stan spastyczny
Stan spastyczny to zaburzenie napięcia mięśniowego charakteryzujące się wzmożonym napięciem mięśni, prowadzącym do oporu przy wykonywaniu ruchów biernych. Jest to jedna z oznak uszkodzenia górnego neuronu ruchowego w ośrodkowym układzie nerwowym, obejmującym korę mózgową, pień mózgu i rdzeń kręgowy.
Patofizjologicznie stan spastyczny wynika z zaburzonej równowagi między impulsami pobudzającymi i hamującymi docierającymi do motoneuronów rdzenia kręgowego. Główną przyczyną jest zmniejszenie hamowania zstępującego, co prowadzi do nadmiernej pobudliwości odruchów rozciągowych i wzrostu napięcia mięśniowego.
Najczęstsze przyczyny spastyczności to udar mózgu, stwardnienie rozsiane, urazy rdzenia kręgowego, mózgowe porażenie dziecięce oraz urazy czaszkowo-mózgowe. Klinicznie stan spastyczny objawia się zwiększonym oporem przy szybkim rozciąganiu mięśnia (objaw scyzorykowy), wzmożonymi odruchami głębokimi, klonusem oraz charakterystycznym wzorcem zajęcia grup mięśniowych.
Leczenie stanu spastycznego obejmuje rehabilitację (fizjoterapię, terapię zajęciową), farmakoterapię (baklofen, tyzanidyna, dantrolen, benzodiazepiny), blokady nerwów obwodowych, zastosowanie toksyny botulinowej oraz w zaawansowanych przypadkach metody chirurgiczne (np. selektywna rizotomia grzbietowa). Postępowanie terapeutyczne powinno być zindywidualizowane i dostosowane do nasilenia objawów oraz ich wpływu na funkcjonowanie pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ventolin 100 mcg/dawkę inh.
Salbutamol, będący substancją czynną Ventolinu (100 µg/dawkę inhalacyjną), jest selektywnym agonistą receptorów beta2-adrenergicznych, stosowanym wziewnie w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych. Jego mechanizm działania opiera się na szybkim i selektywnym pobudzeniu receptorów beta2 w mięśniach gładkich oskrzeli, co prowadzi do szybkiego (do 5 minut) rozszerzenia oskrzeli i złagodzenia skurczu oskrzeli. Czas działania leku jest krótki, wynoszący od 4 do 6 godzin, co determinuje konieczność wielokrotnego podawania w ciągu doby, zwłaszcza w terapii przewlekłej. Preparat jest zatem szczególnie użyteczny w doraźnym leczeniu nagłych napadów duszności.
aerozol inhalacyjny, agonista receptora beta2-adrenergicznego, choroba obturacyjna dróg oddechowych, działanie bronchodylatacyjne, mięsień gładki oskrzeli, napad duszności, obturacja dróg oddechowych, odwracalna obturacja dróg oddechowych, receptor beta2-adrenergiczny, salbutamol, siarczan salbutamolu, skurcz oskrzeli, stan spastyczny, Ventolin - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Diazepam Genoptim 5 mg
Diazepam, substancja czynna preparatu Diazepam Genoptim (ATC N05BA01), jest benzodiazepiną o wielokierunkowym działaniu farmakodynamicznym, polegającym na wzmocnieniu transmisji GABAergicznej poprzez modulację receptorów GABA-A. Mechanizm ten skutkuje nasileniem hamowania neuronalnego, co przekłada się na cztery główne efekty terapeutyczne: działanie przeciwlękowe, nasenno-uspokajające, miorelaksacyjne oraz przeciwdrgawkowe. Preparat dostępny jest w formie tabletek zawierających 2 mg lub 5 mg diazepamu, z dodatkiem laktozy jednowodnej (odpowiednio 168,1 mg i 165,1 mg), co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy. Tabletki są okrągłe, białe, o średnicy 8 mm, z linią podziału umożliwiającą precyzyjne dawkowanie.
anksjolityk pochodny benzodiazepiny, benzodiazepina, diazepam, drgawka gorączkowa, działanie anksjolityczne, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenno-uspokajające, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, działanie sedatywne, GABA, hamowanie neuronalne, kwas gamma-aminomasłowy, napad paniki, ośrodkowy układ nerwowy, premedykacja, receptor benzodiazepinowy, receptor GABA-A, stan padaczkowy, stan spastyczny, transmisja GABAergiczna, układ limbiczny, wyładowanie padaczkowe, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Baclofen Polpharma 10 mg
Baclofen Polpharma to lek zawierający baklofen w dawkach 10 mg i 25 mg na tabletkę, stosowany w terapii spastyczności o różnorodnej etiologii, charakteryzującej się wzmożonym napięciem mięśniowym utrudniającym funkcjonowanie pacjenta. Wskazania obejmują spastyczność w przebiegu stwardnienia rozsianego, uszkodzeń rdzenia kręgowego (w tym guzów, jamistości, poprzecznego zapalenia rdzenia, urazów), udarów mózgu, porażenia mózgowego, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz urazów głowy. Lek jest również stosowany u pacjentów pediatrycznych do 18 roku życia, zwłaszcza w mózgowym porażeniu dziecięcym, incydentach naczyniowo-mózgowych, zmianach nowotworowych i chorobach zwyrodnieniowych mózgu. Tabletki 10 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki, a każda tabletka zawiera laktozę jednowodną (60 mg w tabletce 10 mg i 50 mg w tabletce 25 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
Baclofen Polpharma, baklofen, choroba demielinizacyjna, choroba neurodegeneracyjna, choroba zwyrodnieniowa mózgu, guz rdzenia kręgowego, incydent naczyniowo-mózgowy, infekcja rdzenia kręgowego, jamistość rdzenia, kompresja rdzenia kręgowego, laktoza jednowodna, mózgowe porażenie dziecięce, nietolerancja laktozy, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent pediatryczny, poprzeczne zapalenie rdzenia, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, porażenie mózgowe, schorzenie neurologiczne, spastyczne porażenie rdzenia kręgowego, spastyczność poudarowa, stan spastyczny, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, traumatyczne uszkodzenie mózgu, udar naczyniowy mózgu, udar niedokrwienny, uraz głowy, uraz rdzenia kręgowego, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wzmożone napięcie mięśniowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Papaverinum hydrochloricum WZF 20 mg/ml
Preparat Papaverinum Hydrochloricum WZF w stężeniu 20 mg/ml to lek spazmolityczny zawierający chlorowodorek papaweryny, wykazujący działanie rozkurczowe na mięśnie gładkie. Jest wskazany w leczeniu stanów spastycznych przewodu pokarmowego, takich jak kolka żółciowa i jelitowa oraz stany skurczowe dróg żółciowych, a także w schorzeniach układu moczowego, w tym kolce nerkowej i bolesnym parciu na mocz. Preparat znajduje zastosowanie w sytuacjach wymagających szybkiego rozkurczu mięśni gładkich, zwłaszcza gdy inne metody farmakoterapii są nieskuteczne lub gdy podanie doustne jest niemożliwe lub niewskazane.
alkohol benzylowy, ból spastyczny, ból trzewny, chlorowodorek papaweryny, drogi żółciowe, farmakoterapia, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kolka jelitowa, kolka nerkowa, kolka żółciowa, lek spazmolityczny, mięsień gładki, moczowód, parcie na mocz, przepływ żółci, skurcz dróg żółciowych, stan spastyczny, układ kielichowo-miedniczkowy - Leksykon substancji czynnych
Kozłek lekarski – Właściwości farmakodynamiczne
Kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.) wykazuje udokumentowane działanie uspokajające i nasenne, potwierdzone zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i kontrolowanych badaniach klinicznych. Jego farmakodynamiczne efekty obejmują poprawę jakości i długości snu oraz skrócenie latencji snu, co zostało potwierdzone za pomocą subiektywnych ocen, zwalidowanych skal psychometrycznych oraz zapisu EEG. Mechanizm działania jest wieloczynnikowy i obejmuje interakcje z układem GABA-ergicznym (receptory GABA-A i benzodiazepinowe), agonistyczne działanie na receptory adenozynowe A1 oraz wiązanie z receptorami serotoninowymi 5-HT1A. Za efekt kliniczny odpowiadają głównie seskwiterpeny (w tym kwasy walerenowe), walepotriaty, lignany, flawonoidy oraz olejki eteryczne. Wyciągi z korzenia kozłka, przygotowywane w mieszaninie etanol-woda (do 70% V/V), stosowane w rekomendowanych dawkach, wykazują skuteczność w leczeniu zaburzeń snu oraz stanów lękowych.
ciśnienie krwi, działanie sedatywne, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, EEG, flawonoidy, kanał chlorkowy, kod ATC, kozłek lekarski, kwas walerenowy, latencja snu, lek nasenny, lek psycholeptyczny, lignany, liść melisy, liść mięty pieprzowej, mięśnie gładkie, nerwica wegetatywna, olejek eteryczny, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adenozynowy A1, receptor benzodiazepinowy, receptor GABA-A, receptor serotoninowy 5-HT1A, stan lękowy, stan spastyczny, szyszki chmielu, tolerancja farmakologiczna, układ GABA-ergiczny, układ mięśniowo-nerwowy, walepotriaty, zaburzenie wegetatywne, zdolność psychomotoryczna, ziele męczennicy - Leksykon substancji czynnych
Wapń glubionian – Wskazania do stosowania
Wapń glubionianowy, obecny w preparatach Calcium Polfarmex i Calcium Polfarmex o smaku truskawkowym, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu hipokalcemii. Syropy te zawierają 29,4 g wapnia glubionianu oraz 6,4 g wapnia laktobionianu na 100 ml, co odpowiada dostarczeniu odpowiednio 115 mg (wersja klasyczna) i 114 mg (wersja truskawkowa) jonów Ca²⁺ w 5 ml syropu. Preparaty są wskazane u pacjentów z niedoborami wapnia, w tym u dzieci w okresie wzrostu, kobiet w ciąży i karmiących, osób starszych z ryzykiem osteoporozy, pacjentów z zaburzeniami wchłaniania wapnia oraz u osób przyjmujących leki zwiększające wydalanie wapnia. Wskazania kliniczne obejmują m.in. tężyczkę hipokalcemiczną, profilaktykę i leczenie osteoporozy, stany po złamaniach, niedoczynność przytarczyc, krzywicę i osteomalację (w połączeniu z witaminą D) oraz stany alergiczne i spastyczne jako leczenie wspomagające.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Neorelium 5 mg/ml
Neorelium, zawierające 5 mg/ml diazepamu w formie roztworu do wstrzykiwań, jest wskazane do krótkotrwałego, doraźnego leczenia objawowego w ostrych stanach klinicznych, takich jak silne pobudzenie psychotyczne, nasilony lęk, ostry zespół abstynencyjny alkoholowy (w tym delirium tremens), stany spastyczne (np. tężec, urazy rdzenia kręgowego), stany padaczkowe oraz w premedykacji przed zabiegami chirurgicznymi i diagnostycznymi. Diazepam podawany parenteralnie umożliwia szybkie uzyskanie efektu uspokajającego, przeciwlękowego, przeciwdrgawkowego i miorelaksacyjnego. Wskazane jest stosowanie leku w warunkach umożliwiających ścisłe monitorowanie funkcji życiowych ze względu na ryzyko depresji oddechowej i sercowo-naczyniowej, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu opioidów lub innych leków depresyjnych na OUN.
delirium tremens, depresja oddechowa, depresja sercowo-naczyniowa, diazepam, drgawki gorączkowe, działanie anksjolityczne, majaczenie alkoholowe, nasilony lęk, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, pobudzenie psychoruchowe, pobudzenie psychotyczne, premedykacja, procedura endoskopowa, spastyczność, stan drgawkowy, stan padaczkowy, stan spastyczny, tężec, uraz rdzenia kręgowego, wzmożone napięcie mięśniowe, zaburzenia koordynacji, zapalenie ośrodkowego układu nerwowego, zespół abstynencji alkoholowej - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Baclofen Polpharma 25 mg
Dawkowanie baklofenu (Baclofen Polpharma) wymaga indywidualnego dostosowania, rozpoczynając terapię u dorosłych od dawki 5 mg trzy razy na dobę (15 mg/dobę) i stopniowo zwiększając co 3 dni do maksymalnie 20 mg trzy razy na dobę (60 mg/dobę). Skuteczne dawki terapeutyczne zwykle mieszczą się w zakresie 30-75 mg/dobę, a w razie konieczności stosuje się dawki do 100 mg/dobę, przy czym wyższe dawki powinny być wprowadzane ostrożnie. U pacjentów geriatrycznych zaleca się szczególną ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko działań niepożądanych. Leczenie nie powinno być nagle przerywane, aby uniknąć objawów odstawiennych, takich jak omamy czy zaostrzenie spastyczności. U pacjentów z niewydolnością nerek lub dializowanych dawka powinna być znacznie zmniejszona do 5 mg/dobę. Baclofen należy podawać doustnie podczas posiłków, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.
dawka dobowa, dawka podtrzymująca, dawkowanie baklofenu, dializa, działanie niepożądane, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, działanie terapeutyczne, efekt terapeutyczny, objawy odstawienne, omam, pacjent geriatryczny, podanie doustne, populacja pediatryczna, stan spastyczny, terapia baklofenem, tolerancja leku, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Papaverinum hydrochloricum WZF 20 mg/ml
Papaweryna chlorowodorek, będąca alkaloidem izochinolinowym opium, jest substancją czynną o działaniu spazmolitycznym, stosowaną w leczeniu skurczów mięśni gładkich jamy brzusznej. Mechanizm jej działania polega na bezpośrednim rozkurczu miocytów, niezależnym od układu cholinergicznego, co odróżnia ją od klasycznych leków przeciwcholinergicznych. Papaweryna nie wykazuje działania przeciwbólowego ani uzależniającego, co zwiększa bezpieczeństwo jej stosowania. Preparat PAPAVERINUM HYDROCHLORICUM WZF dostępny jest w formie roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 20 mg/ml, zawierającego jako substancję pomocniczą alkohol benzylowy w ilości 10 mg/ml, co należy uwzględnić u pacjentów z nadwrażliwością.
alkaloid izochinolinowy, alkohol benzylowy, dolegliwość bólowa, drogi moczowe, drogi żółciowe, działanie przeciwbólowe, działanie spazmolityczne, efekt synergistyczny, lek cholinolityczny, lek przeciwbólowy, lek przeciwcholinergiczny, mięsień gładki, nadwrażliwość, papaweryna chlorowodorek, przewód pokarmowy, relaksacja mięśniowa, roztwór do wstrzykiwań, spazmolityk, stan spastyczny, terapia skojarzona, układ cholinergiczny, układ przywspółczulny, uzależnienie lekowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Baclofen Polpharma 10 mg
Lek Baklofen Polpharma, zawierający baklofen w dawkach 10 mg i 25 mg, jest stosowany w terapii spastyczności mięśni, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od szybkości zwiększania dawki, wielkości dawki oraz wieku pacjenta, zwłaszcza u osób geriatrycznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu nerwowego centralnego, gdzie bardzo często występuje splątanie, a często bezsenność i dezorientacja. Baklofen może także obniżać próg drgawkowy, co jest szczególnie istotne u pacjentów z padaczką. Inne często występujące objawy to uspokojenie, senność, depresja oddechowa, bóle i zawroty głowy, ataksja oraz zaburzenia widzenia i akomodacji. Wysokie dawki (≥100 mg) mogą prowadzić do zespołu bezdechu sennego, zwłaszcza u pacjentów z uzależnieniem od alkoholu.
ataksja, baklofen, depresja oddechowa, hipotermia, krew utajona w kale, krwiomocz, mimowolne oddawanie moczu, moczenie nocne, napad drgawkowy, obniżenie ciśnienia krwi, oczopląs, osłabienie siły mięśniowej, parestezje, pojemność minutowa serca, profil bezpieczeństwa leku, próg drgawkowy, spastyczność mięśni, splątanie, stan spastyczny, uspokojenie polekowe, wielomocz, zaburzenia akomodacji, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia wytrysku, zahamowanie oddechu, zatrzymanie moczu, zespół bezdechu sennego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Relanium 5 mg
Diazepam, substancja czynna leku Relanium (5 mg tabletki), jest benzodiazepiną o szerokim spektrum działania na ośrodkowy układ nerwowy, realizowanym poprzez allosteryczną modulację receptorów GABA_A. Mechanizm ten prowadzi do zwiększonego napływu jonów chlorkowych do neuronów, co skutkuje hiperpolaryzacją błon komórkowych i zahamowaniem aktywności neuronalnej. W efekcie diazepam wykazuje działanie przeciwlękowe, uspokajające, nasenne, przeciwdrgawkowe oraz miorelaksacyjne. Działania te są dawkozależne i mogą wahać się od łagodnego uspokojenia do głębokiej sedacji, a nawet śpiączki. Przeciwlękowe efekty wynikają z wpływu na układ limbiczny, podwzgórze i wzgórze, co może także tłumaczyć paradoksalne reakcje stymulujące u niektórych pacjentów. Diazepam modyfikuje architekturę snu, powodując przemijające skrócenie fazy REM oraz istotne skrócenie faz snu wolnofalowego (III i IV), co może wpływać na jakość snu, jednak zmiany te ustępują po odstawieniu leku.
autonomiczny układ nerwowy, ciśnienie tętnicze, droga polisynaptyczna, działanie antykonwulsyjne, działanie miorelaksacyjne, działanie nasenne, działanie przeciwdrgawkowe, działanie przeciwlękowe, działanie uspokajające, faza REM, hamowanie presynaptyczne, hiperpolaryzacja błony komórkowej, kanał chlorkowy, kwas γ-aminomasłowy, mięsień szkieletowy, napięcie mięśniowe, odbicie monosynaptyczne, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pochodna benzodiazepiny, podwzgórze, sen wolnofalowy, skurcz mięśniowy, stan spastyczny, układ limbiczny, układ oddechowy, układ przywspółczulny, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, wyładowanie drgawkowe, wzgórze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Baclofen Polpharma 25 mg
Lek Baclofen Polpharma, zawierający baklofen w dawkach 10 mg i 25 mg, jest wskazany do leczenia objawowego spastyczności ośrodkowej u dorosłych oraz dzieci i młodzieży. Wskazania obejmują m.in. stwardnienie rozsiane, uszkodzenia rdzenia kręgowego (w tym guzy, jamistość, poprzeczne zapalenie, urazy), udary mózgu, porażenie mózgowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz urazy głowy. W populacji pediatrycznej szczególnie istotne jest zastosowanie w mózgowym porażeniu dziecięcym oraz innych stanach spastycznych o etiologii mózgowej i rdzeniowej. Preparat dostępny jest w tabletkach 10 mg (z linią podziału) i 25 mg, zawierających odpowiednio 60 mg i 50 mg laktozy jednowodnej, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
baklofen, choroba demielinizacyjna, choroba neurodegeneracyjna, choroba neuronu ruchowego, choroba zwyrodnieniowa mózgu, guz rdzenia kręgowego, incydent naczyniowo-mózgowy, infekcja rdzenia kręgowego, jamistość rdzenia, kompresja rdzenia kręgowego, mózgowe porażenie dziecięce, niedowład kończyn dolnych, poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, porażenie mózgowe, przepuklina krążka międzykręgowego, spastyczne porażenie rdzenia kręgowego, spastyczność, stan poudarowy, stan spastyczny, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne, udar naczyniowy mózgu, uraz rdzenia kręgowego, uszkodzenie rdzenia kręgowego, wzmożone napięcie mięśniowe, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zmiana nowotworowa mózgu, zmiana zwyrodnieniowa - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Drotafemme Forte 80 mg
Drotaweryna chlorowodorek, substancja czynna preparatu Drotafemme Forte w dawce 80 mg na tabletkę, jest syntetycznym lekiem przeciwskurczowym z grupy pochodnych papaweryny (kod ATC: A03AD02). Mechanizm działania opiera się na selektywnym hamowaniu fosfodiesterazy typu IV (PDE IV), co prowadzi do wzrostu stężenia cAMP w komórkach mięśni gładkich i inaktywacji kinazy łańcucha lekkiego miozyny, skutkując rozkurczem mięśni. Selektywność wobec PDE IV, bez wpływu na PDE III i PDE V, zapewnia korzystny profil bezpieczeństwa, zwłaszcza w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego, gdyż nie dochodzi do istotnego wpływu na mięsień sercowy i naczynia krwionośne. Drotaweryna działa niezależnie od rodzaju unerwienia autonomicznego, co umożliwia jej skuteczność w leczeniu skurczów mięśni gładkich przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, układu moczowo-płciowego oraz naczyń krwionośnych, poprawiając jednocześnie ukrwienie tkanek.
biodostępność, chlorowodorek drotaweryny, cykliczny adenozynomonofosforan, działanie spazmolityczne, fosfodiesteraza typu IV, inhibitor PDE IV, izoenzym fosfodiesterazy, izoenzym PDE III, kinaza łańcucha lekkiego miozyny, lek przeciwcholinergiczny, lek przeciwskurczowy, perfuzja tkankowa, pochodna izochinoliny, pochodna papaweryny, przepływ żółci, rozszerzenie naczyń, skurcz mięśni gładkich, skurcz moczowodu, stan skurczowy przewodu pokarmowego, stan spastyczny, układ sercowo-naczyniowy, unerwienie autonomiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Baclofen Polpharma 10 mg
Baclofen Polpharma jest dostępny w tabletkach o dawkach 10 mg i 25 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane w celu ustalenia najmniejszej skutecznej dawki bez działań niepożądanych. U dorosłych leczenie rozpoczyna się od 15 mg/dobę (5 mg 3x/dobę) i stopniowo zwiększa co 3 dni do maksymalnie 60 mg/dobę (20 mg 3x/dobę). Skuteczne dawki terapeutyczne zwykle mieszczą się w zakresie 30-75 mg/dobę, a w razie potrzeby można ostrożnie zwiększyć do maksymalnie 100 mg/dobę, stosując tabletki 25 mg. Nagłe odstawienie leku jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko omamów i zaostrzenia spastyczności. U osób starszych zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki z powodu wyższego ryzyka działań niepożądanych.
Baclofen Polpharma, baklofen, dawka podtrzymująca, dawkowanie leku, dializa, działanie niepożądane, działanie niepożądane przewodu pokarmowego, działanie terapeutyczne, efekt terapeutyczny, objawy niepożądane, omamy, pacjent pediatryczny, pacjent w podeszłym wieku, produkt leczniczy, stan spastyczny, tabletka 10 mg, tabletka 25 mg, zaburzenie czynności nerek