mechanizm nawrotny

Mechanizm nawrotny (reentry) to patofizjologiczne zjawisko polegające na krążeniu impulsu elektrycznego w tkance serca po zamkniętej pętli, powodujące zaburzenia rytmu serca. Jest to jeden z głównych mechanizmów odpowiedzialnych za rozwój tachyarytmii, zarówno nadkomorowych, jak i komorowych.

Do powstania mechanizmu nawrotnego niezbędne są specyficzne warunki: obecność pętli przewodzenia (anatomicznej lub czynnościowej), jednokierunkowy blok przewodzenia w jednej części pętli oraz zwolnione przewodzenie w drugiej części. Te warunki umożliwiają impulsowi elektrycznemu powrót do miejsca, przez które już przeszedł, i ponowną depolaryzację tkanki.

Klinicznie mechanizm nawrotny jest odpowiedzialny za wiele istotnych arytmii, w tym częstoskurcz nawrotny w węźle przedsionkowo-komorowym (AVNRT), zespół WPW (Wolff-Parkinson-White), trzepotanie przedsionków, częstoskurcz komorowy oraz niektóre postaci migotania przedsionków. Rozpoznanie typu arytmii związanej z mechanizmem nawrotnym ma kluczowe znaczenie dla wyboru właściwej strategii leczenia.

Leczenie arytmii opartych na mechanizmie nawrotnym obejmuje farmakoterapię lekami antyarytmicznymi (blokery kanałów sodowych, potasowych, beta-adrenolityki), kardiowersję elektryczną w przypadkach niestabilnych hemodynamicznie oraz zabiegi ablacji przezskórnej, które są obecnie metodą z wyboru w wielu przypadkach, szczególnie przy arytmiach opornych na leczenie farmakologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl