lek przeciwcholinoesterazowy
Leki przeciwcholinoesterazowe (inhibitory cholinoesterazy) to grupa substancji, które hamują działanie enzymu cholinoesterazy, odpowiedzialnego za rozkład acetylocholiny – ważnego neuroprzekaźnika w układzie nerwowym. Poprzez zahamowanie tego enzymu, leki te zwiększają stężenie acetylocholiny w szczelinie synaptycznej, co wzmacnia transmisję cholinergiczną.
Mechanizm działania leków przeciwcholinoesterazowych polega na wiązaniu się z miejscem aktywnym enzymu acetylocholinoesterazy, co uniemożliwia mu rozkładanie acetylocholiny. Inhibitory te dzielą się na odwracalne (np. neostygmina, pirydostygmina, donepezil) oraz nieodwracalne (np. związki fosforoorganiczne).
W praktyce klinicznej leki przeciwcholinoesterazowe znajdują zastosowanie w leczeniu miastenii, choroby Alzheimera, jaskry, atrofii nerwu wzrokowego, a także w anestezjologii do odwracania blokady nerwowo-mięśniowej. Niektóre z nich stosowane są również jako antidotum w zatruciach atropiną i innymi antagonistami receptorów muskarynowych.
Stosowanie leków przeciwcholinoesterazowych wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych wynikających z nadmiernej stymulacji receptorów cholinergicznych. Należą do nich: nudności, wymioty, biegunka, nadmierne wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, bradykardia, skurcz oskrzeli oraz zwiększone napięcie mięśni gładkich przewodu pokarmowego i układu moczowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Hioscyna butylobromek – Interakcje
Hioscyna butylobromek, jako lek o działaniu cholinolitycznym, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą znacząco wpływać na skuteczność terapii oraz profil działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest nasilenie działania antycholinergicznego przy jednoczesnym stosowaniu trój- i czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków przeciwhistaminowych I generacji, leków przeciwpsychotycznych (butyrofenony, fenotiazyny, klozapina, olanzapina), chinidyny, amantadyny, dizopiramidu oraz innych leków o działaniu antycholinergicznym (np. tiotropium, ipratropium). Objawy nasilonego działania antycholinergicznego obejmują tachykardię, suchość błon śluzowych, zaburzenia widzenia, zaparcia i zatrzymanie moczu. Ponadto, u pacjentów stosujących jednocześnie hioscynę butylobromek i digoksynę obserwuje się wzrost stężenia digoksyny w surowicy o około 33%, co zwiększa ryzyko toksyczności glikozydów nasercowych. Interakcje z inhibitorami MAO prowadzą do hamowania metabolizmu hioscyny i nasilają jej działanie, co wymaga szczególnej ostrożności klinicznej.
alkalizacja moczu, amantadyna, antagonista dopaminy, butyrofenon, chinidyna, ciśnienie śródgałkowe, cytrynian, digoksyna, dizopiramid, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, fenotiazyna, fizostygmina, galantamina, glikozyd nasercowy, hepatotoksyczność, hioscyna butylobromek, inhibitor MAO, ipratropium, jaskra, ketokonazol, klozapina, kortykosteroid, lek beta-adrenergiczny, lek cholinomimetyczny, lek przeciwcholinoesterazowy, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwgrzybiczy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, metoklopramid, olanzapina, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pilokarpina, pirydostygmina, suchość błon śluzowych, tachykardia, tiotropium, zaburzenie wchłaniania, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Buscolysin 20 mg/ml
Butylobromek hioscyny, substancja czynna preparatu Buscolysin, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, głównie wynikające z jego działania cholinolitycznego. Leki cholinomimetyczne (np. pilokarpina) oraz przeciwcholinoesterazowe (galantamina, fizostygmina, pirydostygmina) antagonizują jego efekt, natomiast leki o działaniu antycholinergicznym, takie jak amantadyna, chinidyna, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki, leki przeciwhistaminowe i leki przeciw chorobie Parkinsona, nasilają działanie butylobromku hioscyny i ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, butylobromek hioscyny opóźnia perystaltykę przewodu pokarmowego, co wpływa na wchłanianie innych leków, np. zwiększa stężenie digoksyny w surowicy o około 33%, co może prowadzić do przedawkowania. Inhibitory MAO hamują metabolizm butylobromku, nasilając jego efekty, a środki alkalizujące mocz (np. cytryniany) mogą przedłużać jego działanie. Równoczesne stosowanie z kortykosteroidami zwiększa ryzyko wzrostu ciśnienia śródgałkowego i jaskry, szczególnie u pacjentów z predyspozycjami.
alkalizacja moczu, amantadyna, antagonizm farmakodynamiczny, butylobromek hioscyny, chinidyna, choroba Parkinsona, ciśnienie śródgałkowe, digoksyna, działanie antycholinergiczne, działanie cholinolityczne, działanie niepożądane, fizostygmina, galantamina, inhibitor MAO, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, jaskra, ketokonazol, kortykosteroid, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwcholinoesterazowy, lek przeciwgrzybiczy, metoklopramid, monoaminooksydaza, motoryka przewodu pokarmowego, neuroleptyk, perystaltyka przewodu pokarmowego, pirydostygmina, suchość błon śluzowych, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychotyczne, zatrzymanie moczu