dwujodotyrozyna
Dwujodotyrozyna (DIT, 3,5-dijodotyrozyna) to związek powstający w procesie jodowania tyrozyny w tarczycy, będący kluczowym prekursorem hormonów tarczycy. Tworzy się, gdy do cząsteczki tyrozyny przyłączane są dwa atomy jodu w pozycjach 3 i 5 pierścienia fenolowego.
W procesie syntezy hormonów tarczycy, dwujodotyrozyna łączy się z inną cząsteczką jodowanej tyrozyny (najczęściej z monojodotyrozyną lub inną dwujodotyrozyną) tworząc tetra- lub trijodotyroninę (odpowiednio T4 i T3). Proces kondensacji tych związków zachodzi w tyreoglobulinie pod wpływem enzymu peroksydazy tarczycowej.
Nieprawidłowości w metabolizmie dwujodotyrozyny mogą prowadzić do zaburzeń czynności tarczycy. W warunkach prawidłowych niewykorzystana dwujodotyrozyna jest dejodowana przez enzym dejodazę jodotyrozynową (DEHAL1), co pozwala na odzyskanie i ponowne wykorzystanie jodu. Defekty genetyczne tego enzymu mogą prowadzić do wrodzonej niedoczynności tarczycy i zaburzeń rozwojowych.
Oznaczanie poziomu dwujodotyrozyny może mieć zastosowanie diagnostyczne w niektórych schorzeniach tarczycy, szczególnie w kontekście oceny metabolizmu jodu i biosyntezy hormonów tarczycowych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon substancji czynnych
Tiamazol, pochodna tioimidazolu o kodzie ATC H03BB02, jest kluczowym lekiem stosowanym w terapii nadczynności tarczycy, obecnym m.in. w preparatach Metizol i Thyrozol. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy hormonów tarczycy poprzez blokadę wbudowywania jodu do tyrozyny w tyreoglobulinie, co prowadzi do zahamowania produkcji monojodotyrozyny, dwujodotyrozyny, trójjodotyrozyny (T3) oraz tyroksyny (T4). Efekt terapeutyczny pojawia się z opóźnieniem, zwykle po kilku dniach stosowania, gdyż tiamazol nie wpływa na uwalnianie już zsyntetyzowanych hormonów, a jedynie na ich dalszą produkcję.
choroba Gravesa-Basedowa, dwujodotyrozyna, etiologia, hamowanie syntezy hormonów tarczycy, metabolit karbimazolu, monojodotyrozyna, nadczynność tarczycy, okres latencji, peroksydaza tarczycy, pochodna tioimidazolu, proces immunopatogenetyczny, terapia jodem radioaktywnym, tiamazol, trójjodotyronina, tyreoglobulina, tyroksyna, wbudowywanie jodu do tyrozyny, zapalenie tarczycy -
Leksykon leków
Metizol, zawierający tiamazol, jest lekiem z grupy pochodnych tioimidazolu (kod ATC: H03B B02), stosowanym w terapii nadczynności tarczycy. Tiamazol, aktywny metabolit karbimazolu, hamuje syntezę hormonów tarczycy poprzez działanie jako substrat dla peroksydaz tarczycowych, co prowadzi do zahamowania jodowania tyrozyny w tyreoglobulinie. W efekcie blokuje produkcję kluczowych związków w szlaku syntezy hormonów tarczycy, takich jak monojodotyrozyna, dwujodotyrozyna, trójjodotyronina (T3) oraz tyroksyna (T4).
choroba tarczycy, dwujodotyrozyna, gruczoł tarczowy, hormony tarczycy, metabolit karbimazolu, Metizol, monojodotyrozyna, nadczynność tarczycy, peroksydaza tarczycowa, peroksydaza tarczycy, pochodna tioimidazolu, synteza hormonów tarczycy, terapia nadczynności tarczycy, tiamazol, trójjodotyronina, tyreoglobulina, tyroksyna, tyrozyna
