sunitinib
Sunitinib to doustny inhibitor wielokinazowy stosowany w leczeniu onkologicznym. Mechanizm działania leku opiera się na blokowaniu receptorów kinaz tyrozynowych, w tym receptorów dla czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGFR), płytkopochodnego czynnika wzrostu (PDGFR), czynnika komórek macierzystych (KIT) oraz FLT3, co prowadzi do hamowania angiogenezy nowotworowej i proliferacji komórek rakowych.
Sunitinib znalazł zastosowanie w leczeniu zaawansowanego raka nerkowokomórkowego (RCC), nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) opornych na imatynib oraz w leczeniu nieoperacyjnych lub przerzutowych wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Lek jest zarejestrowany również w terapii adjuwantowej u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotu GIST po resekcji guza.
Najczęstsze działania niepożądane związane z terapią sunitinibem obejmują: zmęczenie, biegunkę, nudności, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zmiany skórne (w tym zespół ręka-stopa), nadciśnienie tętnicze oraz zaburzenia hematologiczne (neutropenia, małopłytkowość). Lek może również powodować kardiotoksyczność, hepatotoksyczność oraz zaburzenia czynności tarczycy, co wymaga regularnego monitorowania pacjentów.
Standardowy schemat dawkowania sunitinibu to 50 mg raz dziennie przez 4 tygodnie, następnie 2 tygodnie przerwy (schemat 4/2), choć stosowane są również alternatywne schematy (2/1 lub dawkowanie ciągłe). Dawkowanie może wymagać modyfikacji w zależności od tolerancji leku przez pacjenta oraz występowania działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib Vipharm 50 mg
Sunitynib jabłczan, dostępny w postaci kapsułek twardych w dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg (Sunitinib Vipharm), wykazuje niewielki, lecz istotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Głównym objawem ograniczającym sprawność psychofizyczną pacjentów jest występowanie zawrotów głowy, które mogą zaburzać koordynację ruchową, ocenę odległości oraz czas reakcji. W związku z tym, lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o ryzyku związanym z prowadzeniem pojazdów i obsługą maszyn, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, zalecając wstrzymanie się od tych czynności do czasu oceny indywidualnej tolerancji leku. W przypadku pojawienia się zawrotów głowy lub innych objawów upośledzających sprawność, pacjent powinien natychmiast zaprzestać prowadzenia pojazdów.
charakterystyka produktu leczniczego, choroba neurologiczna, choroba współistniejąca, dawkowanie, działanie niepożądane, kapsułka twarda, modyfikacja dawkowania, sprawność psychofizyczna, sprawność psychomotoryczna, sunitinib, sunitynibu jabłczan, terapia sunitynibem, zaburzenie równowagi, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Glenmark 25 mg
Sunitinib Glenmark, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, jest wskazany do leczenia zaawansowanych, nieoperacyjnych i/lub przerzutowych nowotworów u dorosłych pacjentów. W terapii nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) stosuje się go po niepowodzeniu leczenia imatynibem, wynikającym z oporności lub nietolerancji. W przypadku raka nerkowokomórkowego lek może być stosowany jako terapia pierwszego rzutu zarówno w zaawansowanym, nieoperacyjnym nowotworze, jak i w obecności przerzutów. Natomiast w leczeniu wysoko zróżnicowanych nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) Sunitinib jest wskazany u pacjentów z progresją choroby, niekwalifikujących się do zabiegu chirurgicznego lub z przerzutami.
GIST, kapsułka twarda, lek pierwszego rzutu, MRCC, nietolerancja imatynibu, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność na imatynib, pNET, potwierdzenie histopatologiczne, progresja choroby, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, sunitinib, terapia imatynibem, wysoko zróżnicowany nowotwór neuroendokrynny, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib G.L. Pharma 12,5 mg
Sunitynib G.L. Pharma jest lekiem przeciwnowotworowym stosowanym w leczeniu GIST, MRCC oraz pNET, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych: 50 mg/dobę przez 4 tygodnie z 2-tygodniową przerwą (schemat 4/2) dla GIST i MRCC oraz 37,5 mg/dobę w sposób ciągły dla pNET. Modyfikacje dawki powinny uwzględniać tolerancję i bezpieczeństwo terapii, z możliwością zwiększenia lub zmniejszenia dawki o 12,5 mg, przy maksymalnych dawkach odpowiednio 75 mg/dobę (GIST, MRCC) i 50 mg/dobę (pNET). W przypadku interakcji z lekami wpływającymi na CYP3A4, takich jak ryfampicyna (induktor) lub ketokonazol (inhibitor), zaleca się odpowiednią korektę dawki oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. U pacjentów powyżej 65 roku życia nie wymaga się modyfikacji dawkowania, natomiast u dzieci poniżej 18 lat brak jest ustalonych zaleceń.
działanie niepożądane, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, modulator CYP3A4, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Krka 12,5 mg
Leczenie sunitynibem (Sunitinib Krka) powinno być prowadzone przez doświadczonych onkologów, z uwzględnieniem specyficznego dawkowania zależnego od wskazań klinicznych. W terapii GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę podawana doustnie przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), natomiast w pNET stosuje się 37,5 mg/dobę w podawaniu ciągłym. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji, nie przekraczając 75 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 50 mg/dobę (pNET). W przypadku interakcji z lekami wpływającymi na CYP3A4, dawkę należy odpowiednio zwiększyć (do 87,5 mg/dobę dla GIST/MRCC i 62,5 mg/dobę dla pNET przy induktorach) lub zmniejszyć (do 37,5 mg/dobę dla GIST/MRCC i 25 mg/dobę dla pNET przy inhibitorach), z koniecznością ścisłego monitorowania pacjenta.
działanie niepożądane, ESRD, GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, MRCC, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, pNET, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Glenmark 25 mg
Terapia sunitynibem (Sunitinib Glenmark) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w onkologii. Lek dostępny jest w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, a dawkowanie zależy od wskazania. W leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W terapii nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) stosuje się 37,5 mg raz na dobę bez przerw. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji, nie przekraczając 75 mg ani nie schodząc poniżej 25 mg w GIST i MRCC, oraz maksymalnie 50 mg w pNET. W przypadku nietolerancji możliwe jest czasowe wstrzymanie leczenia.
hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Childa-Pugha, leczenie przeciwnowotworowe, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, terapia skojarzona, tolerancja leku, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib MSN 25 mg
Produkt leczniczy Sunitinib MSN, zawierający sunitynibu jabłczan, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sunitynib lub jakąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Nadwrażliwość stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania wszystkich dostępnych dawek: 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg. Reakcje nadwrażliwości mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co podkreśla konieczność szczegółowego wywiadu alergologicznego przed rozpoczęciem terapii. Produkt występuje w formie kapsułek twardych o charakterystycznym zabarwieniu i oznaczeniach, co ułatwia identyfikację dawki i minimalizuje ryzyko błędów w podawaniu.
inhibitor kinazy tyrozynowej, jabłczan sunitynibu, kapsułka twarda, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw nadwrażliwości, objaw skórny, postępowanie medyczne, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, substancja czynna, substancja pomocnicza, sunitinib, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib G.L. Pharma 25 mg
Terapia sunitynibem (Sunitinib G.L. Pharma) powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w onkologii, z uwzględnieniem wskazań i indywidualnych cech pacjenta. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka początkowa wynosi 50 mg/dobę w schemacie 4 tygodnie leczenia/2 tygodnie przerwy (schemat 4/2), z możliwością modyfikacji dawki w zakresie 25-75 mg, co 12,5 mg. W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) stosuje się dawkę 37,5 mg/dobę podawaną ciągle, z możliwością zwiększenia do 50 mg. Modyfikacje dawkowania zależą od tolerancji i bezpieczeństwa terapii, a w przypadku interakcji z lekami wpływającymi na CYP3A4 (np. ryfampicyna, ketokonazol) konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawki, unikając jednoczesnego stosowania lub zwiększając/zmniejszając dawkę sunitynibu do maksymalnie 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET) przy induktorach, oraz do minimum 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET) przy inhibitorach CYP3A4.
hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Produkt leczniczy Sunitinib Bluefish, zawierający sunitynib w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Jednakże, podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, przede wszystkim zawroty głowy, które mogą zaburzać koncentrację i koordynację ruchową, zwiększając ryzyko wypadków. Lekarz powinien indywidualnie ocenić ryzyko u każdego pacjenta, uwzględniając stan kliniczny, choroby współistniejące oraz potencjalne interakcje lekowe, a także poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia tych objawów.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Synthon 25 mg
Przedawkowanie sunitynibu (Sunitinib Synthon) stanowi poważne zagrożenie medyczne, wymagające natychmiastowej interwencji i intensywnego monitorowania funkcji życiowych pacjenta. Ze względu na brak swoistej odtrutki, postępowanie opiera się na leczeniu wspomagającym oraz eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej z przewodu pokarmowego, stosując wymioty, płukanie żołądka lub podanie węgla aktywowanego. Sunitynib występuje w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, co umożliwia precyzyjne określenie przyjętej dawki w przypadku świadomego przedawkowania. Objawy przedawkowania to nasilone działania niepożądane zgodne z profilem bezpieczeństwa leku, obejmujące zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka), hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość), sercowo-naczyniowe (nadciśnienie, wydłużenie QT, arytmie), endokrynologiczne (dysfunkcje tarczycy, hipoglikemia), wątrobowe (podwyższone enzymy, żółtaczka) oraz nasilone zmęczenie i astenia.
arytmia, astenia, badanie biochemiczne krwi, badanie toksykologiczne, działanie niepożądane sunitynibu, elektrokardiogram, enzym wątrobowy, hipoglikemia, jabłczan sunitynibu, kapsułka twarda, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedokrwistość, odtrutka, ośrodek toksykologiczny, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa leku, przedawkowanie sunitynibu, sunitinib, trombocytopenia, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie czynności tarczycy, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie układu pokarmowego, zaburzenie wątrobowe, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, żółtaczka - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib Synthon 50 mg
Sunitynib, dostępny w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co jest istotną informacją kliniczną dla lekarzy przepisujących ten lek. Kluczowym działaniem niepożądanym, które może znacząco wpłynąć na bezpieczeństwo pacjenta podczas tych czynności, są zawroty głowy. Lekarz powinien szczegółowo poinformować pacjenta o możliwości wystąpienia tego objawu oraz zalecić ostrożność, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, kiedy reakcja na lek może być nieprzewidywalna.
charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakoterapia, historia choroby, kapsułka twarda, objaw niepożądany, opieka nad pacjentem, proces terapeutyczny, reakcja na lek, schorzenie współistniejące, skutek uboczny, substancja lecznicza, sunitinib, sunitynibu jabłczan, terapia, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Bluefish 25 mg
Leczenie Sunitinib Bluefish powinno być prowadzone przez lekarza doświadczonego w terapii przeciwnowotworowej, z uwzględnieniem specyfiki dawkowania zależnej od typu nowotworu. W przypadku stromalnego guza przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (4/2). Dla nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) stosuje się 37,5 mg doustnie raz na dobę w sposób ciągły. Dawkowanie może być modyfikowane o 12,5 mg w zależności od tolerancji pacjenta, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 75 mg dla GIST i MRCC oraz 50 mg dla pNET. W trakcie terapii należy monitorować interakcje z lekami wpływającymi na CYP3A4, unikając silnych induktorów i inhibitorów tego enzymu lub odpowiednio dostosowując dawkę sunitynibu (maksymalnie do 87,5 mg/dobę przy induktorach i minimalnie do 37,5 mg/dobę przy inhibitorach dla GIST i MRCC, oraz do 62,5 mg i 25 mg odpowiednio dla pNET).
enzym CYP3A4, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa choroba nerek, stromalny guz przewodu pokarmowego, sunitinib, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitynib Synthon jest dostępny w formie kapsułek twardych zawierających sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg substancji czynnej. Kapsułki różnią się kolorem otoczki i nadrukiem, co ułatwia identyfikację dawki: 12,5 mg – pomarańczowe, 25 mg – karmelowe wieczko z pomarańczowym korpusem, 50 mg – całkowicie karmelowe. Substancje pomocnicze obejmują powidon K30 LP, celulozę mikrokrystaliczną, kroskarmelozę sodową oraz stearynian magnezu, natomiast otoczka zawiera żelatynę i barwniki (E171, E172). Tusz do nadruku różni się w zależności od dawki, zawierając m.in. szelak, tytanu dwutlenek lub żelaza tlenek czarny.
blister odrywalny, celuloza mikrokrystaliczna, działanie przeciwnowotworowe, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, ochrona przed wilgocią, okres ważności leku, powidon, środek pochłaniający wilgoć, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja rozpadowa, sunitinib, sunitynibu jabłczan, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib G.L. Pharma 25 mg
Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg w postaci kapsułek twardych (Sunitinib G.L. Pharma), stanowi poważne zagrożenie kliniczne, które wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Nie istnieje swoista odtrutka neutralizująca substancję czynną, dlatego leczenie opiera się na standardowych metodach wspomagających, takich jak wywołanie wymiotów czy płukanie żołądka, skutecznych jedynie w przypadku świeżego przedawkowania. Konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji nerek, wątroby, układu krwiotwórczego oraz sercowo-naczyniowego, gdyż przedawkowanie może nasilać typowe działania niepożądane leku, w tym ciężką neutropenię, małopłytkowość, zaburzenia elektrolitowe, wydłużenie odstępu QT, a także objawy ze strony przewodu pokarmowego i skóry (zespół ręka-stopa).
emetyk, enzymy wątrobowe, filtracja nerkowa, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperglikemia, inhibitor kinazy tyrozynowej, kreatynina, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność serca, odstęp QT, odtrutka, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, protokół postępowania, przedawkowanie sunitynibu, środki wspomagające, sunitinib, układ krwiotwórczy, zaburzenie elektrolitowe, zatrucie lekiem przeciwnowotworowym, zespół ręka-stopa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Bluefish 25 mg
Przedawkowanie sunitynibu, dostępnego w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg (kapsułki twarde Sunitinib Bluefish), stanowi poważny stan kliniczny wymagający natychmiastowej interwencji. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie leczenia objawowego i podtrzymującego funkcje życiowe. Wczesne postępowanie może obejmować wywoływanie wymiotów lub płukanie żołądka, o ile nie ma przeciwwskazań i pacjent jest przytomny. Nasilenie działań niepożądanych, takich jak zmęczenie, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, a także poważniejsze objawy hematologiczne (neutropenia, trombocytopenia, anemia), kardiologiczne (wydłużenie QT, arytmie), hepatotoksyczność (podwyższone enzymy wątrobowe, żółtaczka) oraz nefrotoksyczność (białkomocz, zaburzenia funkcji nerek) wymaga intensywnego monitorowania i leczenia wspomagającego.
ALT, anemia, AST, białkomocz, bilirubina, czynnik wzrostu, dysfagia, działanie niepożądane, EKG, enzym wątrobowy, fosfataza alkaliczna, gospodarka wodno-elektrolitowa, hepatocyt, hepatotoksyczność, hiperkalemia, hipoglikemia, hiponatremia, kapsułka twarda, leczenie hipotensyjne, leczenie objawowe, lek przeciwarytmiczny, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nefrotoksyczność, neutropenia, objaw toksyczny, odstęp QT, odtrutka, parametr biochemiczny, parametr wątrobowy, płukanie żołądka, przedawkowanie sunitynibu, rozmaz krwi, sonda dożołądkowa, sunitinib, szpik kostny, trombocytopenia, wywoływanie wymiotów, zaburzenie rytmu serca, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Glenmark 50 mg
Dawkowanie sunitynibu (Sunitinib Glenmark) jest ściśle uzależnione od wskazań klinicznych oraz indywidualnej tolerancji pacjenta. W leczeniu stromalnych nowotworów przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę, stosowana w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (schemat 4/2). W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji, przy czym dla GIST i MRCC zakres dawkowania wynosi 25-75 mg/dobę, a dla pNET 25-50 mg/dobę. W przypadku jednoczesnego stosowania leków wpływających na CYP3A4, takich jak silne induktory (np. ryfampicyna) lub inhibitory (np. ketokonazol), konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawki sunitynibu, z maksymalnymi dawkami do 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) i 62,5 mg/dobę (pNET) przy induktorach oraz minimalnymi dawkami 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) i 25 mg/dobę (pNET) przy inhibitorach, wraz z intensywnym monitorowaniem tolerancji leczenia.
ciężkie zaburzenie czynności wątroby, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Childa-Pugha, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sunitinib Zentiva 25 mg
Sunitynib, stosowany w leczeniu nowotworów GIST, MRCC oraz pNET, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo opisane na podstawie badań klinicznych obejmujących 7115 pacjentów. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek, niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki (m.in. z układu oddechowego, przewodu pokarmowego, guza, układu moczowego i mózgu), które mogą prowadzić do zagrożenia życia lub zgonu. Często obserwowane działania niepożądane to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka, nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, niestrawność), zmęczenie, nadciśnienie tętnicze, zmniejszenie apetytu, zaburzenia smaku, przebarwienia skórne oraz erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa. Ponadto, istotnym powikłaniem metabolicznym jest niedoczynność tarczycy, wymagająca monitorowania funkcji tego gruczołu podczas terapii.
bezsenność, białkomocz, ból głowy, duszność, dysfagia, dysgeuzja, dyspepsja, hiperbilirubinemia, hipoglikemia, incydent mózgowo-naczyniowy, kardiomiopatia, krwawienie z nosa, krwiomocz, krwioplucie, krwotok, krwotok mózgowy, leukopenia, limfopenia, małopłytkowość, martwica kości szczęki, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mikroangiopatia zakrzepowa, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedokrwistość, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, niewydolność wątroby, nowotwory neuroendokrynne trzustki, nowotwory podścieliskowe przewodu pokarmowego, odwodnienie, pancytopenia, parestezje, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, pokrzywka, przerzutowy rak nerkowokomórkowy, refluks żołądkowo-przełykowy, rozpad mięśni prążkowanych, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowa choroba płuc, stomatitis, sunitinib, wysięk opłucnowy, zakrzepica żył głębokich, zapalenie przełyku, zapalenie tarczycy, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zator tętnicy płucnej, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół lizy guza, zespół nerczycowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, zespół ręka-stopa, zespół Stevensa-Johnsona, zmniejszenie apetytu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib G.L. Pharma 50 mg
Terapia sunitynibem (Sunitinib G.L. Pharma) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w leczeniu przeciwnowotworowym. W leczeniu nowotworu podścieliskowego przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę, stosowana w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (4/2). W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) dawka wynosi 37,5 mg doustnie raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkowanie można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji i bezpieczeństwa, z maksymalną dawką 75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 50 mg/dobę dla pNET. W przypadku stosowania z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna) dawkę można zwiększyć do 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast przy silnych inhibitorach CYP3A4 (np. ketokonazol) dawkę należy zmniejszyć do minimum 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością monitorowania tolerancji.
ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dawkowanie leku, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, tolerancja leku, wskazanie terapeutyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Sunitinib Medical Valley jest dostępny w formie twardych kapsułek zawierających sunitynibu jabłczan w dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg. Każda dawka charakteryzuje się unikalnym wyglądem kapsułki, co ułatwia identyfikację preparatu. Kapsułki 37,5 mg zawierają barwniki o potencjalnym działaniu alergizującym: żółcień pomarańczową FCF (E 110) w ilości 0,0189 mg oraz tartrazynę (E 102) w ilości 0,0057 mg. Substancje pomocnicze wypełniające kapsułkę to powidon (K-25), mannitol, kroskarmeloza sodowa oraz stearynian magnezu, które wspomagają rozpuszczalność, uwalnianie i stabilność substancji czynnej. Skład otoczki kapsułek różni się w zależności od dawki, głównie pod względem zastosowanych barwników i składników tuszu do nadruku, co wpływa na ich kolorystykę i oznakowanie.
amonowy wodorotlenek, glikol propylenowy, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol, potasu wodorotlenek, powidon, sodu wodorotlenek, środek wiążący, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwzbrylająca, substancja wypełniająca, sunitinib, sunitynibu jabłczan, szelak, tartrazyna, twarda kapsułka, tytanu dwutlenek, żelatyna, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty, żółcień pomarańczowa FCF - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sunitinib Synthon 12,5 mg
Sunitinib Synthon jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, zawierających sunitynibu jabłczan. Lek jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z trzema typami nowotworów: nieoperacyjnymi i/lub przerzutowymi nowotworami podścieliskowymi przewodu pokarmowego (GIST) po niepowodzeniu terapii imatynibem (z powodu oporności lub nietolerancji), zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym (RCC) oraz wysoko zróżnicowanymi, nieoperacyjnymi lub przerzutowymi nowotworami neuroendokrynnymi trzustki (pNET) z udokumentowaną progresją choroby. Kapsułki różnią się wyglądem i nadrukiem w zależności od dawki, co ułatwia identyfikację preparatu.
GIST, imatynib, leczenie przeciwnowotworowe, leczenie systemowe, MRCC, nietolerancja leku, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, oporność nowotworu, pNET, progresja choroby nowotworowej, progresja nowotworu, rak nerkowokomórkowy, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, stadium zaawansowania choroby, sunitinib, sunitynibu jabłczan, terapia drugiej linii, zaawansowany rak nerkowokomórkowy - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sunitinib Glenmark 50 mg
Produkt leczniczy Sunitinib Glenmark, dostępny w dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg w postaci kapsułek twardych, wykazuje niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Głównym działaniem niepożądanym, które może upośledzać funkcje psychomotoryczne, są zawroty głowy. Objaw ten może negatywnie wpływać na percepcję, koordynację oraz zdolność podejmowania szybkich decyzji, co jest kluczowe podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń mechanicznych. Lekarz przepisujący sunitynib ma obowiązek poinformować pacjenta o ryzyku wystąpienia zawrotów głowy oraz zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn w przypadku pojawienia się tych objawów. Informacja ta powinna być przekazana w sposób zrozumiały i odnotowana w dokumentacji medycznej jako element dobrej praktyki klinicznej i zabezpieczenie prawne.
dawkowanie leku, dokumentacja medyczna, działanie niepożądane, farmakoterapia, inhibitor kinaz tyrozynowych, kapsułka twarda, koordynacja psychoruchowa, percepcja, postać farmaceutyczna, sunitinib, terapia przeciwnowotworowa, wpływ leku, zaburzenia widzenia, zaburzenie, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna, zmęczenie - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Sunitinib MSN 37,5 mg
Sunitynib MSN, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sunitynibu jabłczan lub jakiekolwiek substancje pomocnicze zawarte w preparacie. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie szczegółowego wywiadu alergologicznego, zwłaszcza u osób z historią reakcji alergicznych na leki o podobnym mechanizmie działania lub strukturze chemicznej. Kapsułki różnią się rozmiarem (od około 15 mm do 18 mm) oraz kolorem korpusu i wieczka, co może mieć znaczenie u pacjentów z trudnościami w połykaniu lub uczulonych na barwniki farmaceutyczne.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib MSN 25 mg
Sunitynib MSN jest dostępny w formie kapsułek twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg, 37,5 mg oraz 50 mg, zawierających sunitynibu jabłczan jako substancję czynną. Każda kapsułka zawiera żółty granulowany proszek o jednolitym składzie substancji pomocniczych, takich jak mannitol, kroskarmeloza sodowa, skrobia żelowana kukurydziana oraz magnezu stearynian. Otoczki kapsułek różnią się wizualnie i składem w zależności od dawki, co ułatwia ich identyfikację, np. kapsułki 12,5 mg mają pomarańczowy korpus i wieczko, natomiast 50 mg są karmelowe. Kapsułki są przeznaczone do podawania doustnego i charakteryzują się strukturą otoczki zapewniającą ochronę substancji czynnej oraz odpowiednie uwalnianie w przewodzie pokarmowym.
blister jednodawkowy, glikol propylenowy, kapsułka, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, polietylen wysokiej gęstości, postać farmaceutyczna, potas wodorotlenek, skrobia żelowana, środek rozluźniający, substancja czynna, substancja pomocnicza, sunitinib, sunitynibu jabłczan, szelak, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czarny, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Glenmark 50 mg
Przedawkowanie sunitynibu (dostępnego w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg) stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, wiążąc się z nasileniem znanych działań niepożądanych leku. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy niezwłocznie podjąć działania mające na celu usunięcie niewchłoniętej substancji z przewodu pokarmowego, takie jak wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, zwłaszcza jeśli od przyjęcia leku nie upłynął długi czas. Brak swoistej odtrutki wymusza stosowanie leczenia podtrzymującego, które obejmuje ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, funkcji układu sercowo-naczyniowego (w tym EKG), gospodarki wodno-elektrolitowej, morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek. Objawy przedawkowania mogą obejmować nasilenie nudności, wymiotów, biegunki, bólu brzucha, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie lub hipotensję, neutropenię, trombocytopenię, anemię, zaburzenia elektrolitowe, hipoglikemię lub hiperglikemię, a także hepatotoksyczność i nefrotoksyczność.
arytmia, działanie niepożądane, elektrokardiografia, enzymy wątrobowe, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hepatotoksyczność, kapsułki twarde, kreatynina, leczenie podtrzymujące, morfologia krwi, nefrotoksyczność, objawy żołądkowo-jelitowe, parametry hemodynamiczne, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie sunitynibu, równowaga kwasowo-zasadowa, sunitinib, swoista odtrutka, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia glikemii, zaburzenia hematologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Medical Valley 37,5 mg
Terapia Sunitinibem Medical Valley powinna być prowadzona przez lekarza doświadczonego w onkologii, z uwzględnieniem specyficznego dawkowania zależnego od jednostki chorobowej. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę podawana doustnie w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (4/2), natomiast w pNET stosuje się 37,5 mg/dobę w schemacie ciągłym. Modyfikacje dawki powinny być dokonywane stopniowo o 12,5 mg, z maksymalną dawką do 75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz do 50 mg/dobę dla pNET, z możliwością zwiększenia do 87,5 mg i 62,5 mg odpowiednio w przypadku interakcji z induktorami CYP3A4. W przypadku inhibitorów CYP3A4 dawkę należy zmniejszyć do minimum 37,5 mg/dobę (GIST, MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji. Leczenie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (Child-Pugh A i B) nie wymaga modyfikacji dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami (Child-Pugh C) stosowanie jest przeciwwskazane. U osób z zaburzeniami czynności nerek, w tym poddawanych hemodializie, nie ma konieczności zmiany dawki początkowej, a dalsze dostosowanie zależy od tolerancji terapii.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Vipharm 12,5 mg
Terapia sunitynibem (Sunitinib Vipharm) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w leczeniu przeciwnowotworowym, z indywidualnym dostosowaniem dawki i schematu podawania w zależności od wskazania klinicznego, tolerancji pacjenta oraz interakcji lekowych. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę, podawana doustnie przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W terapii pNET stosuje się 37,5 mg/dobę w sposób ciągły. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zakresie 25-75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25-50 mg/dobę dla pNET, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 75 mg i 50 mg, które mogą być zwiększone do 87,5 mg i 62,5 mg przy jednoczesnym stosowaniu induktorów CYP3A4. W przypadku inhibitorów CYP3A4 dawkę należy odpowiednio zmniejszyć do minimum 37,5 mg (GIST, MRCC) lub 25 mg (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji leczenia.
hemodializa, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, profil bezpieczeństwa, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Zentiva 50 mg
Terapia sunitynibem (Sunitinib Zentiva) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w onkologii, z indywidualnym dostosowaniem dawki w zależności od wskazania i tolerancji pacjenta. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę według schematu 4/2 (4 tygodnie leczenia, 2 tygodnie przerwy), z możliwością modyfikacji dawki co 12,5 mg w zakresie 25-75 mg. W terapii pNET stosuje się dawkę 37,5 mg/dobę podawaną ciągle, bez przerw, z możliwością zwiększenia do 50 mg. W przypadku interakcji z silnymi induktorami CYP3A4 dopuszcza się zwiększenie dawki do 87,5 mg (GIST/MRCC) lub 62,5 mg (pNET), natomiast przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów CYP3A4 zaleca się redukcję dawki do minimum 37,5 mg (GIST/MRCC) lub 25 mg (pNET), przy jednoczesnym ścisłym monitorowaniu tolerancji leczenia.
hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, podanie doustne, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schemat dawkowania 4/2, schyłkowa niewydolność nerek, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sunitinib Glenmark 25 mg
Sunitinib Glenmark jest dostępny w postaci twardych kapsułek doustnych o trzech dawkach: 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg substancji czynnej – sunitynibu. Każda kapsułka zawiera granulki o barwie od żółtej do pomarańczowej, a ich rozmiary i kolorystyka osłonek różnią się w zależności od dawki: kapsułki 12,5 mg mają rozmiar 4 (długość około 14,3 mm) z pomarańczowym wieczkiem i korpusem, kapsułki 25 mg rozmiar 3 (ok. 15,9 mm) z karmelowym wieczkiem i pomarańczowym korpusem, natomiast kapsułki 50 mg rozmiar 1 (ok. 19,4 mm) z karmelowym wieczkiem i korpusem. Oznakowanie białym tuszem zawiera odpowiednio napisy „12.5 mg”, „25 mg” lub „50 mg”. Substancje pomocnicze obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, mannitol, kroskarmelozę sodową, povidonę K30 oraz stearynian magnezu, a skład osłonek kapsułek zawiera różne barwniki (tlenki żelaza i dwutlenek tytanu) oraz żelatynę.
blister jednodawkowy, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, kapsułka, kapsułka twarda, kroskarmeloza sodowa, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, powidon, produkt leczniczy, środek rozsadzający, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, sunitinib, sunitynib, szelak, tlenek żelaza czarny, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, żelatyna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Bluefish 12,5 mg
Produkt Sunitinib Bluefish powinien być stosowany przez lekarzy doświadczonych w terapii przeciwnowotworowej, z indywidualnym dostosowaniem dawkowania do wskazań klinicznych. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg raz na dobę w schemacie 4 tygodnie leczenia i 2 tygodnie przerwy (4/2), z minimalną dawką 25 mg i maksymalną 75 mg. W przypadku pNET stosuje się dawkę 37,5 mg raz na dobę podawaną ciągle, z zakresem od 25 mg do 50 mg. Modyfikacje dawkowania powinny być stopniowe, o 12,5 mg, uwzględniając tolerancję i bezpieczeństwo. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na CYP3A4: silne induktory mogą wymagać zwiększenia dawki do 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast silne inhibitory mogą wymagać zmniejszenia dawki do minimum 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), przy jednoczesnym monitorowaniu tolerancji.
dawkowanie leku, enzym CYP3A4, ESRD, GIST, hemodializa, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, kapsułka twarda, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, pNET, ryfampicyna, schyłkowa choroba nerek, sunitinib, Sunitinib Bluefish, tolerancja leku, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sunitinib Medical Valley 12,5 mg
Sunitynib Medical Valley jest wskazany do leczenia nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST), raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC) oraz nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET). Standardowa dawka dla GIST i MRCC wynosi 50 mg raz na dobę, podawana doustnie przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2), co stanowi cykl 6-tygodniowy. W przypadku pNET zalecana dawka to 37,5 mg raz na dobę, podawana ciągle bez przerw. Dawkowanie może być modyfikowane o 12,5 mg w zależności od tolerancji i bezpieczeństwa, z zakresem 25-75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25-50 mg/dobę dla pNET. W przypadku interakcji z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna) dawkę można zwiększyć do 87,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 62,5 mg/dobę (pNET), natomiast przy inhibitorach CYP3A4 (np. ketokonazol) dawkę należy zmniejszyć do minimum 37,5 mg/dobę (GIST/MRCC) lub 25 mg/dobę (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji leku.
dawkowanie sunitynibu, hemodializa, ketokonazol, klasyfikacja Child-Pugh, leczenie skojarzone, lek przeciwnowotworowy, nowotwór neuroendokrynny trzustki, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, ryfampicyna, schyłkowa niewydolność nerek, silny induktor CYP3A4, silny inhibitor CYP3A4, sunitinib, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Sunitinib Krka 50 mg
Przedawkowanie sunitynibu jabłczanu (Sunitinib Krka) stanowi poważne zagrożenie medyczne, wymagające natychmiastowej interwencji, jednak brak jest swoistej odtrutki. Postępowanie terapeutyczne opiera się na standardowych metodach wspomagających, w tym eliminacji niewchłoniętej substancji czynnej poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, szczególnie skutecznych w przypadku szybkiego zgłoszenia się pacjenta po przedawkowaniu. Sunitynib dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg, a przedawkowanie może nasilać znane działania niepożądane leku, bez występowania specyficznych objawów toksyczności. Konieczne jest monitorowanie funkcji życiowych oraz układów i narządów, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnych zaburzeń hematologicznych, czynności wątroby, układu żołądkowo-jelitowego oraz kardiotoksyczności.
działania niepożądane, kapsułki twarde, kardiotoksyczność, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, monitorowanie funkcji życiowych, niewydolność narządów, objawy niepożądane, płukanie żołądka, profil bezpieczeństwa, przedawkowanie leków, sunitinib, sunitynibu jabłczan, swoista odtrutka, terapia onkologiczna, wywoływanie wymiotów, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia hematologiczne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe