przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli

Przewlekłe obturacyjne zapalenie oskrzeli to postać przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP), charakteryzująca się długotrwałym zapaleniem dróg oddechowych z nadmiernym wydzielaniem śluzu i zwężeniem oskrzeli. Stan ten prowadzi do ograniczenia przepływu powietrza w drogach oddechowych, co objawia się przewlekłym kaszlem z odkrztuszaniem wydzieliny oraz postępującą dusznością.

Głównym czynnikiem etiologicznym jest palenie tytoniu, odpowiedzialne za około 80-90% przypadków. Inne czynniki ryzyka obejmują zanieczyszczenie powietrza, ekspozycję zawodową na pyły i chemikalia, nawracające infekcje dróg oddechowych oraz predyspozycje genetyczne, w tym niedobór alfa-1 antytrypsyny.

Diagnostyka opiera się na badaniu spirometrycznym, które wykazuje obturację dróg oddechowych niecałkowicie odwracalną po podaniu leku rozszerzającego oskrzela. Charakterystyczne jest obniżenie wskaźnika FEV1/FVC poniżej 70% oraz zmniejszenie FEV1. W ocenie zaawansowania choroby pomocne są również badania obrazowe klatki piersiowej, gazometria krwi tętniczej oraz ocena nasilenia objawów za pomocą standaryzowanych kwestionariuszy.

Leczenie przewlekłego obturacyjnego zapalenia oskrzeli jest wielokierunkowe i obejmuje zaprzestanie palenia tytoniu, farmakoterapię (leki rozszerzające oskrzela, glikokortykosteroidy wziewne, mukolityki), rehabilitację oddechową, tlenoterapię w zaawansowanych stadiach oraz profilaktykę zakażeń. W ciężkich przypadkach może być konieczne leczenie chirurgiczne (redukcja objętości płuc) lub rozważenie przeszczepu płuc.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl