karbamazepiną, induktorem enzymów i P-gp, powoduje znaczące zmniejszenie stężenia paliperydonu w osoczu o około 37% (spadek Cmax i AUC), co wymaga korekty dawki. Z kolei diwalproinian sodu zwiększa biodostępność paliperydonu o około 50% przy podaniu doustnym, co może mieć znaczenie kliniczne. Interakcje farmakodynamiczne obejmują nasilenie działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przy jednoczesnym stosowaniu z anksjolitykami, lekami nasennymi, opioidami oraz alkoholem, co zwiększa ryzyko sedacji, zaburzeń psychomotorycznych i niedociśnienia ortostatycznego. Paliperydon antagonizuje działanie leków dopaminergicznych (np. lewodopy), co jest szczególnie istotne u pacjentów z chorobą Parkinsona, prowadząc do potencjalnego nasilenia objawów.
agonista dopaminergiczny, anksjolityk, antagonista receptora dopaminowego, biodostępność leku, choroba Parkinsona, diwalproinian sodu, dystonia, działanie niepożądane, farmakokinetyka, fenotiazyna, funkcja poznawcza, glikoproteina p, induktor enzymu, inhibitor CYP2D6, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P-450, karbamazepina, kwas walproinowy, lek dopaminergiczny, lek nasenny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lek psychostymulujący, lek trójpierścieniowy, lewodopa, meflochina, metylofenidat, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, niedociśnienie ortostatyczne, objaw pozapiramidowy, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, P-gp, paliperydon doustny, paroksetyna, próg drgawkowy, rysperydon, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, sztywność mięśniowa, tramadol, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie psychomotoryczne, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu serca
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paliperidone Teva 75 mg

Paliperidone Teva to preparat w formie zawiesiny do domięśniowych wstrzyknięć o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 75 mg, 100 mg i 150 mg. Leczenie rozpoczyna się od dawki inicjującej: 150 mg podanej do mięśnia naramiennego w 1. dniu oraz 100 mg w 8. dniu, co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego. Trzecia dawka podtrzymująca (standardowo 75 mg) podawana jest co miesiąc, z możliwością dostosowania w zakresie 25-150 mg w zależności od tolerancji i skuteczności. U pacjentów z nadwagą lub otyłością zaleca się stosowanie dawek z górnego zakresu. Dawkowanie podtrzymujące można podawać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego, a zmiany dawkowania wymagają kilku miesięcy, aby w pełni ujawnić efekt terapeutyczny. W przypadku zmiany terapii z doustnego paliperydonu na Paliperidone Teva stosuje się odpowiednie dawki iniekcyjne zapewniające podobną ekspozycję, np. 6 mg/dobę doustnie odpowiada 75 mg co miesiąc w iniekcji. Podobnie, przy przejściu z rysperydonu o przedłużonym działaniu, dawki Paliperidone Teva dobiera się tak, aby zapewnić równoważną ekspozycję, np. 25 mg rysperydonu co 2 tygodnie odpowiada 50 mg Paliperidone Teva co miesiąc.
dawka inicjująca, dawka podtrzymująca, ekspozycja na paliperydon, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, paliperydon doustny, podanie domięśniowe, pominięcie dawki, rysperydon o przedłużonym działaniu, rysperydon w iniekcji, stężenie terapeutyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Palifren Long 50 mg

Produkt leczniczy Palifren Long to zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, dostępna w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg i 150 mg (odpowiednio zawierająca palmitynian paliperydonu w ilościach 39 mg, 78 mg, 117 mg, 156 mg i 234 mg). Leczenie inicjuje się dwoma wstrzyknięciami domięśniowymi do mięśnia naramiennego: 150 mg w 1. dniu oraz 100 mg w 8. dniu, co ma na celu szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego. Trzecia dawka (75 mg) podawana jest miesiąc po drugiej dawce inicjującej, a następnie zalecana jest dawka podtrzymująca 75 mg co miesiąc, z możliwością dostosowania w zakresie 25-150 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji. U pacjentów z nadwagą lub otyłością wskazane są dawki z górnego zakresu. Po drugiej dawce inicjującej możliwe jest podawanie dawek podtrzymujących zarówno do mięśnia naramiennego, jak i pośladkowego. W przypadku zmiany terapii z doustnego paliperydonu lub rysperydonu na Palifren Long, stosuje się standardowy schemat dawkowania inicjującego, z uwzględnieniem odpowiednich dawek podtrzymujących zapewniających podobną ekspozycję na lek.
dawka inicjująca, dawka podtrzymująca, dawka stabilizująca, dawkowanie inicjujące, ekspozycja na paliperydon, klirens kreatyniny, leczenie przeciwpsychotyczne, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, objaw pozapiramidowy, paliperydon doustny, palmitynian paliperydonu, podanie domięśniowe, przedłużone uwalnianie, rysperydon doustny, rysperydon w iniekcji, schemat dawkowania, stężenie terapeutyczne, wstrzyknięcie o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Egoropal 50 mg

