przepuszczalność naskórka

Przepuszczalność naskórka to właściwość najbardziej zewnętrznej warstwy skóry, określająca zdolność do przepuszczania substancji przez tę barierę. Jest ona kluczowym parametrem w dermatologii, farmakologii i kosmetologii, wpływającym na efektywność miejscowo stosowanych leków, kosmetyków oraz na zdolność organizmu do ochrony przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.

Główną barierą regulującą przepuszczalność naskórka jest warstwa rogowa (stratum corneum), składająca się z korneocytów otoczonych lipidami międzykomórkowymi. Ta wysoce zorganizowana struktura działa jak selektywna bariera, przepuszczając niektóre substancje, a blokując inne. Przepuszczalność zależy od wielu czynników, w tym lipofilności substancji, masy cząsteczkowej, pH skóry oraz stanu hydratacji naskórka.

Zaburzenia przepuszczalności naskórka występują w wielu chorobach skóry, takich jak atopowe zapalenie skóry, łuszczyca czy rybia łuska. Mogą one prowadzić do zwiększonej utraty wody przeznaskórkowej (TEWL) oraz ułatwionego wnikania alergenów i patogenów, nasilając stan zapalny. Pomiar przepuszczalności naskórka jest istotnym parametrem diagnostycznym w ocenie funkcji barierowej skóry oraz skuteczności terapii dermatologicznych.

W praktyce klinicznej modyfikacja przepuszczalności naskórka znajduje zastosowanie w projektowaniu systemów transdermalnego podawania leków, które wykorzystują różne enhancery wchłaniania w celu zwiększenia biodostępności substancji aktywnych. Jednocześnie, przywracanie prawidłowej funkcji barierowej poprzez odpowiednią pielęgnację i leczenie stanowi podstawę terapii wielu dermatoz.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl