obrzęk błony śluzowej krtani

Obrzęk błony śluzowej krtani to stan charakteryzujący się nadmiernym gromadzeniem się płynu w tkankach wyściełających krtań, co prowadzi do pogrubienia błony śluzowej i zwężenia światła dróg oddechowych. Jest to poważny stan kliniczny, który może znacząco utrudniać przepływ powietrza i w skrajnych przypadkach prowadzić do niewydolności oddechowej.

Etiologia obrzęku krtani jest różnorodna i obejmuje: reakcje alergiczne (w tym obrzęk naczynioruchowy), infekcje (wirusowe, bakteryjne), urazy (termiczne, chemiczne, mechaniczne), zapalenie krtani, refluks żołądkowo-przełykowy czy nowotwory. Obrzęk może rozwijać się gwałtownie (jak w przypadku reakcji anafilaktycznej) lub stopniowo (np. w procesach zapalnych).

Objawy kliniczne zależą od nasilenia obrzęku i obejmują: chrypkę, stridor (świst krtaniowy), duszność, trudności w połykaniu, uczucie ciała obcego w gardle oraz niepokój. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić sinica, tachykardia, spadek saturacji tlenu i utrata przytomności. Diagnostyka opiera się na badaniu laryngologicznym, w tym laryngoskopii, która pozwala na bezpośrednią ocenę nasilenia i lokalizacji obrzęku.

Leczenie obrzęku krtani zależy od przyczyny i stopnia zaawansowania. W stanach ostrych stosuje się glikokortykosteroidy, leki przeciwhistaminowe (w przypadku alergii), adrenaliną, tlenoterapię oraz w razie potrzeby intubację lub tracheotomię. W przypadkach przewlekłych terapia ukierunkowana jest na leczenie choroby podstawowej. Obrzęk błony śluzowej krtani, szczególnie o nagłym początku, wymaga szybkiej interwencji medycznej ze względu na ryzyko niedrożności dróg oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl