zaburzenie pigmentacji skóry
Zaburzenia pigmentacji skóry obejmują szereg schorzeń charakteryzujących się nieprawidłowym zabarwieniem skóry, które może przejawiać się zarówno hiperpigmentacją (nadmierną pigmentacją), jak i hipopigmentacją (zmniejszoną pigmentacją). Podstawowym barwnikiem odpowiedzialnym za kolor skóry jest melanina, produkowana przez melanocyty znajdujące się w warstwie podstawnej naskórka.
Wśród najczęstszych zaburzeń hiperpigmentacyjnych wyróżnia się ostudę (melasma), plamy posłoneczne (lentigines), piegi oraz przebarwienia pozapalne. Zaburzenia hipopigmentacyjne obejmują natomiast bielactwo (vitiligo), albinizm oraz plamy odbarwieniowe. Etiologia tych schorzeń jest złożona i może obejmować czynniki genetyczne, hormonalne, autoimmunologiczne, metaboliczne oraz środowiskowe, z których ekspozycja na promieniowanie UV ma szczególne znaczenie.
Diagnostyka zaburzeń pigmentacyjnych opiera się głównie na badaniu dermatoskopowym oraz, w wybranych przypadkach, badaniu histopatologicznym. W leczeniu stosuje się różnorodne metody, w tym miejscowe środki depigmentujące (np. hydrochinon, retinoidy, kwas azelainowy), peelingi chemiczne, laseroterapię, krioterapię oraz fotoprotekcję. Kluczowym elementem postępowania jest identyfikacja i eliminacja czynników wywołujących oraz odpowiednia ochrona przeciwsłoneczna.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum Amara 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie Hydrocortisonum Amara (5 mg/g) może powodować liczne działania niepożądane, zwłaszcza przy aplikacji na twarz, fałdy skórne, pod opatrunkiem okluzyjnym lub na dużą powierzchnię skóry, co zwiększa jego wchłanianie. Do najczęstszych miejscowych działań należą zmiany zanikowe skóry (np. ścieńczenie naskórka), rozstępy, teleangiektazje, zaburzenia pigmentacji (hiper- lub hipopigmentacja) oraz nadmierne owłosienie (hirsutyzm). Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pieczenie i wysypka, występują niezbyt często, a u dzieci ryzyko działań niepożądanych jest wyższe, zwłaszcza przy stosowaniu opatrunków okluzyjnych. W trakcie terapii możliwe jest także zaostrzenie pierwotnych objawów chorobowych lub pojawienie się nowych reakcji skórnych, np. trądziku posteroidowego czy zapalenia okołoustnego.
fałd skórny, farmakonadzór, glikol propylenowy, hiperpigmentacja, hirsutyzm, Hydrocortisonum Amara, hydrokortyzon octan, kortykosteroid, opatrunek okluzyjny, opatrunek zamknięty, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, rozstęp, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie naskórka, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, zaburzenie pigmentacji skóry, zanik skóry, zapalenie okołoustne