Produkt leczniczy Egoropal, zawierający palmitynian paliperydonu, jest dostępny w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 25 mg do 150 mg. Leczenie rozpoczyna się schematem inicjującym: 150 mg domięśniowo w mięsień naramienny w dniu 1 oraz 100 mg w dniu 8, co pozwala na szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego. Trzecia dawka podtrzymująca (standardowo 75 mg) podawana jest po miesiącu od drugiej dawki inicjującej, a następnie kontynuowana co miesiąc, z możliwością dostosowania dawki w zakresie 25-150 mg w zależności od tolerancji i skuteczności. U pacjentów z nadwagą lub otyłością zaleca się stosowanie dawek z górnego zakresu. Wstrzyknięcia podtrzymujące można wykonywać w mięsień naramienny lub pośladkowy, przy czym dawki inicjujące muszą być podawane wyłącznie w mięsień naramienny. W przypadku zmiany terapii z doustnych form paliperydonu lub rysperydonu, leczenie Egoropalem należy rozpocząć od standardowego schematu inicjującego, z wyjątkiem przejścia z długo działających iniekcji rysperydonu, gdzie schemat inicjujący nie jest wymagany.
dawka podtrzymująca, ekspozycja na paliperydon, klirens kreatyniny, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, otyłość, paliperydon doustny, paliperydon o przedłużonym uwalnianiu, palmitynian paliperydonu, personel medyczny, podanie domięśniowe, rysperydon doustny, schemat inicjujący, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paliperidone Teva 100 mg

Paliperidone Teva jest preparatem w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, stosowanym domięśniowo. Terapia rozpoczyna się dawką inicjującą 150 mg w 1. dniu oraz 100 mg w 8. dniu, podawanymi wyłącznie do mięśnia naramiennego, co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego. Trzecia dawka podawana jest miesiąc po drugiej, a dawka podtrzymująca wynosi 75 mg co miesiąc, z możliwością dostosowania w zakresie 25-150 mg w zależności od tolerancji i skuteczności. U pacjentów z nadwagą lub otyłością zaleca się stosowanie dawek z górnego zakresu. Po drugiej dawce inicjującej dopuszcza się podawanie dawek podtrzymujących zarówno do mięśnia naramiennego, jak i pośladkowego. W przypadku przejścia z doustnego paliperydonu lub rysperydonu o przedłużonym uwalnianiu, leczenie należy rozpocząć od schematu inicjującego, z tabelarycznym dostosowaniem dawek zapewniającym podobną ekspozycję na substancję czynną.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka inicjująca, dawka podtrzymująca, ekspozycja na paliperydon, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, paliperydon doustny, podanie domięśniowe, przedłużone uwalnianie, rysperydon doustny, rysperydon w iniekcji, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wstrzyknięcie do mięśnia pośladkowego, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon substancji czynnych
Paliperydon – Dawkowanie i sposób podawania

Paliperydon w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu stosowany jest w leczeniu zaburzeń psychotycznych, z dawkowaniem rozpoczynającym się od 150 mg domięśniowo w mięsień naramienny w dniu 1 oraz 100 mg w dniu 8 (±4 dni), co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego. Następnie podaje się dawkę podtrzymującą 75 mg co miesiąc (zakres 25-150 mg), którą można dostosować indywidualnie, zwłaszcza u pacjentów z nadwagą lub otyłością. Dawkowanie podtrzymujące można podawać zarówno w mięsień naramienny, jak i pośladkowy. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥50 do <80 mL/min) zaleca się zmodyfikowany schemat: 100 mg w dniu 1 i 75 mg w dniu 8, a dawka podtrzymująca wynosi 50 mg (zakres 25-100 mg). Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 mL/min. U osób w podeszłym wieku dawkowanie jest podobne, z uwzględnieniem funkcji nerek. W przypadku pominięcia dawki obowiązują szczegółowe wytyczne dotyczące czasu podania kolejnych dawek, z możliwością elastycznych okien czasowych (±4 dni dla dawki w dniu 8 i ±7 dni dla dawek podtrzymujących).
ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka inicjująca, dawka podtrzymująca, dysfunkcja wątroby, ekspozycja na lek, klirens kreatyniny, lek przeciwpsychotyczny, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, pacjent w podeszłym wieku, paliperydon doustny, podanie domięśniowe, pominięcie dawki, rysperydon doustny, rysperydon iniekcyjny, stężenie terapeutyczne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Palifren Long 100 mg

Palifren Long to preparat zawierający palmitynian paliperydonu w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg i 150 mg. Terapia rozpoczyna się od dwóch dawek inicjujących podawanych domięśniowo do mięśnia naramiennego: 150 mg w 1. dniu oraz 100 mg w 8. dniu, co pozwala szybko osiągnąć stężenie terapeutyczne. Trzecia dawka podtrzymująca (zalecana 75 mg, zakres 25-150 mg) podawana jest co miesiąc, do mięśnia naramiennego lub pośladkowego, z możliwością dostosowania dawki w zależności od tolerancji i skuteczności terapii. U pacjentów z nadwagą lub otyłością zaleca się stosowanie dawek z górnego zakresu. Przy przejściu z doustnych form paliperydonu lub rysperydonu o przedłużonym uwalnianiu, stosuje się odpowiednie dawki Palifren Long, z zachowaniem schematu dawkowania inicjującego lub bez niego, w zależności od poprzedniej terapii.
ampułko-strzykawka, dawka inicjująca, dawka podtrzymująca, dawkowanie inicjujące, ekspozycja na paliperydon, iniekcja o przedłużonym działaniu, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, otyłość, paliperydon doustny, palmitynian paliperydonu, podanie domięśniowe, pominięcie dawki, przedłużone uwalnianie, rysperydon doustny, rysperydon w iniekcji, stężenie terapeutyczne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Paliperidone Teva 150 mg

Paliperidone Teva jest dostępny jako zawiesina do wstrzykiwań domięśniowych o przedłużonym uwalnianiu, stosowana głównie w leczeniu schizofrenii. Standardowy schemat inicjujący obejmuje podanie 150 mg w dniu 1 oraz 100 mg w dniu 8, obie dawki do mięśnia naramiennego, co umożliwia szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego. Następnie dawka podtrzymująca wynosi 75 mg co miesiąc, z możliwością dostosowania w zakresie 25-150 mg w zależności od tolerancji i skuteczności. U pacjentów z nadwagą lub otyłością zaleca się stosowanie dawek z górnego zakresu. Wstrzyknięcia podtrzymujące można wykonywać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego, z zaleceniem rotacji miejsc podania. Dla pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥50 do <80 ml/min) dawka początkowa to 100 mg i 75 mg w 1. i 8. dniu, a dawka podtrzymująca 50 mg miesięcznie (zakres 25-100 mg). Nie zaleca się stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny <50 ml/min. U pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie jest podobne do młodszych, z uwzględnieniem funkcji nerek.
ciężkie zaburzenie czynności nerek, dawka inicjująca, dawka podtrzymująca, dawkowanie inicjujące, ekspozycja na paliperydon, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, lek przeciwpsychotyczny, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, objawy pozapiramidowe, paliperydon doustny, podanie domięśniowe, rysperydon o przedłużonym działaniu, schemat dawkowania, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu
Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Egoropal 100 mg

Preparat Egoropal zawiera palmitenian paliperydonu w formie zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 100 mg i 150 mg. Leczenie rozpoczyna się schematem inicjującym: 150 mg domięśniowo w mięsień naramienny w dniu 1 oraz 100 mg w dniu 8, po czym po miesiącu następuje faza podtrzymująca z dawką 75 mg co miesiąc, którą można modyfikować w zakresie 25-150 mg w zależności od tolerancji i skuteczności. U pacjentów z nadwagą lub otyłością zaleca się stosowanie dawek z górnego zakresu. Po drugiej dawce inicjującej podtrzymujące iniekcje można podawać zarówno w mięsień naramienny, jak i pośladkowy. W przypadku przejścia z doustnych form paliperydonu lub rysperydonu, stosuje się standardowy schemat inicjujący, a dawki Egoropal odpowiadają dawkom doustnym (np. 3 mg/dobę doustnie odpowiada 25-50 mg miesięcznie domięśniowo). U pacjentów zmieniających większe dawki doustne (9-12 mg/dobę) na Egoropal podawany w mięsień pośladkowy, ekspozycja może być niższa w pierwszych 6 miesiącach, co uzasadnia preferencję podawania w mięsień naramienny w tym okresie.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, dawka podtrzymująca, dawkowanie podtrzymujące, ekspozycja na lek, ekspozycja na paliperydon, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, łagodne zaburzenie czynności wątroby, mięsień naramienny, mięsień pośladkowy, paliperydon doustny, paliperydon o przedłużonym uwalnianiu, palmitenian paliperydonu, podanie domięśniowe, schemat dawkowania inicjujący, stan stacjonarny, stężenie terapeutyczne, technika wstrzyknięcia, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego, wstrzyknięcie do mięśnia pośladkowego, zawiesina o przedłużonym uwalnianiu