więzadło przyzębia

Więzadło przyzębia (inaczej więzadło ozębnowe lub więzadło przyzębne) to specjalistyczna struktura łącznotkankowa, która otacza korzeń zęba i łączy cement korzeniowy z kością wyrostka zębodołowego. Stanowi kluczowy element przyzębia, obok dziąsła, cementu korzeniowego i kości wyrostka zębodołowego.

Główną funkcją więzadła przyzębia jest utrzymywanie zęba w zębodole oraz amortyzacja sił żucia. Składa się z włókien kolagenowych (głównie typu I), które biegną w różnych kierunkach, tworząc złożoną sieć. Wyróżniamy włókna grzebieniowe, poziome, skośne, wierzchołkowe i międzykorzeniowe, które zapewniają stabilizację zęba w różnych płaszczyznach.

Więzadło przyzębia jest bogato unaczynione i unerwione, co zapewnia nie tylko odżywienie tkanek, ale również funkcję proprioceptywną – odpowiada za czucie nacisku na ząb podczas żucia. Zawiera liczne komórki, w tym fibroblasty odpowiedzialne za produkcję kolagenu, komórki progenitorowe, makrofagi oraz komórki mezenchymalne zdolne do różnicowania się w osteoblasty, cementoblasty i fibroblasty, co jest istotne w procesach regeneracji i naprawy tkanek.

Patologie więzadła przyzębia mogą prowadzić do chorób przyzębia, zwiększonej ruchomości zębów, a w konsekwencji do ich utraty. Diagnostyka stanu więzadła przyzębia jest istotnym elementem oceny klinicznej i radiologicznej w periodontologii i stomatologii ogólnej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl