metabolit tamsulosyny
Metabolit tamsulosyny to substancja powstająca w wyniku przemian farmakologicznych tamsulosyny w organizmie. Tamsulosyna jest selektywnym antagonistą receptorów alfa-1-adrenergicznych, stosowanym głównie w leczeniu objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).
Metabolizm tamsulosyny zachodzi głównie w wątrobie przy udziale enzymów cytochromu P450, szczególnie CYP3A4 i CYP2D6. Główne metabolity tamsulosyny to hydroksylowane i O-demetylowane pochodne, które wykazują znacznie mniejszą aktywność farmakologiczną niż związek macierzysty. Około 10% dawki jest wydalane w postaci niezmienionej, natomiast większość w formie metabolitów z moczem.
Znajomość metabolitów tamsulosyny ma znaczenie kliniczne w kontekście potencjalnych interakcji lekowych oraz w przypadkach niewydolności wątroby, gdzie metabolizm leku może być upośledzony. Monitorowanie metabolitów może być również przydatne w badaniach farmakokinetycznych oraz w medycynie sądowej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Tamsulosyny chlorowodorek w dawce 0,4 mg, podawany w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, charakteryzuje się prawie całkowitą biodostępnością oraz szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym około 6 godzin po podaniu dawki po posiłku. Farmakokinetyka leku jest liniowa, a stan stacjonarny osiągany jest do 5. dnia terapii, przy czym Cmax w stanie stacjonarnym jest około 167% wartości po pojedynczej dawce. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~99%) oraz niewielką objętość dystrybucji (~0,2 l/kg), co wskazuje na ograniczoną penetrację do tkanek. Wchłanianie tamsulosyny jest spowolnione przez obecność pokarmu, dlatego zaleca się przyjmowanie leku zawsze po tym samym posiłku, aby zapewnić stałość farmakokinetyczną.
biodostępność, biodostępność po podaniu doustnym, biotransformacja tamsulosyny, Cmax, CYP2D6, CYP3A4, dawkowanie wielokrotne, efekt pierwszego przejścia, interakcja lekowa, izoenzym cytochromu P450, kinetyka liniowa, kompartment naczyniowy, metabolit tamsulosyny, mikrosomalne enzymy wątrobowe, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, stężenie terapeutyczne, tamsulosyny chlorowodorek, wiązanie z białkami osocza, zmienność międzyosobnicza, zmodyfikowane uwalnianie -
Leksykon leków
Tamsulosyny chlorowodorek, substancja czynna produktu Omnic 0,4 mg w formie kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu, charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością oraz liniową farmakokinetyką. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest około 6 godzin po podaniu pojedynczej dawki po posiłku, a stan stacjonarny ustala się po około 5 dniach wielokrotnego dawkowania, przy czym stężenie osoczowe w stanie stacjonarnym jest o około 66% wyższe niż po dawce pojedynczej. Wchłanianie leku jest zmniejszone przy przyjmowaniu na czczo, dlatego zaleca się podawanie leku zawsze po tym samym posiłku. Tamsulosyna wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (>99%) oraz niewielką objętość dystrybucji (~0,2 l/kg), co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Metabolizm tamsulosyny zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP3A4 i CYP2D6, przy minimalnym efekcie pierwszego przejścia, co przekłada się na wysoką dostępność biologiczną. Metabolity nie wykazują większej aktywności farmakologicznej niż związek macierzysty. Eliminacja odbywa się głównie drogą nerkową, z wydaleniem około 9% dawki w postaci niezmienionej. Okres półtrwania wynosi około 10 godzin po pojedynczej dawce i wydłuża się do około 13 godzin w stanie stacjonarnym, co uzasadnia dawkowanie raz na dobę. Znaczna zmienność osobnicza stężeń oraz potencjalne interakcje związane z wysokim wiązaniem z białkami osocza i metabolizmem przez CYP3A4 i CYP2D6 powinny być uwzględniane w praktyce klinicznej.
biodostępność, biotransformacja, Cmax, CYP2D6, cytochrom P450, dostępność biologiczna, efekt pierwszego przejścia, enzymy mikrosomalne wątroby, izoenzym CYP3A4, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, metabolit tamsulosyny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, schemat dawkowania, stan stacjonarny, stężenie osoczowe tamsulosyny, tamsulosyny chlorowodorek, Tmax, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zmienność osobnicza, związek macierzysty -
Leksykon leków
Tamsulosyna chlorowodorek, substancja czynna Suprostiv w dawce 0,4 mg, charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością po podaniu doustnym, jednak jej absorpcja jest zmniejszona przy jednoczesnym spożyciu posiłku, co wymaga stosowania leku zawsze w tym samym czasie względem posiłku. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest około 6 godzin po podaniu pojedynczej dawki, natomiast w stanie stacjonarnym, osiąganym około 5. dnia stosowania, Cmax jest o około 66% wyższe. Tamsulosyna wykazuje kinetykę liniową oraz wysokie (>99%) wiązanie z białkami osocza, co zwiększa ryzyko interakcji z innymi lekami o podobnym profilu wiązania. Objętość dystrybucji wynosi około 0,2 l/kg masy ciała, wskazując na ograniczoną dystrybucję tkankową.
biodostępność, CYP2D6, CYP3A4, cytochrom P450, dystrybucja leku, efekt pierwszego przejścia, farmakokinetyka, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kinetyka liniowa, metabolit tamsulosyny, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stan stacjonarny, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, Suprostiv, tamsulosyna chlorowodorek, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zmienność osobnicza -
Leksykon leków
Tamsulosyna w dawce 0,4 mg (kapsułki o zmodyfikowanym uwalnianiu) charakteryzuje się niemal całkowitą biodostępnością po wchłonięciu w jelicie, z kinetyką liniową i znaczną zmiennością międzyosobniczą stężeń w osoczu. Maksymalne stężenie (Cmax) osiągane jest około 6 godzin po podaniu pojedynczej dawki po posiłku, a w stanie stacjonarnym (osiąganym po 5 dniach dawkowania wielokrotnego) Cmax jest o około 2/3 wyższe. Zaleca się przyjmowanie leku po tym samym posiłku, aby zapewnić stabilność wchłaniania. Tamsulosyna wiąże się z białkami osocza w ponad 99%, a jej objętość dystrybucji wynosi około 0,2 l/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję do tkanek.
białko osocza, biodostępność, Cmax, dawkowanie wielokrotne, efekt pierwszego przejścia, eliminacja leku, indukcja enzymatyczna, kapsułka o zmodyfikowanym uwalnianiu, kinetyka liniowa, metabolit tamsulosyny, mikrosomalny enzym wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania w fazie eliminacji, parametr farmakokinetyczny, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, wchłanianie tamsulosyny, zmienność międzyosobnicza
