hipotensja polekowa

Hipotensja polekowa (niedociśnienie polekowe) to stan obniżonego ciśnienia tętniczego krwi, który występuje jako działanie niepożądane stosowanych leków. Jest to częsty problem kliniczny, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, którzy często przyjmują wiele leków jednocześnie.

Najczęściej hipotensję polekową wywołują leki przeciwnadciśnieniowe (zwłaszcza alfa-adrenolityki, diuretyki, inhibitory ACE, antagoniści wapnia), leki przeciwpsychotyczne, przeciwdepresyjne, przeciwparkinsonowskie, opioidy, leki nasenne i uspokajające. Mechanizmy powstawania hipotensji obejmują zmniejszenie oporu obwodowego, redukcję objętości krwi krążącej, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego lub zaburzenia regulacji autonomicznej.

Klinicznie hipotensja polekowa może manifestować się zawrotami głowy, omdleniami, zmęczeniem, zaburzeniami widzenia, a w cięższych przypadkach prowadzić do upadków i urazów. Szczególnie niebezpieczna jest hipotensja ortostatyczna, pojawiająca się po zmianie pozycji ciała na pionową. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, niewydolnością serca czy chorobą naczyniową mózgu może powodować poważne powikłania.

W postępowaniu klinicznym kluczowa jest identyfikacja leku wywołującego hipotensję, modyfikacja dawkowania, rozważenie alternatywnej terapii oraz edukacja pacjenta dotycząca unikania czynników nasilających (jak odwodnienie, długotrwałe stanie, gwałtowne wstawanie). Czasem konieczne jest wdrożenie specyficznych interwencji, takich jak stosowanie pończoch uciskowych czy zwiększenie podaży soli w diecie.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl