paradoks tętniczy

Paradoks tętniczy (pulsus paradoxus) to zjawisko fizjologiczne polegające na nietypowym spadku ciśnienia tętniczego podczas wdechu, przekraczającym 10 mmHg. W warunkach fizjologicznych ciśnienie tętnicze może zmniejszać się podczas wdechu o 5-10 mmHg, jednak większy spadek jest uznawany za patologiczny.

Mechanizm paradoksu tętniczego wiąże się z zaburzeniami hemodynamicznymi w obrębie klatki piersiowej. Podczas wdechu dochodzi do zwiększonego napływu krwi do prawego przedsionka, co może prowadzić do przesunięcia przegrody międzyprzedsionkowej w kierunku lewego przedsionka, zmniejszając jego objętość i wypełnienie lewej komory. W konsekwencji zmniejsza się objętość wyrzutowa lewej komory i spada ciśnienie tętnicze.

W praktyce klinicznej paradoks tętniczy jest ważnym objawem takich stanów jak tamponada serca, zaciskające zapalenie osierdzia, ciężka astma oskrzelowa, POChP czy masywna zatorowość płucna. Szczególnie wartościowy diagnostycznie jest w tamponadzie serca, gdzie może występować u 98% pacjentów, będąc jednym z kluczowych objawów triady Becka.

Pomiar paradoksu tętniczego można wykonać za pomocą sfigmomanometru lub monitorowania inwazyjnego ciśnienia tętniczego. Podczas pomiaru manualnego należy określić ciśnienie skurczowe w czasie wydechu i wdechu – różnica większa niż 10 mmHg wskazuje na obecność paradoksu tętniczego i wymaga dalszej diagnostyki przyczyny tego zjawiska.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl