Przedawkowanie
Doxepin Teva 10 mg

Przedawkowanie chlorowodorku doksepiny manifestuje się objawami o różnym nasileniu, które można podzielić na stany klinicznie lekkie i ciężkie. W lekkim przedawkowaniu obserwuje się senność, stupor, nieostre widzenie oraz nadmierną suchość błony śluzowej jamy ustnej. W stanach ciężkich dominują objawy zagrażające życiu, takie jak głęboka senność, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze, śpiączka, drgawki, niemiarowość i tachykardia (>100 uderzeń/min), a także zatrzymanie moczu, niedrożność porażenna jelit, zaburzenia termoregulacji (hipertermia lub hipotermia), nadciśnienie tętnicze, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz wzmożone odruchy ścięgniste. Przedawkowanie może prowadzić do zgonu, zwłaszcza w połączeniu z innymi substancjami, dlatego wymaga natychmiastowej interwencji medycznej i hospitalizacji. Postępowanie terapeutyczne w ciężkim zatruciu doksepiną obejmuje płukanie żołądka u pacjentów przytomnych oraz podanie węgla aktywowanego, szczególnie przy długotrwałym zatruciu. W przypadku śpiączki konieczne jest wspomaganie oddechowe oraz monitorowanie EKG przez kilka dni, z leczeniem ewentualnych zaburzeń rytmu serca. W ciężkich objawach ze strony układu krążenia i OUN wskazane jest powolne dożylne podanie salicylanu fizostygminy w dawce 1–3 mg, z możliwością powtórzenia dawki ze względu na szybki metabolizm leku. Drgawki leczymy standardowo, unikając barbituranów ze względu na ryzyko nasilenia depresji oddechowej. Ze względu na silne wiązanie doksepiny z białkami osocza dializoterapia i wymuszona diureza nie są zalecane. W każdym przypadku podejrzenia przedawkowania konieczne jest szybkie skierowanie pacjenta do ośrodka toksykologicznego lub szpitala celem monitorowania i wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Przedawkowanie leku Doxepin Teva

Przedawkowanie chlorowodorku doksepiny może prowadzić do szeregu poważnych konsekwencji zdrowotnych, które w niektórych przypadkach mogą zagrażać życiu pacjenta. Objawy przedawkowania można podzielić na dwie główne kategorie: stan klinicznie lekki oraz stan klinicznie ciężki, w zależności od nasilenia objawów i potencjalnego zagrożenia dla życia pacjenta.1

Objawy lekkiego przedawkowania

W przypadku lekkiego przedawkowania doksepiny pacjent może doświadczać objawów takich jak senność, stupor (stan częściowego zahamowania funkcji psychicznych i ruchowych), nieostre widzenie oraz nadmierna suchość błony śluzowej jamy ustnej. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać podawanie leku i poddać pacjenta ścisłej obserwacji medycznej, wdrażając w razie potrzeby odpowiednie leczenie podtrzymujące.2

Objawy ciężkiego przedawkowania

Ciężkie przedawkowanie doksepiny charakteryzuje się znacznie poważniejszymi objawami, które mogą stanowić bezpośrednie zagrożenie dla życia pacjenta. Do objawów tych należą: senność, depresja oddechowa, niedociśnienie tętnicze krwi, śpiączka, drgawki, niemiarowość oraz tachykardia. Dodatkowo mogą wystąpić: zatrzymanie moczu (wskutek atonii pęcherza moczowego), zmniejszenie perystaltyki przewodu pokarmowego (prowadzące do niedrożności porażennej jelit), hipertermia (lub hipotermia), nadciśnienie, rozszerzenie źrenic oraz wzmożone odruchy ścięgniste. W literaturze medycznej opisywano przypadki śmiertelnego przedawkowania samej doksepiny lub w połączeniu z innymi substancjami (leki, alkohol).3

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku ciężkiego zatrucia doksepinem konieczne jest wdrożenie natychmiastowych działań terapeutycznych. Postępowanie obejmuje:

  • Płukanie żołądka – wykonywane gdy pacjent jest przytomny
  • Zastosowanie węgla aktywowanego – zalecane szczególnie, gdy płukanie roztworem soli kontynuuje się przez 24 godziny lub dłużej
  • Wspomaganie oddechowe – u pacjentów w śpiączce należy zapewnić odpowiednie wsparcie funkcji oddechowych
  • Monitoring EKG – może być konieczny przez kilka dni
  • Leczenie zaburzeń rytmu serca – w przypadku wystąpienia arytmii

W przypadku nasilonych objawów przedawkowania ze strony układu krążenia i ośrodkowego układu nerwowego (OUN) skuteczne może być powolne dożylne podanie salicylanu fizostygminy w dawce od 1 mg do 3 mg. Ponieważ fizostygmina jest szybko metabolizowana, może być konieczne powtórzenie dawki. W razie wystąpienia drgawek należy zastosować standardowe leczenie przeciwdrgawkowe, jednak należy unikać barbituranów, które mogą nasilić depresję oddechową. Ze względu na silne wiązanie doksepiny z białkami osocza, nie zaleca się stosowania dializoterapii ani wymuszonej diurezy.4

Tabela objawów przedawkowania doksepiny

Nasilenie przedawkowania Objawy Opis
Stan klinicznie lekki Senność Nadmierna potrzeba snu, trudności z utrzymaniem stanu czuwania
Stupor Stan częściowego zahamowania funkcji psychicznych i ruchowych, spowolnienie reakcji
Nieostre widzenie Zaburzenia ostrości wzroku, problemy z prawidłowym widzeniem
Nadmierna suchość błony śluzowej jamy ustnej Znaczące zmniejszenie wydzielania śliny, uczucie suchości w ustach
Stan klinicznie ciężki Senność patologiczna Głęboka senność, trudna do przerwania
Depresja oddechowa Zmniejszenie częstości i głębokości oddechów, prowadzące do niedotlenienia
Niedociśnienie tętnicze Obniżenie ciśnienia tętniczego krwi poniżej wartości prawidłowych
Śpiączka Stan głębokiej nieprzytomności, brak reakcji na bodźce
Drgawki Niekontrolowane skurcze mięśni, napady padaczkowe
Niemiarowość Zaburzenia rytmu serca, nieregularna praca serca
Tachykardia Przyspieszenie czynności serca powyżej 100 uderzeń na minutę
Zatrzymanie moczu Niemożność oddania moczu spowodowana atonią pęcherza moczowego
Niedrożność porażenna jelit Wynikająca ze zmniejszenia perystaltyki przewodu pokarmowego
Zaburzenia termoregulacji Hipertermia (podwyższona temperatura ciała) lub hipotermia (obniżona temperatura ciała)
Nadciśnienie tętnicze Podwyższone wartości ciśnienia tętniczego krwi
Rozszerzenie źrenic Mydriaza, zwiększenie średnicy źrenic
Wzmożone odruchy ścięgniste Nadmierna reakcja na bodźce mechaniczne przyłożone do ścięgien

W przypadku podejrzenia przedawkowania doksepiny konieczne jest niezwłoczne skontaktowanie się z ośrodkiem toksykologicznym lub skierowanie pacjenta do szpitala w celu monitorowania jego stanu i zastosowania odpowiedniego leczenia. Należy pamiętać, że przedawkowanie doksepiny, zwłaszcza w połączeniu z innymi lekami lub alkoholem, może prowadzić do zgonu.5

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl