Dawkowanie i sposób podawania leku Paliperidone Teva

Paliperidone Teva to lek w postaci zawiesiny do wstrzykiwań o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w trzech dawkach: 75 mg, 100 mg i 150 mg. Prawidłowe dawkowanie i sposób podawania tego preparatu mają kluczowe znaczenie dla skuteczności terapii i bezpieczeństwa pacjenta.¹

Schemat dawkowania inicjującego

Leczenie produktem Paliperidone Teva należy rozpocząć od dawki inicjującej składającej się z dwóch wstrzyknięć:

• 150 mg w 1. dniu leczenia – wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego
• 100 mg w 8. dniu leczenia (tydzień później) – również wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego

Taki schemat dawkowania pozwala na szybkie osiągnięcie stężenia terapeutycznego leku w organizmie pacjenta.²

Dawkowanie podtrzymujące

Trzecią dawkę należy podać miesiąc po podaniu drugiej dawki inicjującej. Standardowa dawka podtrzymująca wynosi 75 mg, podawana co miesiąc. W zależności od indywidualnej tolerancji i skuteczności leczenia, dawkę można dostosować w zakresie od 25 mg do 150 mg. Pacjenci z nadwagą lub otyli mogą wymagać dawek z górnej części zakresu dawkowania.³

Dawki podtrzymujące można podawać zarówno do mięśnia naramiennego, jak i do mięśnia pośladkowego. Dostosowanie dawki podtrzymującej można przeprowadzać co miesiąc, jednakże należy pamiętać, że ze względu na przedłużone uwalnianie leku, pełny efekt modyfikacji dawkowania może być widoczny dopiero po kilku miesiącach.⁴

Zamiana z doustnego paliperydonu lub rysperydonu na Paliperidone Teva

Podczas zmiany leczenia z doustnego paliperydonu o przedłużonym uwalnianiu na Paliperidone Teva, należy stosować poniższe dawki, aby uzyskać podobną ekspozycję na paliperydon:⁵

Podczas zamiany z doustnego paliperydonu na Paliperidone Teva można przerwać podawanie doustnego leku od razu lub stopniowo wycofywać, w zależności od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta.⁶

Warto zauważyć, że pacjenci przestawieni z większych dawek doustnych paliperydonu (9-12 mg) na iniekcje do mięśnia pośladkowego, mogą przez pierwsze 6 miesięcy wykazywać mniejszą ekspozycję na paliperydon. W takich przypadkach można rozważyć podawanie wstrzyknięć do mięśnia naramiennego przez pierwsze 6 miesięcy.⁷

Zamiana z rysperydonu w postaci iniekcji o przedłużonym działaniu

W przypadku zamiany leczenia z rysperydonu w postaci iniekcji o przedłużonym działaniu na Paliperidone Teva, należy podać Paliperidone Teva w terminie zaplanowanego kolejnego wstrzyknięcia rysperydonu. W tej sytuacji nie jest wymagany tygodniowy schemat dawkowania inicjującego.⁸

Dawki Paliperidone Teva, które zapewniają podobną ekspozycję na paliperydon jak wcześniej stosowane dawki rysperydonu o przedłużonym działaniu:⁹

Postępowanie w przypadku pominiętych dawek

Należy dołożyć wszelkich starań, aby uniknąć pominiętych dawek. Schemat postępowania w przypadku pominięcia dawki zależy od etapu leczenia i czasu, jaki upłynął od ostatniego wstrzyknięcia.¹⁰

Pominięcie drugiej dawki początkowej

W przypadku pominięcia drugiej dawki początkowej (8. dzień), zalecane postępowanie zależy od czasu, jaki upłynął od pierwszego wstrzyknięcia:¹¹

• Jeśli upłynęło mniej niż 4 tygodnie od pierwszego wstrzyknięcia: należy jak najszybciej podać drugą dawkę 100 mg do mięśnia naramiennego, a następnie trzecią dawkę 75 mg po 5 tygodniach od pierwszego wstrzyknięcia.¹²
• Jeśli upłynęło 4-7 tygodni od pierwszego wstrzyknięcia: należy wznowić dawkowanie od dwóch wstrzyknięć po 100 mg do mięśnia naramiennego – pierwsze jak najszybciej, drugie tydzień później.¹³
• Jeśli upłynęło więcej niż 7 tygodni od pierwszego wstrzyknięcia: należy ponownie rozpocząć dawkowanie według schematu inicjującego (150 mg w pierwszym dniu i 100 mg w ósmym dniu).¹⁴

Pominięcie dawki podtrzymującej

W przypadku pominięcia dawki podtrzymującej, postępowanie zależy od czasu, jaki upłynął od ostatniego wstrzyknięcia:

• Jeśli upłynęło mniej niż 6 tygodni: należy możliwie jak najszybciej podać ustaloną dawkę stabilizującą, a następnie kontynuować comiesięczny schemat dawkowania.¹⁵
• Jeśli upłynęło więcej niż 6 tygodni, ale mniej niż 6 miesięcy:
  • Dla pacjentów stabilnych po dawce 25-100 mg: należy jak najszybciej podać tę samą dawkę do mięśnia naramiennego, kolejne wstrzyknięcie tej samej dawki do mięśnia naramiennego tydzień później, a następnie wznowić comiesięczny schemat dawkowania.¹⁶
  • Dla pacjentów stabilnych po dawce 150 mg: należy jak najszybciej podać dawkę 100 mg do mięśnia naramiennego, kolejne wstrzyknięcie dawki 100 mg do mięśnia naramiennego tydzień później, a następnie wznowić comiesięczny schemat dawkowania.¹⁷
• Jeśli upłynęło więcej niż 6 miesięcy: należy ponownie rozpocząć dawkowanie według schematu inicjującego.¹⁸

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek dawkowanie jest takie samo jak u młodszych dorosłych pacjentów. Należy jednak pamiętać, że u osób starszych czynność nerek może być zaburzona, co może wymagać dostosowania dawki.^{Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek}

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny od ≥50 do <80 ml/min) zaleca się:

• Dawka początkowa: 100 mg w 1. dniu i 75 mg w 8. dniu (do mięśnia naramiennego)
• Dawka podtrzymująca: 50 mg co miesiąc (zakres 25-100 mg, w zależności od tolerancji i skuteczności)

Nie zaleca się stosowania produktu Paliperidone Teva u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min).²⁰

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki. Nie przeprowadzono badań w grupie pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, dlatego w ich przypadku zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności.²¹

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności stosowania paliperydonu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, dlatego nie zaleca się stosowania leku w tej grupie wiekowej.²²

Sposób podawania

Paliperidone Teva jest przeznaczony wyłącznie do stosowania domięśniowego i nie może być podawany żadną inną drogą. Lek należy wstrzykiwać powoli, głęboko do mięśnia. Każde wstrzyknięcie powinien wykonywać wykwalifikowany personel medyczny. Dawkę należy podawać w pojedynczym wstrzyknięciu, nie dzieląc jej na mniejsze porcje.²³

Miejsce wstrzyknięcia:²⁴

• Dawki początkowe (dzień 1. i 8.) muszą być podawane do mięśnia naramiennego, aby szybko osiągnąć stężenie terapeutyczne
• Dawki podtrzymujące można podawać do mięśnia naramiennego lub pośladkowego
• W przypadku bólu w miejscu wstrzyknięcia można rozważyć zmianę miejsca iniekcji (z mięśnia pośladkowego na naramienny lub odwrotnie)
• Zaleca się zmianę strony (lewa/prawa) przy kolejnych wstrzyknięciach

Technika wykonania wstrzyknięcia

Wstrzyknięcie do mięśnia naramiennego:

• Dla pacjentów ≥90 kg: igła 1½ cala, 22 G (38,1 mm × 0,72 mm)
• Dla pacjentów <90 kg: igła 1 cal, 23 G (25,4 mm × 0,64 mm)
• Wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie do obu mięśni naramiennych

Wstrzyknięcie do mięśnia pośladkowego:

• Igła 1½ cala, 22 G (38,1 mm × 0,72 mm) dla wszystkich pacjentów
• Wstrzyknięcia należy wykonywać w górnej zewnętrznej ćwiartce mięśnia pośladkowego
• Wstrzyknięcia należy wykonywać naprzemiennie do obu mięśni pośladkowych

²⁵