wzmożone odruchy ścięgniste
Wzmożone odruchy ścięgniste (hiperrefleksja) to stan neurologiczny charakteryzujący się nadmiernie silną reakcją odruchową w odpowiedzi na rozciągnięcie mięśnia. Objaw ten jest ważnym elementem diagnostycznym, ocenianym podczas badania neurologicznego przy użyciu młotka neurologicznego.
Wzmożone odruchy ścięgniste są najczęściej objawem uszkodzenia górnego neuronu ruchowego (drogi piramidowej). Występują w takich schorzeniach jak udar mózgu, stwardnienie rozsiane, uszkodzenie rdzenia kręgowego, stwardnienie zanikowe boczne czy w zespole Babińskiego. Mogą również towarzyszyć innym objawom uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, takim jak spastyczność, niedowład, czy objaw Babińskiego.
Hiperrefleksja często pojawia się w stanach zapalnych ośrodkowego układu nerwowego, zatruciach, zaburzeniach metabolicznych i endokrynologicznych (np. w niedoczynności tarczycy). Wzmożone odruchy obserwuje się także fizjologicznie u niektórych osób, szczególnie u dzieci, osób szczupłych i nerwowych, jednak wówczas są symetryczne i nie towarzyszą im inne objawy neurologiczne.
W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić, że wzmożone odruchy ścięgniste wraz z klonusem (rytmicznymi skurczami mięśni w odpowiedzi na szybkie rozciągnięcie) i objawem Babińskiego tworzą charakterystyczną triadę objawów piramidowych. Asymetria odruchów lub ich patologiczne wzmożenie wymaga dokładnej diagnostyki neurologicznej, w tym obrazowania mózgu i rdzenia kręgowego.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Doksepina – Przedawkowanie
Przedawkowanie doksepiny stanowi poważne zagrożenie kliniczne, manifestujące się w dwóch stopniach nasilenia: lekkim i ciężkim. W lekkim przedawkowaniu dominują objawy takie jak senność, stupor, nieostre widzenie oraz suchość błon śluzowych jamy ustnej, wynikające z działania antycholinergicznego leku. Ciężkie przedawkowanie objawia się natomiast poważnymi zaburzeniami ze strony układu nerwowego i sercowo-naczyniowego, w tym nasilona senność prowadząca do utraty przytomności, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min). Dodatkowo mogą wystąpić zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste.
atonia pęcherza moczowego, dekontaminacja przewodu pokarmowego, depresja oddechowa, dializoterapia, doksepina, drgawki, dysfagia, działanie antycholinergiczne, hipertermia, hipotermia, leczenie przeciwdrgawkowe, monitoring EKG, mydriaza, nadciśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedrożność porażenna jelit, niemiarowość, nieostre widzenie, perystaltyka przewodu pokarmowego, płukanie żołądka, przedawkowanie doksepiny, salicylan fizostygminy, śpiączka, stupor, tachykardia, toksyczne działanie na OUN, węgiel aktywowany, wiązanie z białkami osocza, wymuszona diureza, wzmożone odruchy ścięgniste, zaburzenia akomodacji, zaburzenia rytmu serca