zawał zatokowy
Zawał zatokowy to rzadkie, lecz poważne powikłanie zawału mięśnia sercowego, polegające na pęknięciu wolnej ściany lewej komory serca z wytworzeniem pseudotętniaka. Stan ten charakteryzuje się przerwaniem ciągłości wszystkich warstw mięśnia sercowego, przy czym wynaczyniona krew zostaje ograniczona przez przylegające do serca osierdzie, tworząc jamę wypełnioną krwią, skrzepami i tkanką włóknistą.
Zawał zatokowy najczęściej rozwija się w okresie od 3 do 14 dni po ostrym zawale mięśnia sercowego, szczególnie u pacjentów po zawale ściany przedniej lub bocznej. Do czynników ryzyka należą: pierwszy zawał serca, zaawansowany wiek, nadciśnienie tętnicze, opóźnione lub nieodpowiednie leczenie ostrego zespołu wieńcowego oraz przyjmowanie steroidów lub niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
Diagnostyka zawału zatokowego obejmuje badania obrazowe, takie jak echokardiografia, rezonans magnetyczny serca oraz wentrykulografia. W badaniu echokardiograficznym charakterystyczna jest obecność jamy komunikującej się z lewą komorą, wyraźne przerwanie ciągłości miokardium oraz paradoksalny ruch ściany pseudotętniaka podczas skurczu serca.
Leczenie zawału zatokowego zazwyczaj wymaga interwencji chirurgicznej z powodu wysokiego ryzyka pęknięcia i nagłego zgonu. Zabieg polega na wycięciu pseudotętniaka, zamknięciu ubytku w ścianie serca oraz ewentualnej rekonstrukcji lewej komory. W przypadku pacjentów niekwalifikujących się do operacji stosuje się leczenie zachowawcze, obejmujące inhibitory ACE, beta-blokery oraz leki przeciwkrzepliwe.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calipra
Produkt leczniczy Calipra zawiera 40 mg atorwastatyny (atorwastatyna wapniowa trójwodna) i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających alkohol oraz u osób powyżej 70. roku życia z czynnikami ryzyka rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest oznaczenie aktywności aminotransferaz i kinazy kreatynowej (CK), a badania te należy okresowo powtarzać. W przypadku utrzymania się aktywności aminotransferaz powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN) zaleca się redukcję dawki lub odstawienie leku. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko rabdomiolizy, zwłaszcza przy aktywności CK przekraczającej 5× GGN przed leczeniem lub 10× GGN podczas terapii, co wymaga natychmiastowego odstawienia atorwastatyny. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie zgłaszania objawów mięśniowych, takich jak ból, osłabienie czy bolesne kurcze mięśni, które mogą wskazywać na poważne powikłania mięśniowe, w tym miopatię immunozależną.
aminotransferaza, atorwastatyna wapniowa trójwodna, badanie czynnościowe wątroby, choroba wieńcowa, cukrzyca, dziedziczna choroba mięśni, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, miastenia, miastenia oczna, mięsień szkieletowy, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, przemijający napad niedokrwienia mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, statyna, stężenie glukozy we krwi, suchy kaszel, trójgliceryd, udar krwotoczny, udar mózgu, zapalenie mięśni, zawał zatokowy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calipra
Atorwastatyna (Calipra 10 mg) wymaga ścisłego monitorowania czynności wątroby, ze szczególnym uwzględnieniem aktywności aminotransferaz, które nie powinny przekraczać trzykrotności górnej granicy normy (GGN). W przypadku ich utrzymania się powyżej tego poziomu konieczne jest zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobami wątroby, spożywających duże ilości alkoholu oraz u osób po udarze krwotocznym lub zawałem zatokowym, zwłaszcza przy dawce 80 mg, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego. Ponadto, statyny mogą indukować lub nasilać miastenię oraz wywoływać miopatię, zapalenie mięśni i rabdomiolizę, charakteryzujące się aktywnością kinazy kreatynowej (CK) powyżej dziesięciokrotności GGN, mioglobinemią i ryzykiem niewydolności nerek. Wskazane jest oznaczanie CK przed terapią u pacjentów z czynnikami ryzyka, a leczenie należy przerwać przy znacznym wzroście CK lub nasilonych objawach mięśniowych.
aminotransferaza, atorwastatyna, badanie czynnościowe wątroby, białko transportowe, boceprewir, ból mięśniowy, choroba wątroby, choroba wieńcowa, cukrzyca, cyklosporyna, delawirdyna, dziedziczna choroba mięśni, elbaswir z grazoprewirem, erytromycyna, ezetymib, gemfibrozyl, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, itrakonazol, ketokonazol, kinaza kreatynowa, klarytromycyna, kwas fusydowy, letermowir, miastenia, miastenia oczna, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, nadciśnienie tętnicze, niacyna, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, posakonazol, przemijający napad niedokrwienia mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, stężenie glukozy, stężenie trójglicerydów, styrypentol, telaprewir, telitromycyna, udar krwotoczny, udar mózgu, wirusowe zapalenie wątroby typu C, worykonazol, zaburzenie czynności nerek, zapalenie mięśni, zawał zatokowy, zespół złego wchłaniania glukozy i galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Calipra
Atorwastatyna w dawce 80 mg (lek Calipra) wymaga ścisłego monitorowania funkcji wątroby i mięśni ze względu na ryzyko hepatotoksyczności oraz miopatii, w tym rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem terapii należy wykonać badania czynnościowe wątroby oraz oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej (CK), zwłaszcza u pacjentów z czynnikami predysponującymi (np. zaburzenia nerek, niedoczynność tarczycy, wiek >70 lat, choroby wątroby, wcześniejsze działania niepożądane po statynach). W przypadku utrzymującej się aktywności enzymów wątrobowych powyżej 3-krotności górnej granicy normy (GGN) lub CK powyżej 5-krotności GGN, należy rozważyć zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów po udarze krwotocznym lub zawałach lakunarnych, ze względu na zwiększone ryzyko udaru krwotocznego przy dawce 80 mg atorwastatyny. Ponadto, statyny mogą indukować lub nasilać miastenię, co wymaga przerwania terapii w przypadku nasilenia objawów.
aminotransferaza, badanie czynnościowe wątroby, ból mięśniowy, duszność, dziedziczna choroba mięśni, hiperglikemia, immunozależna miopatia martwicza, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kinaza kreatynowa, kwas fusydowy, lek przeciwgrzybiczny azolowy, miastenia, mioglobinemia, mioglobinuria, miopatia, niedobór laktazy, niedoczynność tarczycy, nietolerancja galaktozy, niewydolność nerek, przemijający napad niedokrwienia mózgu, rabdomioliza, śródmiąższowa choroba płuc, suchy kaszel, udar krwotoczny, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśni, zawał zatokowy, zespół złego wchłaniania glukozy