nadciśnienie tętnicze ostre

Nadciśnienie tętnicze ostre, określane również jako przełom nadciśnieniowy lub nagły wzrost ciśnienia tętniczego, jest stanem klinicznym charakteryzującym się gwałtownym podwyższeniem wartości ciśnienia (zwykle >180/120 mmHg), któremu towarzyszą objawy uszkodzenia narządów docelowych. Stanowi bezpośrednie zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.

Klinicznie wyróżnia się dwie postacie: stan nagły (emergency) – z bezpośrednim zagrożeniem życia i objawami uszkodzenia narządów (encefalopatia, ostry zespół wieńcowy, obrzęk płuc, rozwarstwienie aorty, krwotok śródmózgowy) oraz stan pilny (urgency) – bez objawów uszkodzenia narządów. Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne, EKG, badanie dna oka oraz obrazowanie narządów w zależności od manifestacji klinicznej.

Leczenie ostrego nadciśnienia tętniczego wymaga natychmiastowego wdrożenia farmakoterapii, najczęściej dożylnej. W stanie nagłym celem jest szybkie, ale kontrolowane obniżenie ciśnienia (o 20-25% w ciągu pierwszych 1-2 godzin), unikając przy tym zbyt gwałtownego spadku mogącego powodować niedokrwienie narządów. W stanach pilnych dopuszczalne jest leczenie doustne i mniej agresywna redukcja ciśnienia. Leki stosowane w terapii to m.in. labetalol, nitroprusydek sodu, nitrogliceryna, urapidyl, furosemid oraz antagoniści wapnia.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl