choroba okolicy odbytu
Choroby okolicy odbytu to szeroka grupa schorzeń dotyczących odbytu i okolicznych tkanek, które mogą być przyczyną dolegliwości bólowych, krwawienia, świądu czy dyskomfortu. Do najczęstszych patologii zaliczamy hemoroidy (żylaki odbytu), szczeliny odbytu, przetoki okołoodbytnicze, ropnie okołoodbytnicze oraz świąd odbytu.
Hemoroidy stanowią najczęstszą chorobę odbytu, dotykającą nawet 50% populacji po 50. roku życia. Wyróżniamy hemoroidy wewnętrzne (powyżej linii grzebieniastej) oraz zewnętrzne (poniżej linii grzebieniastej). Szczelina odbytu to podłużne pęknięcie nabłonka kanału odbytu, najczęściej zlokalizowane w tylnej części odbytu, powodujące silny ból podczas defekacji.
Przetoki okołoodbytnicze to nieprawidłowe połączenia między kanałem odbytu a skórą okolicy odbytu, najczęściej będące powikłaniem ropnia okołoodbytniczego. Ropnie okołoodbytnicze to miejscowe zakażenia tkanek miękkich okolicy odbytu, które manifestują się bolesnością, obrzękiem i zaczerwienieniem. Świąd odbytu może być objawem różnych chorób (m.in. infekcji, chorób skóry, chorób ogólnoustrojowych) lub występować jako problem pierwotny.
Diagnostyka chorób okolicy odbytu obejmuje badanie fizykalne (w tym badanie per rectum), anoskopię, rektoskopię, kolonoskopię oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe (USG, MRI). Leczenie zależy od rozpoznanej patologii i może obejmować metody zachowawcze (leki przeciwbólowe, maści, zmiana diety) lub interwencje chirurgiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Posterisan 166,7 mg
Lek Posterisan w postaci maści zawiera 166,7 mg standaryzowanej zawiesiny kultury bakteryjnej Escherichia coli i jest stosowany miejscowo w leczeniu zmian chorobowych okolicy odbytu. Zalecane dawkowanie to aplikacja dwa razy na dobę – rano i wieczorem, najlepiej po wypróżnieniu, co zwiększa absorpcję substancji czynnej. W zależności od lokalizacji zmian, maść należy aplikować zewnętrznie przez dokładne wtarcie palcem lub wewnętrznie za pomocą dołączonego aplikatora z bocznymi otworami, umożliwiającego precyzyjne umieszczenie preparatu w odbycie i odbytnicy. Terapia powinna być kontynuowana przez kilka dni po ustąpieniu ostrych objawów, takich jak świąd, sączenie czy pieczenie, aby zmniejszyć ryzyko nawrotów, a w niektórych przypadkach możliwe jest długoterminowe stosowanie preparatu w profilaktyce nawrotów dolegliwości.
- Leksykon substancji czynnych
Fenol – Wskazania do stosowania
Fenol jest kluczowym składnikiem aktywnym w preparatach proktologicznych Posterisan i Posterisan H, stosowanych miejscowo w leczeniu dolegliwości okolicy odbytu związanych z chorobą hemoroidalną. W maści Posterisan i Posterisan H fenol występuje w stężeniu 3,3 mg/g, natomiast w czopkach Posterisan jego zawartość wynosi 6,6 mg na czopek. Fenol pełni funkcję konserwantu zawiesiny bakteryjnej Escherichia coli, zabezpieczając ją przed degradacją i umożliwiając zachowanie właściwości terapeutycznych. Preparaty te są wskazane w leczeniu świądu, sączenia i pieczenia okolicy odbytu, objawów etiologicznie związanych z guzkami krwawniczymi. Posterisan H, zawierający dodatkowo hydrokortyzon 2,5 mg/g, jest dedykowany cięższym przypadkom, obejmującym stany zapalne, szczeliny, rozpadliny oraz wyprysk okolicy odbytu, rozszerzając spektrum działania o właściwości przeciwzapalne i przeciwświądowe.