zwieracz źrenicy
Zwieracz źrenicy (łac. musculus sphincter pupillae) to kluczowy mięsień gładki tęczówki oka, który odpowiada za zmniejszanie średnicy źrenicy (miozę). Unerwiony przez układ przywspółczulny, którego włókna przedzwojowe biegną w nerwie okoruchowym (III), a po przełączeniu w zwoju rzęskowym – włókna zazwojowe docierają do mięśnia.
Skurcz zwieracza źrenicy jest odpowiedzią na zwiększoną ilość światła padającego na siatkówkę (odruch źreniczny) oraz podczas akomodacji oka na bliż (część triady akomodacyjnej). Prawidłowe funkcjonowanie tego mięśnia jest niezbędne dla regulacji ilości światła docierającego do siatkówki, co zapewnia optymalną ostrość widzenia i chroni struktury oka przed nadmiernym promieniowaniem.
Działanie zwieracza źrenicy może być modyfikowane farmakologicznie. Leki parasympatykomimetyczne (np. pilokarpina) powodują zwężenie źrenicy, podczas gdy leki przeciwcholinergiczne (np. atropina) wywołują jej rozszerzenie poprzez zahamowanie działania zwieracza. Ocena funkcji zwieracza źrenicy stanowi istotny element badania neurologicznego oraz okulistycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Cogiton ODT 10 mg
Przedawkowanie chlorowodorku donepezylu, substancji czynnej leku Cogiton ODT, prowadzi do nadmiernej stymulacji układu cholinergicznego, co może skutkować ciężkimi objawami neurologicznymi i autonomicznymi, w tym drgawkami, depresją oddechową, bradykardią oraz zapaścią krążeniowo-oddechową. Mediana dawki śmiertelnej u zwierząt wynosi 45 mg/kg u myszy i 32 mg/kg u szczurów, co odpowiada 160-225-krotności maksymalnej dawki terapeutycznej u ludzi (10 mg/dobę). Przedawkowanie może wywołać przełom cholinergiczny, charakteryzujący się nasilonymi objawami ze strony przewodu pokarmowego, układu oddechowego i mięśniowego, w tym osłabieniem mięśni oddechowych, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia. Objawy kliniczne obejmują m.in. nudności, wymioty, nadmierne ślinienie, bradykardię, niedociśnienie, drżenie mięśniowe, miozę oraz zapaść.
amina trzeciorzędowa, aspiracja, bradykardia, chlorowodorek donepezylu, ciśnienie tętnicze krwi, czwartorzędowy lek antycholinergiczny, dawka śmiertelna, depresja oddechowa, dializa otrzewnowa, donepezyl chlorowodorek, drgawki kloniczne, drżenie pęczkowe mięśni, dysfagia, glikopironium, hemodializa, hemofiltracja, hipoksemia, hipoperfuzja narządów, hipotonia, inhibitor cholinesterazy, lek antycholinergiczny, lek cholinomimetyczny, mioza, niedociśnienie tętnicze, niewydolność krążeniowo-oddechowa, niewydolność oddechowa, parametr hemodynamiczny, płytka nerwowo-mięśniowa, pobudzenie cholinergiczne, pozaustrojowe oczyszczanie krwi, przełom cholinergiczny, receptor muskarynowy, siarczan atropiny, skurcz oskrzeli, stan padaczkowy, stymulacja układu przywspółczulnego, układ cholinergiczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie oddechowe, zapaść oddechowa, złącze nerwowo-mięśniowe, zwieracz źrenicy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mydrane (0,2 mg + 3,1 mg + 10 mg)/ml
Preparat Mydrane to roztwór do wstrzykiwań dokomorowych zawierający tropikamid (0,2 mg/ml), fenylefrynę chlorowodorek (3,1 mg/ml) oraz lidokainę chlorowodorek jednowodny (10 mg/ml), łączący działanie rozszerzające źrenicę i porażające akomodację z miejscowym znieczuleniem. Fenylefryna działa jako sympatykomimetyk alfa-adrenergiczny, powodując rozszerzenie źrenicy bez wpływu na akomodację, natomiast tropikamid blokuje receptory muskarynowe M4, wywołując zarówno rozszerzenie źrenicy, jak i cykloplegię. Lidokaina zapewnia miejscowe znieczulenie poprzez hamowanie przewodnictwa nerwowego. Po pojedynczym wstrzyknięciu 200 μl Mydrane uzyskuje się szybkie i stabilne rozszerzenie źrenicy do średnio 6,7 mm w 30 sekund (badanie fazy II) oraz do 7,7-7,9 mm po podaniu wiskoelastyku (badanie fazy III), z utrzymaniem efektu do zakończenia zabiegu i powrotem do normy po 5-7 godzinach.
cefuroksym, cykloplegia, fenylefryna, hamowanie przewodnictwa nerwowego, implant wewnątrzgałkowy, kapsuloreksja, komora przednia oka, krople do oczu, lidokaina, mięsień rzęskowy, parasympatykolityk, porażenie akomodacji, przepuszczalność błony neuronu, receptor alfa-adrenergiczny, receptor muskarynowy, rozszerzenie źrenicy, rozwieracz źrenicy, śródbłonek rogówki, środek rozszerzający źrenice, środek znieczulający, stymulacja cholinergiczna, sympatykomimetyk, tetrakaina, tropikamid, usunięcie zaćmy, wiskoelastyk, wstrzyknięcie dokomorowe, zabieg okulistyczny, znieczulenie miejscowe, zwieracz źrenicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Miostat 0,1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karbacholu w stężeniu 0,1 mg/ml (Miostat, roztwór do wstrzykiwań do stosowania wewnątrzgałkowego) przeprowadzono na modelu króliczym, co umożliwiło ocenę miejscowych efektów farmakologicznych i toksycznych. Podanie leku do ciała szklistego lub komory przedniej oka wywołało oczekiwaną miozę, wynikającą ze stymulacji receptorów muskarynowych mięśnia zwieracza źrenicy, oraz przemijające rozszerzenie naczyń tęczówki bez nasilenia stanu zapalnego. Nie stwierdzono istotnej toksyczności dotyczącej struktur oka ani siatkówki, mimo zwiększonej częstości zapalenia tęczówki, które miało charakter łagodny i nie wiązało się z nasileniem procesu zapalnego.
aberracja chromosomowa, ciało szkliste, karcynogeneza, komora przednia oka, mioza, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, receptor muskarynowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność oczna, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność siatkówkowa, wstrzyknięcie wewnątrzgałkowe, zabieg okulistyczny, zapalenie tęczówki, zwężenie źrenicy, zwieracz źrenicy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bellapan 0,25 mg/tabl.
Bellapan, zawierający alkaloidy tropanowe w dawce odpowiadającej 0,25 mg siarczanu atropiny, wykazuje działania niepożądane głównie wynikające z cholinolitycznego mechanizmu działania, polegającego na blokadzie receptorów muskarynowych. Działania te obejmują suchość błon śluzowych i skóry, zaczerwienienie skóry, zaparcia, zaburzenia akomodacji, porażenie zwieraczy źrenicy (mydriaza), zwiększenie ciśnienia śródgałkowego oraz objawy ze strony układu nerwowego i psychiki, takie jak pobudzenie, depresja czy omamy wzrokowe. Częstość występowania tych działań jest określona jako „niekiedy”, co wskazuje na sporadyczne pojawianie się, jednak ryzyko wzrasta u pacjentów z jaskrą, osób starszych oraz z zaburzeniami funkcji nerek, wątroby i psychicznymi.
alkaloid tropanowy, ciśnienie śródgałkowe, depresja, gruczoł wydzielniczy, jaskra, mydriaza, omam wzrokowy, perystaltyka jelit, receptor muskarynowy, siarczan atropiny, stosunek korzyści do ryzyka, suchość błon śluzowych, właściwość cholinolityczna, zaburzenie akomodacji, zaburzenie funkcji nerek, zaburzenie funkcji wątroby, zaburzenie psychiczne, zaczerwienienie skóry, zwieracz źrenicy - Leksykon substancji czynnych
Cyklopentolat – Wskazania do stosowania
Cyklopentolat, zawarty w preparacie Cykloftyal w stężeniu 10 mg/ml (0,3 mg chlorowodorku cyklopentolatu w jednej kropli o objętości około 0,03 ml), jest stosowany w okulistyce jako środek przeciwcholinergiczny. Jego główne zastosowanie diagnostyczne obejmuje rozszerzenie źrenicy i porażenie akomodacji, co umożliwia pełną wizualizację dna oka, w tym siatkówki, naczyniówki i nerwu wzrokowego, oraz precyzyjną ocenę refrakcji. Preparat jest bezpieczny do stosowania miejscowego u dorosłych, młodzieży oraz dzieci powyżej 3 miesięcy. Roztwór do oczu ma pH w zakresie 3,0-5,5, osmolalność 300-400 mOsm/kg oraz zawiera 0,1 mg/ml chlorku benzalkoniowego jako konserwant.
akomodacja, badanie refrakcji, chlorek benzalkoniowy, cyklopentolat, cykloplegia, diagnostyka okulistyczna, dno oka, działanie przeciwcholinergiczne, krople oczne, mięsień rzęskowy, mydriatyk, mydriaza, naczyniówka, nerw wzrokowy, przedni odcinek oka, receptory muskarynowe, siatkówka, zapalenie błony naczyniowej, zapalenie ciała rzęskowego, zapalenie naczyniówki, zapalenie tęczówki, zrosty, zwieracz źrenicy