dysgeuzia
Dysgeuzia to zaburzenie smaku, charakteryzujące się nieprawidłowym odczuwaniem smaków. Pacjenci mogą doświadczać utrzymującego się metalicznego, gorzkiego lub nieprzyjemnego posmaku, albo też zniekształconego odczuwania normalnych smaków pokarmów. Jest to objaw często występujący w praktyce klinicznej, mogący znacząco wpływać na jakość życia pacjentów.
Etiologia dysgezji jest złożona i obejmuje choroby ogólnoustrojowe (cukrzyca, choroby tarczycy, niedobory witaminowe), infekcje górnych dróg oddechowych (w tym COVID-19), uszkodzenia nerwów smakowych, skutki uboczne farmakoterapii (szczególnie antybiotyki, leki przeciwdepresyjne, przeciwnowotworowe), a także radioterapię głowy i szyi. Diagnostyka powinna uwzględniać dokładny wywiad, badanie fizykalne oraz ocenę funkcji smakowych.
Leczenie dysgezji zależy od przyczyny i może obejmować modyfikację farmakoterapii, suplementację (np. cynku, witamin z grupy B), leczenie chorób podstawowych oraz terapię wspomagającą (porady dietetyczne, stymulacja smakowa). W przypadkach idiopatycznych lub opornych na leczenie przydatne mogą być techniki kompensacyjne i wsparcie psychologiczne. Monitorowanie postępów leczenia i regularna ocena funkcji smakowych są niezbędne w prowadzeniu pacjentów z dysgezją.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Pazopanib – Działania niepożądane
Pazopanib, stosowany w leczeniu raka nerkowokomórkowego (RCC) oraz mięsaków tkanek miękkich (STS), wykazuje szeroki profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na 1149 pacjentach z RCC i 382 z STS. Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą incydenty sercowo-naczyniowe (przemijające napady niedokrwienne, udar niedokrwienny mózgu, niedokrwienie mięśnia sercowego, zawał serca i mózgu, zaburzenia czynności serca, wydłużenie odstępu QT, torsade de pointes), perforacje i przetoki przewodu pokarmowego oraz krwotoki z płuc, przewodu pokarmowego i mózgu, występujące u mniej niż 1% pacjentów. Dodatkowo u pacjentów z STS obserwowano żylne powikłania zakrzepowo-zatorowe, dysfunkcję lewej komory oraz odmę opłucnową. Do działań niepożądanych potencjalnie prowadzących do zgonu zaliczają się krwotoki, zaburzenia czynności wątroby, perforacje przewodu pokarmowego oraz udar niedokrwienny mózgu.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, anoreksja, białkomocz, dysfonia, dysfunkcja lewej komory, dysgeuzia, hipomagnezemia, krwawienie z nosa, krwotok płucny, krwotok z przewodu pokarmowego, mięsak tkanek miękkich, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, nudności i wymioty, odma opłucnowa, odwarstwienie siatkówki, odwodnienie, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przełom nadciśnieniowy, przemijający napad niedokrwienny, rak nerkowokomórkowy, rozwarstwienie tętnicy, śródmiąższowa choroba płuc, torsade de pointes, udar niedokrwienny mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie jamy ustnej, zawał serca, zespół Lyella, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Letizen 10 mg
Cetyryzyna w dawce 10 mg, substancja czynna leku Letizen, wykazuje profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi na ponad 3200 pacjentach oraz obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęstsze działania niepożądane o częstości ≥1% to senność (9,63%), ból głowy (7,42%), suchość błony śluzowej jamy ustnej (2,09%), zmęczenie (1,63%), zawroty głowy (1,10%), nudności (1,07%) oraz zapalenie gardła (1,29%). Senność występowała istotnie częściej niż w grupie placebo (9,63% vs. 5,00%), jednak miała przeważnie łagodne do umiarkowanego nasilenie. W populacji pediatrycznej (6 miesięcy–12 lat) najczęstsze działania niepożądane to senność (1,8%), biegunka (1,0%), zapalenie błony śluzowej nosa (1,4%) oraz zmęczenie (1,0%). Rzadko obserwowano zaburzenia czynności wątroby, reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny, oraz zaburzenia psychiczne, takie jak pobudzenie, agresja czy myśli samobójcze. Występowały także bardzo rzadkie przypadki trombocytopenii, zaburzeń akomodacji oka, trudności w oddawaniu moczu oraz efektu odstawienia objawiającego się świądem i pokrzywką.
agresja, aktywność cholinolityczna, amnezja, antagonista receptorów H1, artralgia, cetyryzyna, drgawki, dysfunkcja układu moczowego, dysgeuzia, dyskineza, dystonia, działanie niepożądane leku, enzymy wątrobowe, hiperbilirubinemia, hiperfagia, myśli samobójcze, nietrzymanie moczu, obrzęk, obrzęk naczynioruchowy, osutka krostkowa, parasomnia, parestezja, pobudzenie OUN, pokrzywka, profil bezpieczeństwa leku, reakcja nadwrażliwości, rotacja gałek ocznych, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, wysypka polekowa, wzrost aminotransferaz, zaburzenie akomodacji, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie widzenia, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tritace 5 5 mg
Ramipryl, składnik preparatu Tritace 5, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które lekarz powinien uwzględnić przed rozpoczęciem terapii. Najczęstsze objawy to uporczywy suchy kaszel oraz niedociśnienie tętnicze, natomiast poważniejsze powikłania obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię i agranulocytozę. W obrazie morfologicznym krwi często obserwuje się eozynofilię, leukopenię, zmniejszenie erytrocytów, hemoglobiny i płytek krwi, a rzadziej aplazję szpiku czy pancytopenię. Istotne są także reakcje anafilaktyczne i rzekomo-anafilaktyczne oraz zwiększenie miana przeciwciał przeciwjądrowych, które mogą wymagać natychmiastowego przerwania leczenia. Wśród zaburzeń metabolicznych należy monitorować hiperkaliemię i hiponatremię, a także objawy zespołu SIADH.
agranulocytoza, anosmia, aplazja szpiku, białkomocz, cytolityczne zapalenie wątroby, dławica piersiowa, dysgeuzia, dyspepsja, eozynofilia, ginekomastia, hemoglobina, hiperkaliemia, hiponatremia, hipotonia ortostatyczna, leukopenia, łuszczycopodobne zapalenie skóry, morfologia krwi, neutropenia, niedobór erytrocytów, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwienie OUN, niedokrwistość hemolityczna, objaw Raynauda, obrzęk błony śluzowej nosa, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, pancytopenia, parestezje, pęcherzyca, płytki krwi, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, rumień wielopostaciowy, SIADH, skurcz oskrzeli, stan splątania, suchy kaszel, tachykardia, TIA, udar niedokrwienny, uszkodzenie hepatocytów, zaburzenia lękowe, zapalenie przewodu pokarmowego, zapalenie trzustki, zawał mięśnia sercowego, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Azelastine hydrochloride + Fluticasone propionate Teva (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Aerozol do nosa zawierający Azelastine hydrochloride (137 µg) oraz Fluticasone propionate (50 µg) na dawkę donosową może wywoływać szereg działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się zaburzenia smaku, często związane z nieprawidłową techniką aplikacji, a także krwawienia z nosa, uczucie dyskomfortu w jamie nosowej, kichanie i suchość błony śluzowej. Rzadziej występują nadżerki i perforacje przegrody nosowej, które wymagają konsultacji specjalistycznej. Istotne jest także ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych kortykosteroidów donosowych, takich jak opóźnienie wzrostu u dzieci oraz osteoporoza przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Bardzo rzadko mogą pojawić się poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, a także powikłania okulistyczne, takie jak jaskra, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego i zaćma.
azelastyna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dysgeuzia, epistaxis, flutykazon propionian, glikokortykosteroidy, jaskra, kortykosteroidy donosowe, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, osteoporoza, perforacja przegrody nosa, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, zaburzenia oddechowe, zaćma - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zenofor SR 500 mg
Zenofor SR, zawierający 500 mg chlorowodorku metforminy (390 mg metforminy) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, wykazuje profil działań niepożądanych zbliżony do metforminy o natychmiastowym uwalnianiu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, utrata apetytu), występujące bardzo często (≥1/10) na początku terapii i zwykle ustępujące samoistnie. Częstość występowania innych działań niepożądanych obejmuje: zmniejszenie/niedobór witaminy B12 (często, ≥1/100 do <1/10), dysgeuzję (często), bardzo rzadkie przypadki kwasicy mleczanowej (<1/10 000), nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby oraz zapalenie wątroby (<1/10 000), a także reakcje skórne takie jak rumień, świąd i pokrzywka (<1/10 000). Zaleca się stopniowe zwiększanie dawki i przyjmowanie leku podczas posiłku w celu poprawy tolerancji przewodu pokarmowego.
ból brzucha, chlorowodorek metforminy, duszność, dysgeuzia, kwasica mleczanowa, metformina o natychmiastowym uwalnianiu, metformina o przedłużonym uwalnianiu, niedobór witaminy B12, nieprawidłowe wyniki wątrobowe, pokrzywka, reakcje skórne, rumień, świąd skóry, utrata apetytu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zapalenie wątroby, złe samopoczucie, zmęczenie, zwiększanie dawki leku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Rolicyn 150 mg
Rolicyn, zawierający roksytromycynę – antybiotyk makrolidowy, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, w tym reakcje nadwrażliwości takie jak obrzęk naczynioruchowy i reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Wśród objawów skórnych obserwuje się rumień wielopostaciowy, wysypkę, pokrzywkę, purpurę oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP). Dolegliwości ze strony układu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu oraz biegunkę, czasem z domieszką krwi, a także rzadkie przypadki zapalenia trzustki, często związane z jednoczesnym stosowaniem innych leków. Możliwe jest także cholestatyczne lub ostre zapalenie wątroby, z podwyższeniem enzymów wątrobowych AspAT, AlAT i fosfatazy alkalicznej, czasem z żółtaczką.
antybiotyk makrolidowy, biegunka, ból nadbrzusza, cholestatyczne zapalenie wątroby, dysgeuzia, dyspepsja, enzymy wątrobowe, eozynofilia, głuchota przemijająca, kandydoza, niedosłuch, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ostra uogólniona osutka krostkowa, ostre zapalenie wątroby, parestezje, pokrzywka, purpura, reakcja anafilaktyczna, roksytromycyna, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, szumy uszne, zaburzenia widzenia, zapalenie trzustki, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, żółtaczka