blokada nerwu łokciowego
Blokada nerwu łokciowego to procedura anestezjologiczna polegająca na czasowym przerwaniu przewodnictwa nerwowego w obrębie nerwu łokciowego poprzez podanie leku miejscowo znieczulającego. Technika ta jest szeroko stosowana zarówno w anestezjologii, jak i leczeniu bólu przewlekłego.
Nerw łokciowy można blokować na różnych poziomach – w dole pachowym, na poziomie bruzdy nerwu łokciowego w okolicy stawu łokciowego, na poziomie nadgarstka lub bardziej dystalnie. Najczęściej stosowaną metodą jest blokada na poziomie bruzdy łokciowej lub w okolicy nadgarstka, co pozwala na znieczulenie małego palca oraz przyśrodkowej części palca serdecznego dłoni.
Procedura wykonywana jest najczęściej pod kontrolą USG, co znacząco zwiększa skuteczność blokady i minimalizuje ryzyko powikłań. Do blokady stosuje się leki z grupy amin amidowych, takie jak lidokaina, bupiwakaina czy ropiwakaina. Czas działania znieczulenia zależy od zastosowanego środka i wynosi od 2 do nawet 24 godzin.
Wskazania do blokady nerwu łokciowego obejmują operacje w obrębie łokcia, nadgarstka i ręki, szczególnie po stronie łokciowej, leczenie przewlekłych zespołów bólowych związanych z nerwem łokciowym, a także diagnostykę różnicową bólu neuropatycznego. Blokada może być wykonywana jako samodzielna technika znieczulenia lub jako uzupełnienie znieczulenia ogólnego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Lewobupiwakaina – Właściwości farmakodynamiczne
Lewobupiwakaina, będąca składnikiem aktywnym preparatu Levobupivacaine Molteni, dostępna jest w stężeniach 2,5 mg/ml oraz 5 mg/ml w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Jest to długodziałający środek znieczulenia miejscowego z grupy amidów (kod ATC: N01BB10), którego mechanizm działania opiera się na blokowaniu napięciowo-zależnych kanałów sodowych w błonie komórkowej, co hamuje przewodzenie impulsów nerwowych w nerwach czuciowych i ruchowych. Dodatkowo lewobupiwakaina blokuje kanały potasowe i wapniowe, co wzmacnia efekt znieczulający. Substancja wykazuje również wpływ na układ krążenia i ośrodkowy układ nerwowy, co jest istotne z punktu widzenia potencjalnych działań niepożądanych. Dawka lewobupiwakainy wyrażona jest w postaci zasady, co powoduje około 13% większą zawartość substancji czynnej w porównaniu do bupiwakainy w postaci chlorowodorku, jednak skuteczność kliniczna obu preparatów przy tych samych stężeniach nominalnych jest porównywalna.
blokada nerwu łokciowego, chlorowodorek lewobupiwakainy, dysfagia, działanie niepożądane, kanały potasowe, kanały wapniowe, lewobupiwakaina, ośrodkowy układ nerwowy, przewodzenie impulsów, przewodzenie impulsów nerwowych, roztwór izotoniczny, środek do znieczulenia miejscowego, układ krążenia, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Levobupivacaine Molteni 2,5 mg/ml
Lewobupiwakaina, będąca lewoskrętnym enancjomerem bupiwakainy z grupy amidów (kod ATC: N01BB10), działa jako długodziałający środek znieczulający miejscowo poprzez blokadę napięciowo-zależnych kanałów sodowych, potasowych oraz wapniowych w błonie komórkowej neuronów, co prowadzi do zahamowania depolaryzacji i przewodzenia impulsów nerwowych. Klinicznie manifestuje się to skutecznym znieczuleniem miejscowym zarówno nerwów czuciowych, jak i ruchowych. Lewobupiwakaina wykazuje również potencjalne działania niepożądane, zwłaszcza kardiotoksyczne (wpływ na przewodnictwo i kurczliwość mięśnia sercowego) oraz neurotoksyczne (objawy neurologiczne związane z OUN), co wymaga ostrożności w jej stosowaniu. W porównaniu do racematu bupiwakainy, lewobupiwakaina w roztworach o tym samym nominalnym stężeniu zawiera około 13% więcej substancji czynnej, jednak badania kliniczne potwierdzają równoważność efektu klinicznego obu preparatów.
analgezja, blokada nerwu łokciowego, blokada przewodnictwa, chlorowodorek, depolaryzacja błony komórkowej, dysfagia, działanie niepożądane, enancjomer lewoskrętny, kanał potasowy, kanał sodowy napięciowo-zależny, kanał wapniowy, kardiotoksyczność, lek amidowy, lewobupiwakaina, mięsień sercowy, neurotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał czynnościowy, przewodzenie impulsów nerwowych, racemat, roztwór do wstrzykiwań, środek znieczulający miejscowo, znieczulenie miejscowe