blokada depolaryzująca

Blokada depolaryzująca to rodzaj blokady nerwowo-mięśniowej, stosowany podczas znieczulenia ogólnego w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych. W przeciwieństwie do blokerów niedepolaryzujących, które działają jako antagoniści konkurencyjni receptora acetylocholinowego, blokery depolaryzujące naśladują działanie acetylocholiny, powodując początkową depolaryzację błony komórkowej, a następnie jej przedłużone utrzymanie.

Najbardziej znanym przedstawicielem tej grupy jest sukcynylocholina (suksametonium), która po podaniu dożylnym wywołuje szybkie (w ciągu 30-60 sekund) zwiotczenie mięśni, trwające 5-10 minut. Mechanizm działania polega na wiązaniu się z receptorami acetylocholinowymi płytki motorycznej, co powoduje otwarcie kanałów jonowych i depolaryzację błony postsynaptycznej. W przeciwieństwie do naturalnej acetylocholiny, sukcynylocholina nie jest szybko rozkładana przez acetylocholinoesterazę, co prowadzi do przedłużonej depolaryzacji i następczej niemożności przewodzenia impulsu nerwowego.

Charakterystycznym objawem klinicznym po podaniu blokady depolaryzującej są fascykulacje mięśniowe. Do działań niepożądanych należą: hiperkaliemia, wzrost ciśnienia śródgałkowego i śródczaszkowego, bradykardia oraz możliwość wyzwolenia hipertermii złośliwej u predysponowanych pacjentów. Ze względu na profil działań niepożądanych oraz rozwój bezpieczniejszych środków niedepolaryzujących, zastosowanie sukcynylocholiny ogranicza się obecnie głównie do sytuacji wymagających szybkiego zabezpieczenia dróg oddechowych, jak intubacja w trybie nagłym.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl