zaostrzenie choroby niedokrwiennej

Zaostrzenie choroby niedokrwiennej serca (ChNS) to nagłe pogorszenie stanu pacjenta z rozpoznaną przewlekłą chorobą niedokrwienną serca. Manifestuje się ono najczęściej jako ostry zespół wieńcowy (OZW) – niestabilna dławica piersiowa, zawał serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) lub zawał serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI).

Kluczową przyczyną zaostrzenia choroby niedokrwiennej jest pęknięcie lub erozja blaszki miażdżycowej, prowadzące do powstania zakrzepu, który częściowo lub całkowicie zamyka światło tętnicy wieńcowej. Czynnikami wyzwalającymi mogą być: wysiłek fizyczny, stres emocjonalny, infekcje, zaburzenia metaboliczne czy odstawienie leków przeciwpłytkowych.

Diagnostyka zaostrzenia ChNS opiera się na ocenie objawów klinicznych (typowo ból w klatce piersiowej), badaniach laboratoryjnych (troponiny sercowe), elektrokardiografii oraz badaniach obrazowych. Leczenie wymaga pilnej interwencji, obejmującej farmakoterapię przeciwniedokrwienną, przeciwpłytkową i przeciwzakrzepową oraz, w zależności od sytuacji klinicznej, rewaskularyzację mięśnia sercowego (PCI lub CABG).

Zaostrzenie choroby niedokrwiennej serca stanowi stan bezpośredniego zagrożenia życia, wymagający natychmiastowej hospitalizacji. Pacjenci po epizodzie zaostrzenia wymagają intensyfikacji leczenia przewlekłego, modyfikacji czynników ryzyka oraz systematycznej kontroli kardiologicznej w celu zapobiegania kolejnym incydentom wieńcowym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl