plama starcza
Plama starcza (lentigo senilis, solar lentigo) to łagodna zmiana skórna, która pojawia się najczęściej u osób po 40. roku życia jako efekt kumulacyjnej ekspozycji na promieniowanie UV. Charakteryzuje się jasno- lub ciemnobrązowym zabarwieniem, płaską powierzchnią i nieregularnymi, dobrze odgraniczonymi brzegami. Najczęstsze lokalizacje to twarz, grzbiety dłoni, przedramiona i dekolt.
Patomechanizm powstawania plam starczych wiąże się z miejscowym zwiększeniem liczby melanocytów oraz nasileniem produkcji melaniny w obrębie zmiany. W odróżnieniu od piegów, plamy starcze nie bledną zimą i nie są uwarunkowane genetycznie. Ich pojawienie się jest bezpośrednio związane z fotouszkodzeniem skóry.
Diagnostyka różnicowa plam starczych obejmuje odróżnienie ich od znamion melanocytowych, rogowacenia słonecznego oraz czerniaka złośliwego. W przypadku wątpliwości diagnostycznych zaleca się badanie dermatoskopowe lub biopsję zmiany. Leczenie plam starczych, podejmowane najczęściej ze względów estetycznych, obejmuje krioterapię, peelingi chemiczne, laseroterapię, IPL oraz miejscowe preparaty depigmentujące zawierające hydrochinonem lub kwas retinowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Plamy starcze (lentigines solares) to płaskie, owalne zmiany pigmentacyjne o wielkości zwykle <1,25 cm, występujące na skórze eksponowanej na promieniowanie UV, szczególnie u osób >40-50 r.ż. Powstawanie plam jest związane z nadmierną aktywnością melanocytów i akumulacją melaniny w wyniku przewlekłej ekspozycji na słońce, jasnego fototypu skóry, historii oparzeń słonecznych, stosowania lamp UV oraz zmian hormonalnych. Diagnostyka opiera się na ocenie klinicznej i dermatoskopii, a w razie wątpliwości na biopsji skóry w celu wykluczenia zmian złośliwych, takich jak lentigo maligna. Zmiany o nieregularnych brzegach, czarne, szybko powiększające się, krwawiące lub bolesne wymagają pilnej konsultacji dermatologicznej.
biopsja skóry, ciekły azot, czerniak, dermabrazja, dermatoskopia, ekspozycja słoneczna, fototyp skóry, hydrochinon, intensywne światło pulsacyjne, krioterapia, kwas glikolowy, lentigo maligna, melanina, melanocyt, mikrodermabrazja, peeling chemiczny, plama starcza, promieniowanie ultrafioletowe, retinoid, samobadanie skóry, terapia laserowa, tretynoina, zmiana nowotworowa, zmiana pigmentacyjna - Leksykon chorób i schorzeń
Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Diagnostyka i diagnoza
Plamy starcze (solar lentigo) to płaskie, hiperpigmentowane zmiany skórne, lokalizujące się głównie na obszarach eksponowanych na promieniowanie UV, takich jak twarz, dłonie, ramiona i barki. Powstają w wyniku kumulacji melaniny i są efektem fotostarzenia skóry. Diagnostyka opiera się przede wszystkim na badaniu klinicznym przez dermatologa, z uwzględnieniem oceny koloru, kształtu i rozmiaru zmian. W razie wątpliwości stosuje się dermatoskopię oraz cyfrowy monitoring dermatoskopowy, a w przypadku podejrzenia zmian złośliwych – biopsję skóry. Kluczowe jest odróżnienie plam starczych od innych zmian pigmentowanych, w tym czerniaka i lentigo maligna, zwłaszcza gdy zmiany wykazują cechy asymetrii, nieregularnych brzegów, różnorodności kolorów, średnicę powyżej 6 mm lub ewolucję (reguła ABCDE).
badanie dermatoskopowe, badanie fizykalne, biopsja diagnostyczna, biopsja skóry, czerniak, czerniak in situ, czerniak skóry, dermatolog, dermatoskopia, diagnoza różnicowa, karnacja, lentigo maligna, melanina, nowotwór skóry, plama starcza, plama wątrobowa, promieniowanie ultrafioletowe, reguła ABCDE, rogowacenie łojotokowe, rogowacenie słoneczne - Leksykon chorób i schorzeń
Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Etiologia i przyczyny
Plamy starcze (lentigines solares) to hiperpigmentacyjne zmiany skórne, powstające głównie na skutek przewlekłej ekspozycji na promieniowanie ultrafioletowe (UV). Mechanizm ich powstawania opiera się na aktywacji melanocytów i nadprodukcji melaniny, której stężenie w plamach jest około dwukrotnie wyższe niż w otaczającej skórze. Wiek powyżej 40 lat zwiększa ryzyko ich rozwoju ze względu na zmniejszoną zdolność regeneracji skóry i zmiany w dystrybucji melanocytów. Czynniki genetyczne (m.in. geny IRF4, MC1R, ASIP, BNC2) oraz zmiany hormonalne (ciąża, menopauza, doustne środki antykoncepcyjne) również wpływają na podatność na powstawanie plam starczych. Dodatkowo, parakrynne czynniki melanogenne, takie jak KGF/FGF7, HGF, SCF/KITL i EDN1, stymulują melanocyty do zwiększonej produkcji melaniny.
czynnik komórek macierzystych, czynnik melanogenny, czynnik wzrostu hepatocytów, czynnik wzrostu keratynocytów, doustny środek antykoncepcyjny, endotelina, fibroblast, genomowe skanowanie asocjacyjne, hiperpigmentacja, karnacja, keratynocyt, lentigo solaris, lipofuscyna, melanina, melanocyt, naprawa DNA, opalenizna, pigmentacja skóry, plama starcza, plama wątrobowa, promieniowanie ultrafioletowe, radioterapia, skala Fitzpatricka, stres oksydacyjny, wolny rodnik - Leksykon chorób i schorzeń
Keratoza aktyniczna (solar keratoza) – Objawy
Rogowacenie słoneczne (keratosis actinica) to zmiany przedrakowe skóry powstałe na skutek przewlekłej ekspozycji na promieniowanie UV, manifestujące się jako szorstkie, łuszczące się plamy lub grudki o średnicy zwykle <2,5 cm, często o zróżnicowanym zabarwieniu (różowe, czerwone, brązowe, białawe, żółtawe). Lokalizują się głównie na obszarach eksponowanych na słońce, takich jak twarz, uszy, skóra głowy, szyja, grzbiety dłoni i przedramiona, a także wargi (actinic cheilitis). Zmiany mogą być wyczuwalne jako powierzchnie przypominające papier ścierny i wykazywać objawy takie jak świąd, pieczenie, ból, krwawienie czy tworzenie strupów. Klinicznie wyróżnia się różne formy rogowacenia słonecznego, w tym hiperkeratotyczne, pigmentowane oraz rogowiaka kolczystokomórkowego, które mogą wskazywać na różne stopnie ryzyka progresji do raka kolczystokomórkowego (SCC).
brodawka, czerniak, czujność onkologiczna, dermatolog, hiperkeratoza, induracja, owrzodzenie, pieczenie, plama starcza, promieniowanie ultrafioletowe, rak kolczystokomórkowy, rak podstawnokomórkowy, regresja samoistna, rogowacenie słoneczne, rogowacenie słoneczne warg, rogowiak kolczystokomórkowy, rumień, strup, świąd, transformacja nowotworowa, układ odpornościowy, wznowa, zmiana przedrakowa - Leksykon chorób i schorzeń
Plamy starcze (plamy wątrobowe) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Plamy starcze (solar lentigines) to płaskie, hiperpigmentowane zmiany skórne o barwie od jasnobrązowej do czarnej, lokalizujące się głównie na obszarach eksponowanych na promieniowanie UV, takich jak twarz, dłonie, ramiona i barki. Zmiany te charakteryzują się około 2-krotnie zwiększoną zawartością melaniny w porównaniu do otaczającej skóry, co wynika raczej ze zmniejszonego usuwania melaniny niż z jej nadprodukcji. Ekspresja keratyn 5 i 10 jest podwyższona, co wpływa na proliferację keratynocytów podstawnych i spowolnione złuszczanie naskórka, prowadząc do charakterystycznej morfologii plam. Genetyczne predyspozycje związane z genami IRF4, MC1R, ASIP i BNC2 wpływają na ich powstawanie niezależnie od szlaku biosyntezy melaniny. Plamy starcze są trwałe, mogą blednąć, ale zwykle nie znikają całkowicie, a ich obecność wskazuje na znaczną ekspozycję na UV i podwyższone ryzyko fotouszkodzeń oraz nowotworów skóry.
biopsja skóry, biosynteza melaniny, błona podstawna, czerniak, dermatolog, fotoprotekcja, gen IRF4, hiperpigmentacja, keratynocyt podstawny, kontrola dermatologiczna, melanina, melanocyt, pigmentacja skóry, plama słoneczna, plama soczewicowata, plama starcza, plama wątrobowa, promieniowanie UV, rak skóry, rete ridges, solar lentigines