przebarwienie skórne
Przebarwienia skórne to zaburzenia pigmentacji skóry charakteryzujące się miejscowym lub rozlanym zwiększeniem ilości melaniny w naskórku lub skórze właściwej. W praktyce klinicznej spotykane są zarówno przebarwienia posłoneczne (fototyp skóry), jak i związane z procesami zapalnymi (przebarwienia pozapalne), hormonalne (melasma), polekowe oraz wynikające z chorób ogólnoustrojowych.
W diagnostyce różnicowej przebarwień skórnych kluczowe znaczenie ma dermatoskopia oraz ocena lokalizacji, morfologii i dynamiki zmian. Najczęstsze przebarwienia typu melasma występują symetrycznie w okolicach twarzy i nasilają się pod wpływem ekspozycji na promieniowanie UV oraz zmian hormonalnych (ciąża, antykoncepcja hormonalna).
Leczenie przebarwień skórnych obejmuje stosowanie miejscowych środków depigmentujących (hydrochinon, kwas azelainowy, retinoidy, kwas kojowy), peelingi chemiczne oraz zabiegi laserowe. Kluczową rolę w terapii i profilaktyce odgrywa fotoprotekcja – stosowanie preparatów z wysokim filtrem przeciwsłonecznym (SPF50+) przez cały rok oraz ograniczenie ekspozycji na promieniowanie UV.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib MSN 25 mg
Analiza działań niepożądanych leku Sunitinib MSN, przeprowadzona na 7 115 pacjentach z GIST, MRCC oraz pNET, wykazała występowanie zarówno łagodnych, jak i ciężkich powikłań. Do najpoważniejszych należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (oddechowy, przewodu pokarmowego, guza, moczowy, mózgowy), które mogą prowadzić do zgonu. Inne potencjalnie śmiertelne zdarzenia to niewydolność wielonarządowa, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, krwotok do jamy otrzewnowej, niewydolność nadnerczy, odma opłucnowa, wstrząs oraz nagły zgon. Najczęściej obserwowane działania niepożądane o różnym nasileniu to zmniejszenie apetytu, dysgeuzja, nadciśnienie tętnicze, astenia oraz zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty). Częstość występowania tych objawów klasyfikowana jest według standardów NCI-CTCAE, a ich nasilenie może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii.
anoreksja, astenia, biegunka, dyspepsja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok z guza, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nudności, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa sunitynibu, przebarwienie skórne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, terapia sunitynibem, układ endokrynologiczny, układ krwiotwórczy, układ moczowy, układ oddechowy, układ pokarmowy, układ sercowo-naczyniowy, wymioty, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybica różowata – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Grzybica różowata (Tinea versicolor) cechuje się ogólnie dobrą prognozą kliniczną, z szybkim osiąganiem wyleczenia mykologicznego po zastosowaniu doustnych lub miejscowych leków przeciwgrzybiczych. Pomimo skutecznej eradykacji patogenu, zmiany pigmentacyjne mogą utrzymywać się przez tygodnie lub miesiące, a w niektórych przypadkach nawet do kilku lat, co jest istotnym aspektem w długoterminowej opiece nad pacjentem. Nawracanie choroby jest częste, z częstością nawrotów sięgającą do 80%, szczególnie w okresie letnim, co wiąże się z warunkami sprzyjającymi proliferacji grzyba. W badaniu Framil i wsp. na 102 pacjentach, 33,35% nie doświadczyło nawrotów, 52,94% miało od 1 do 4 epizodów, a 14,7% więcej niż 4 nawroty w ciągu roku. Czynniki ryzyka nawrotów obejmują dodatni wywiad rodzinny oraz ciepłą, wilgotną pogodę, a stosowanie terapii profilaktycznej może zmniejszać częstość nawrotów.
choroba skóry, dyskomfort emocjonalny, grzybica różowata, infekcja grzybicza, infekcja grzybicza skóry, leczenie profilaktyczne, leczenie przeciwgrzybicze, lek przeciwgrzybiczny, łupież pstry, nawrót choroby, przebarwienie skórne, przewlekły przebieg, remisja, rokowanie medyczne, świąd, terapia profilaktyczna, Tinea versicolor, wskaźnik nawrotu, wyleczenie mykologiczne, wywiad rodzinny, zmiana pigmentacyjna - Leksykon leków
Interakcje leku – Duac (10 mg + 30 mg)/g
Produkt leczniczy DUAC w postaci żelu zawiera klindamycynę (10 mg/g) oraz benzoilu nadtlenek (30 mg/g) i wykazuje potencjalne interakcje farmakodynamiczne, głównie związane z nasileniem działania drażniącego skóry. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu innych miejscowych preparatów dermatologicznych, takich jak antybiotyki miejscowe, mydła lecznicze, środki złuszczające, kosmetyki o działaniu wysuszającym oraz produkty zawierające wysokie stężenia alkoholu, które mogą kumulować działanie drażniące i wysuszające. Klindamycyna wykazuje antagonizm wobec erytromycyny, co przeciwwskazuje ich jednoczesne stosowanie. Benzoilu nadtlenek może zmniejszać skuteczność retinoidów (tretynoina, izotretynoina, tazaroten) oraz nasilać podrażnienia skóry, dlatego zaleca się unikanie ich równoczesnego stosowania lub aplikowanie o różnych porach dnia.
antybiotyk miejscowy, erytromycyna, interakcje lekowe, izotretynoina, klindamycyna, kwasy owocowe, makrolidy, mydło lecznicze, nadtlenek benzoilu, podrażnienie skórne, preparat wysuszający, przebarwienie skórne, przesuszenie skóry, reakcja skórna, retinoidy, środek oczyszczający skórę, środek ściągający, środek zwiotczający mięśnie, sulfonamidy, tazaroten, tretynoina, wysokie stężenie alkoholu, zwiotczenie mięśni - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Zentiva 37,5 mg
Sunitynib Zentiva, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg i 50 mg, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które wymagają ścisłego monitorowania w trakcie terapii. Do najpoważniejszych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, w tym mózgowe i z układu oddechowego, które mogą prowadzić do zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, zmęczenie, objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej), przebarwienia skóry oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Często występują również zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia (stopień 3 u 10-16%, stopień 4 u 1,6-2,4% w zależności od wskazania), małopłytkowość (stopień 3 u 3,7-8,2%, stopień 4 u 0,4-1,2%) oraz niedokrwistość. W trakcie leczenia może rozwinąć się niedoczynność tarczycy, obserwowana u 4-16% pacjentów z MRCC oraz u 6-7% pacjentów z GIST i pNET, co wymaga regularnego monitorowania parametrów tarczycowych, w tym stężenia TSH.
białkomocz, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, hipoglikemia, kardiomiopatia, krwotok, krwotok mózgowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuroendokrynny guz trzustki, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, parestezja, perforacja przewodu pokarmowego, przebarwienie skórne, przemijający napad niedokrwienny, przetoka odbytu, rak nerkowokomórkowy, sunitynib, tętniak tętnicy, udar mózgowy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zespół nerczycowy - Leksykon substancji czynnych
Eter monobenzylowy hydrochinonu – Wskazania do stosowania
Eter monobenzylowy hydrochinonu (monobenzon) w stężeniu 200 mg/g, dostępny w postaci maści Monobenzone VIS, jest substancją o działaniu depigmentacyjnym stosowaną w leczeniu dermatoz z nadmierną pigmentacją skóry oraz w terapii bielactwa (vitiligo). Wskazania obejmują hiperpigmentacje oporne na inne metody terapeutyczne, rozległe bielactwo obejmujące ponad 50% powierzchni ciała, a także zaawansowane bielactwo twarzy i rąk, gdzie kontrasty kolorystyczne znacząco wpływają na jakość życia pacjenta. Monobenzon działa poprzez selektywne niszczenie melanocytów, co umożliwia depigmentację prawidłowo zabarwionych obszarów skóry w celu ujednolicenia kolorytu, szczególnie gdy repigmentacja jest nierealistyczna lub nieskuteczna.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Teva 25 mg
Leczenie sunitynibem wiąże się z ryzykiem wystąpienia licznych działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia, od łagodnych do zagrażających życiu. Do najpoważniejszych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki z różnych lokalizacji, które mogą prowadzić do zgonu. Inne ciężkie działania niepożądane to niewydolność wielonarządowa, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, krwotok do jamy otrzewnowej, niewydolność nadnerczy, odma opłucnowa, wstrząs oraz nagły zgon. W badaniach klinicznych u pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym (RCC), guzami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) i nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) najczęściej obserwowano działania niepożądane takie jak: zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia oraz objawy ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty). Często występują również przebarwienia skórne i erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Nasilenie tych objawów może ulegać zmniejszeniu podczas kontynuacji terapii.
biegunka, dysgeuzja, działanie niepożądane, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, guz podścieliskowy przewodu pokarmowego, krwinka czerwona, krwotok do jamy otrzewnowej, krwotok mózgowy, krwotok z guza, krwotok z przewodu pokarmowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutrofil, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, płytka krwi, przebarwienie skórne, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, wstrząs, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alacare 8 mg
Terapia fotodynamiczna z użyciem plastra Alacare 8 mg, zawierającego kwas 5-aminolewulinowy, wiąże się z występowaniem licznych działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym, wynikających z fototoksyczności. Reakcje te manifestują się w trzech fazach: przed naświetlaniem (u 33% pacjentów świąd, oparzenia, rumień), podczas naświetlania (rumień, oparzenia, ból, z 1% przypadków wymagających przerwania terapii) oraz po zakończeniu leczenia (świąd, rumień, strupy, złuszczanie skóry utrzymujące się zwykle 1-2 tygodnie). Objawy te mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i mogą być łagodzone przez chłodzenie obszaru zabiegowego. Poza miejscem aplikacji plastra najczęściej (<10%) obserwuje się bóle głowy.
aminotransferaza alaninowa, efekt fototoksyczny, fototoksyczność, krosta, krwawienie z nosa, nadżerka, obrzęk, owrzodzenie, plaster leczniczy, przebarwienie skórne, reakcja miejscowa, reakcja skórna miejscowa, ropne zapalenie skóry, rumień, strup, terapia fotodynamiczna, zaburzenie psychiczne, zaburzenie tkanki podskórnej, zaburzenie układu nerwowego, zaburzenie układu oddechowego, zakażenie pasożytnicze, złuszczanie skóry - Leksykon chorób i schorzeń
Trądzik noworodkowy – Objawy
Trądzik noworodkowy (neonatal acne) dotyka około 20-30% zdrowych noworodków, pojawiając się najczęściej między 2. a 4. tygodniem życia. Charakteryzuje się obecnością małych grudek i krostek o średnicy 1-2 mm, zlokalizowanych głównie na twarzy (policzki, nos, czoło, broda), bez obecności zaskórników i głębokich cyst. Zmiany są zwykle łagodne, nie powodują świądu ani bólu, a ich nasilenie może się wahać, osiągając szczyt między 4. a 6. tygodniem życia. Trądzik noworodkowy ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni do kilku tygodni, rzadko utrzymując się do 3-4 miesięcy, i nie pozostawia blizn ani przebarwień. W odróżnieniu od trądziku niemowlęcego (infantile acne), który pojawia się po 6. tygodniu życia, ma inny przebieg kliniczny, może wymagać leczenia i wiąże się z ryzykiem bliznowacenia.
alergia kontaktowa, bliznowacenie, dermatolog dziecięcy, gorączka, grudka skórna, grudka zapalna, guzek skórny, infekcja skórna, krostka, przebarwienie skórne, samoistne ustępowanie, torbiel skórna, trądzik niemowlęcy, trądzik noworodkowy, treść ropna, wykwit skórny, wysięk ropny, zaburzenia endokrynologiczne, zaczerwienienie skóry, zakażenie bakteryjne wtórne, zaskórnik, zmiany trądzikopodobne - Leksykon substancji czynnych
Kwas azelainowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kwas azelainowy, obecny w preparatach takich jak Skinoren (żel 150 mg/g, krem 200 mg/g), jest wskazany wyłącznie do stosowania zewnętrznego i wymaga ścisłego przestrzegania zasad aplikacji. Należy unikać kontaktu z oczami, ustami oraz błonami śluzowymi, a w przypadku przypadkowego kontaktu zaleca się natychmiastowe płukanie dużą ilością wody. Po każdej aplikacji kremu Skinoren konieczne jest dokładne umycie rąk, aby zapobiec przeniesieniu preparatu na inne obszary skóry. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak kwas benzoesowy (2 mg/g), glikol propylenowy (125 mg/g) oraz alkohol cetostearylowy, które mogą wywoływać miejscowe reakcje skórne, w tym kontaktowe zapalenie skóry. W terapii trądziku różowatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania preparatów zawierających alkohol, nalewki, środki ściągające, ścierające lub złuszczające skórę.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Glenmark 50 mg
Sunitynib Glenmark, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zatorowość płucna, perforacja przewodu pokarmowego oraz krwotoki (w tym mózgowe i z układu oddechowego), które mogą prowadzić do zgonu. Inne poważne zdarzenia to niewydolność wielonarządowa, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, odma opłucnowa i wstrząs. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według NCI-CTCAE, a dane pochodzą z badań obejmujących 7115 pacjentów z GIST, MRCC i pNET. Wśród najczęstszych objawów obserwuje się neutropenię, małopłytkowość, niedokrwistość, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, niestrawność), erytrodysestezję dłoniowo-podeszwową oraz niedoczynność tarczycy.
dysgeuzja, erytrodysestezja dłoniowo-podeszwowa, kardiomiopatia, krwotok mózgowy, krwotok otrzewnowy, krwotok z układu moczowego, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neuroendokrynny guz trzustki, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa sunitynibu, przebarwienie skórne, rak nerkowokomórkowy, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, sunitinib, zapalenie jamy ustnej, zatorowość płucna, zdarzenie zakrzepowo-zatorowe, zespół ręka-stopa - Leksykon substancji czynnych
Korzeń goryczki – Działania niepożądane
Korzeń goryczki (Gentiana lutea L., radix) jest składnikiem aktywnym w preparatach takich jak Melisana Klosterfrau Original, Sinupret (krople doustne i tabletki drażowane) oraz Sinupret extract. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, w tym nudności, wzdęcia, biegunka, suchość w ustach oraz ból brzucha, występujące często (≥1/100 do <1/10) w przypadku Sinupret extract oraz Melisana Klosterfrau Original. Reakcje nadwrażliwości, zarówno miejscowe (osutka, rumień, świąd), jak i układowe (obrzęk naczynioruchowy, duszność, obrzęk twarzy), występują z częstością od rzadkiej (≥1/10 000 do <1/1 000) do niezbyt częstej (≥1/1 000 do <1/100), zwłaszcza w preparatach Sinupret i Sinupret extract. Dodatkowo, obserwuje się zawroty głowy (≥1/1 000 do <1/100) oraz rzadziej drętwienie kończyn i uczucie ciepła (≥1/10 000 do <1/1 000) w Melisana Klosterfrau Original. Częstość występowania zmęczenia w tym preparacie wynosi ≥1/100 do <1/10, a możliwe są także reakcje skórne przy ekspozycji na UV oraz nadmierne wysuszenie skóry przy częstym stosowaniu miejscowym.
ból brzucha, ból żołądka, dolegliwości żołądkowe, drętwienie kończyn, duszność, korzeń goryczki, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk twarzy, oparzenie słoneczne, osutka, przebarwienie skórne, reakcja alergiczna, reakcja fotouczulająca, reakcja nadwrażliwości, rumień, suchość w ustach, świąd, wysuszenie skóry, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zawroty głowy, zgaga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Subinit 25 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu nowotworów takich jak rak nerkowokomórkowy (RCC), nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) oraz nowotwory neuroendokrynne trzustki (pNET), wiąże się z szerokim spektrum działań niepożądanych, które mogą mieć istotny wpływ na przebieg terapii. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnego rodzaju krwotoki, w tym z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, układu moczowego oraz krwotoki mózgowe. W trakcie leczenia obserwuje się także często występujące zaburzenia metaboliczne (zmniejszenie apetytu), neurologiczne (zaburzenia smaku), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie tętnicze), ogólne (uczucie zmęczenia), przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty) oraz zmiany skórne (przebarwienia, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa). Nasilenie tych objawów zwykle zmniejsza się podczas kontynuacji terapii.
biegunka, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok mózgowy, krwotok z układu oddechowego, małopłytkowość, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niestrawność, niewydolność nerek, niewydolność serca, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nudności, parametr nerkowy, perforacja przewodu pokarmowego, przebarwienie skórne, rak nerkowokomórkowy, sunitynib, terapia onkologiczna, wymioty, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie smaku, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa - Leksykon chorób i schorzeń
Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Zapobieganie i profilaktyka
Plamy starcze (solar lentigines) to hiperpigmentacje skóry powstające na skutek kumulacji uszkodzeń wywołanych promieniowaniem UV, lokalizujące się głównie na obszarach eksponowanych na słońce, takich jak twarz, dłonie, ramiona i barki. Mimo nazwy, nie mają związku z funkcją wątroby. Profilaktyka opiera się na ochronie przeciwsłonecznej z użyciem kremów z filtrem o szerokim spektrum UVA/UVB i SPF ≥30, aplikowanych 15-30 minut przed ekspozycją i ponawianych co 2 godziny, a także na unikaniu ekspozycji w godzinach 10:00-14:00 oraz stosowaniu odzieży ochronnej, w tym z oznaczeniem UPF 40-50. Dodatkowo zaleca się stosowanie antyoksydantów (witamina C, E) w celu ochrony przed uszkodzeniami oksydacyjnymi oraz całkowite unikanie solariów. Po zabiegach usuwania plam starczych konieczne jest rygorystyczne stosowanie ochrony przeciwsłonecznej i unikanie słońca przez pierwsze tygodnie, aby zapobiec nawrotom i pogłębieniu zmian.
antyoksydant, czerniak, eksfoliacja skóry, ekspozycja na słońce, filtr UV, jasna karnacja, plama starcza, predyspozycja genetyczna, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA/UVB, przebarwienie skórne, rak skóry, solar lentigines, solarium, SPF 30, starzenie się skóry, UPF, uszkodzenie oksydacyjne, witamina C, witamina E, wolny rodnik, zmiana pigmentacyjna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Vipharm 50 mg
Sunitynib Vipharm, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, wykazuje złożony profil bezpieczeństwa z licznymi działaniami niepożądanymi, które mogą mieć różne nasilenie i częstość występowania. Do najpoważniejszych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnego rodzaju krwotoki (w tym z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, układu moczowego i mózgowe), które mogą mieć charakter śmiertelny. Ponadto zgłaszano przypadki niewydolności wielonarządowej, rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego, krwotoku do jamy otrzewnowej, niewydolności nadnerczy, odmy opłucnowej, wstrząsu oraz nagłego zgonu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, nadciśnienie tętnicze, uczucie zmęczenia, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, niestrawność, wymioty), przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. W trakcie terapii często rozwija się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość, które wymagają regularnego monitorowania i mogą wymagać modyfikacji dawkowania.
biegunka, dysgeuzja, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nudność, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, przebarwienie skórne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ropień, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, sunitynib jabłczan, uczucie zmęczenia, wstrząs, wymioty, zaburzenie przewodu pokarmowego, zaburzenie smaku, zakażenie bakteryjne, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zakażenie skóry, zakażenie układu oddechowego, zakażenie wirusowe, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej, zespół ręka-stopa, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Vipharm 25 mg
Sunitynib Vipharm, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, jest stosowany w leczeniu GIST, RCC oraz pNET, jednak jego profil bezpieczeństwa obejmuje szerokie spektrum działań niepożądanych. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, które mogą prowadzić do zgonu. Często obserwowane działania niepożądane to m.in. nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, zmęczenie, biegunka, nudności, zapalenie jamy ustnej, przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. W trakcie terapii często rozwija się niedoczynność tarczycy oraz zaburzenia hematologiczne, takie jak neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość. Ciężkie powikłania, w tym niewydolność wielonarządowa, DIC, krwotok do jamy otrzewnowej, niewydolność nadnerczy, odma opłucnowa, wstrząs i nagły zgon, wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, krwotok, krwotok do jamy otrzewnowej, małopłytkowość, martwicze zapalenie powięzi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wielonarządowa, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, odma opłucnowa, perforacja przewodu pokarmowego, posocznica, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, przebarwienie skórne, rak nerkowokomórkowy, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, zakażenie dróg moczowych, zakażenie grzybicze, zakażenie układu oddechowego, zapalenie jamy ustnej, zator tętnicy płucnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ferinject 50 mg Fe3+/ml
Ferinject (karboksymaltoza żelazowa 50 mg Fe/ml) jest stosowany w leczeniu niedoborów żelaza, a jego profil bezpieczeństwa został szczegółowo opisany na podstawie badań klinicznych obejmujących ponad 9000 pacjentów, w tym 110 dzieci i młodzieży w wieku 1-17 lat. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są nudności (3,2% pacjentów), a także reakcje w miejscu wstrzyknięcia/infuzji, hipofosfatemia, ból głowy, uderzenia gorąca, zawroty głowy oraz nadciśnienie tętnicze. Hipofosfatemia, będąca częstym działaniem niepożądanym, może prowadzić do osteomalacji hipofosfatemicznej, co wymaga monitorowania stężenia fosforanów. Reakcje anafilaktyczne, choć rzadkie, stanowią poważne zagrożenie i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej, szczególnie w początkowym okresie terapii.
aminotransferaza alaninowa, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, częstoskurcz, dreszcze, duszność, dyspepsja, fosfataza alkaliczna, gorączka, hipofosfatemia, karboksymaltoza żelazowa, lęk, nadciśnienie tętnicze, niedobór żelaza, niedociśnienie tętnicze, nudności, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk twarzy, omdlenie, osteomalacja hipofosfatemiczna, parestezja, pokrzywka, przebarwienie skórne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rumień, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, stan przedomdleniowy, świąd, uderzenia gorąca, układ immunologiczny, utrata przytomności, wymioty, wysypka, wzdęcia, zaburzenia smaku, zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie żył, zaparcia, zawroty głowy, zespół Kounisa - Leksykon substancji czynnych
Kwas 5-aminolewulinowy – Działania niepożądane
Kwas 5-aminolewulinowy (5-ALA), stosowany w terapii fotodynamicznej z użyciem plastrów Alacare, wiąże się z wysokim ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie o charakterze miejscowym. U 99% pacjentów obserwuje się reakcje fototoksyczne w miejscu aplikacji, takie jak rumień, świąd, ból, oparzenia oraz złuszczanie się skóry. Objawy te pojawiają się zarówno przed naświetlaniem (u około 33% pacjentów), jak i w trakcie terapii, gdzie w około 1% przypadków konieczne jest przerwanie naświetlania z powodu nasilenia dolegliwości. Po zakończeniu terapii utrzymują się one zwykle przez 1-2 tygodnie, choć mogą trwać dłużej. Wśród działań niepożądanych poza miejscem leczenia najczęściej występują bóle głowy (<10% pacjentów). W tabeli częstości działań niepożądanych dominują objawy bardzo częste (≥1/10) takie jak rumień, łuszczenie się skóry, ból i świąd, a także częste (≥1/100, <1/10) krwawienia, nadżerki i przebarwienia skóry. Rzadziej (≥1/1000, <1/100) obserwuje się oparzenia, zakażenia oraz zmiany pigmentacyjne skóry.