parestezja twarzy
Parestezja twarzy to zaburzenie czucia objawiające się nieprawidłowymi doznaniami sensorycznymi w obrębie twarzy, takimi jak mrowienie, drętwienie, pieczenie lub uczucie cierpnięcia. Dolegliwość ta zwykle nie wiąże się z bólem, ale może znacząco wpływać na komfort życia pacjenta.
Etiologia parestezji twarzy jest zróżnicowana i obejmuje schorzenia neurologiczne (np. neuropatia nerwu trójdzielnego, neuralgia), choroby naczyniowe (m.in. migrena, TIA), zaburzenia metaboliczne (np. niedobory witamin z grupy B), urazy, guzy czy infekcje. Często jest objawem towarzyszącym stwardnieniu rozsianemu, chorobie Parkinsona lub stanowi wczesny objaw udaru mózgu.
Diagnostyka parestezji twarzy wymaga dokładnego wywiadu lekarskiego i badania neurologicznego. W zależności od podejrzewanej przyczyny wykonuje się badania obrazowe (MRI, CT), badania laboratoryjne, elektromiografię czy badanie przewodnictwa nerwowego. Istotna jest dokładna lokalizacja zaburzeń czucia i ich charakterystyka czasowa.
Leczenie parestezji twarzy jest ukierunkowane na przyczynę podstawową. Może obejmować farmakoterapię (leki przeciwdrgawkowe, przeciwdepresyjne, witaminy), zabiegi neurochirurgiczne, fizjoterapię lub leczenie choroby podstawowej. W przypadkach idiopatycznych stosuje się leczenie objawowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Streptomycinum TZF 1 g
Streptomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk podawany w dawce 1 g jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania podczas terapii. Do najważniejszych należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, małopłytkowość, pancytopenia oraz niedokrwistość hemolityczna o nieznanej częstości występowania. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym gorączka, eozynofilia, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia. Neurologiczne działania niepożądane, takie jak parestezje twarzy, neuropatie obwodowe i zapalenie nerwu wzrokowego, również występują z nieznaną częstością i powinny być monitorowane. Szczególną uwagę należy zwrócić na ototoksyczność – bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się uszkodzenie ślimaka, a z nieznaną częstością ototoksyczność przedsionkową, manifestującą się nudnościami, wymiotami, zawrotami głowy i zaburzeniami równowagi, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w podeszłym wieku lub poddanych długotrwałej terapii.
antybiotyk aminoglikozydowy, azotemia, badanie audiometryczne, eozynofilia, kreatynina, leukopenia, małopłytkowość, morfologia krwi, nefrotoksyczność, neuropatia obwodowa, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ototoksyczność, ototoksyczność przedsionkowa, ototoksyczność ślimakowa, pancytopenia, parestezja twarzy, pokrzywka, przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, reakcja anafilaktyczna, streptomycyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie hematologiczne, zapalenie nerwu wzrokowego, złuszczające zapalenie skóry