pericarditis

Zapalenie osierdzia (pericarditis) to schorzenie charakteryzujące się stanem zapalnym osierdzia – błony otaczającej serce. Może występować jako ostra, nawracająca lub przewlekła postać choroby. Najczęstszymi przyczynami są infekcje wirusowe, bakteryjne lub grzybicze, choroby autoimmunologiczne, urazy, zawał mięśnia sercowego, nowotwory oraz reakcje polekowe.

W obrazie klinicznym dominuje charakterystyczny ból w klatce piersiowej, nasilający się przy głębokim oddychaniu i zmianie pozycji ciała, a zmniejszający się w pozycji siedzącej z pochyleniem do przodu. W badaniu fizykalnym można stwierdzić tarcie osierdziowe. W diagnostyce kluczowe znaczenie mają EKG (typowa ewolucja zmian z uniesieniem odcinka ST), badania obrazowe (echokardiografia, rezonans magnetyczny serca) oraz markery stanu zapalnego.

Leczenie zapalenia osierdzia jest uzależnione od jego etiologii i nasilenia objawów. W terapii ostrego zapalenia osierdzia stosuje się głównie niesteroidowe leki przeciwzapalne, kolchicynę oraz glikokortykosteroidy. W przypadku nawracającego zapalenia osierdzia istotne jest zapobieganie nawrotom poprzez długotrwałą terapię kolchicyną. Powikłaniem zapalenia osierdzia może być tamponada serca wymagająca pilnej interwencji oraz zaciskające zapalenie osierdzia, które może prowadzić do niewydolności serca.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl