Dawkowanie i sposób podawania
Sunitinib Glenmark 25 mg

Terapia sunitynibem (Sunitinib Glenmark) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w onkologii. Lek dostępny jest w kapsułkach o dawkach 12,5 mg, 25 mg i 50 mg, a dawkowanie zależy od wskazania. W leczeniu nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz przerzutowego raka nerkowokomórkowego (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W terapii nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) stosuje się 37,5 mg raz na dobę bez przerw. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zależności od tolerancji, nie przekraczając 75 mg ani nie schodząc poniżej 25 mg w GIST i MRCC, oraz maksymalnie 50 mg w pNET. W przypadku nietolerancji możliwe jest czasowe wstrzymanie leczenia.

Dawkowanie i sposób podawania leku Sunitinib Glenmark

Terapia lekiem Sunitinib Glenmark powinna być inicjowana przez lekarza posiadającego doświadczenie w prowadzeniu leczenia przeciwnowotworowego. Lek występuje w postaci kapsułek twardych o trzech mocach: 12,5 mg, 25 mg oraz 50 mg. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania terapeutycznego.1

Schematy dawkowania w różnych wskazaniach

Dla pacjentów z nowotworem podścieliskowym przewodu pokarmowego (GIST) i rakiem nerkowokomórkowym z przerzutami (MRCC) zalecana dawka wynosi 50 mg doustnie raz na dobę. Lek podaje się przez 4 kolejne tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa. Taki schemat (4/2) tworzy pełny cykl leczenia trwający 6 tygodni.2

W przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET) zalecana dawka wynosi 37,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w sposób ciągły, bez okresów przerwy w leczeniu.3

Modyfikacja dawkowania w zależności od tolerancji leczenia

W terapii GIST i MRCC dawkę można stopniowo modyfikować o 12,5 mg, w zależności od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa stosowania i tolerancji leku. Dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg ani być mniejsza niż 25 mg.4

Dla pacjentów z pNET dawkę także można modyfikować stopniowo o 12,5 mg, dostosowując ją do indywidualnej tolerancji. Maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych III fazy w leczeniu pNET wynosiła 50 mg na dobę.5

W przypadku problemów z tolerancją leczenia może być konieczne czasowe wstrzymanie podawania leku.6

Dostosowanie dawki przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów i induktorów CYP3A4

Należy unikać równoczesnego stosowania sunitynibu z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyną). Jeśli nie można uniknąć takiego połączenia, może być konieczne zwiększenie dawki sunitynibu co 12,5 mg do maksymalnie:7

  • 87,5 mg na dobę w leczeniu GIST i MRCC
  • 62,5 mg na dobę w leczeniu pNET

Podczas takiej terapii konieczne jest staranne monitorowanie tolerancji leczenia.8

Należy również unikać jednoczesnego stosowania sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem). Jeśli takie połączenie jest konieczne, może być wymagane zmniejszenie dawki sunitynibu do:9

  • minimum 37,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC
  • minimum 25 mg na dobę w przypadku pNET

Również w tym przypadku wymagane jest staranne monitorowanie tolerancji leczenia.10

W terapii skojarzonej zaleca się rozważenie stosowania produktów leczniczych, które wykazują minimalne działanie indukujące lub hamujące CYP3A4, lub w ogóle nie wykazują takiego działania.11

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku: W badaniach klinicznych około jedna trzecia pacjentów otrzymujących sunitynib była w wieku 65 lat lub starszych. Nie zaobserwowano istotnych różnic w zakresie bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leczenia między pacjentami starszymi a młodszymi, dlatego nie ma konieczności modyfikacji dawkowania w tej grupie wiekowej.12

Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia A i B według klasyfikacji Childa-Pugha) nie zaleca się modyfikowania dawki początkowej. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania sunitynibu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia C według klasyfikacji Childa-Pugha), dlatego jego stosowanie w tej grupie pacjentów nie jest zalecane.13

Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się modyfikowania dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (od łagodnych do ciężkich) ani u osób ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD), którzy poddawani są hemodializie. Późniejsze modyfikacje dawki należy wprowadzać na podstawie indywidualnej oceny bezpieczeństwa stosowania i tolerancji leczenia.14

Dzieci i młodzież: Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność sunitynibu u pacjentów poniżej 18. roku życia nie zostały określone. Obecnie dostępne dane nie pozwalają na sformułowanie zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.15

Sposób podawania

Sunitinib Glenmark stosuje się doustnie. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.16

W przypadku pominięcia dawki nie należy stosować dawki dodatkowej. Pacjent powinien przyjąć kolejną zaplanowaną dawkę następnego dnia zgodnie z zaleconym schematem dawkowania.17

Tabela dawkowania leku Sunitinib Glenmark

Wskazanie Standardowa dawka Schemat podawania Minimalna dawka Maksymalna dawka
GIST i MRCC 50 mg raz na dobę 4 tygodnie leczenia / 2 tygodnie przerwy 25 mg raz na dobę 75 mg raz na dobę
pNET 37,5 mg raz na dobę Podawanie ciągłe 25 mg raz na dobę 50 mg raz na dobę

Modyfikacje dawkowania przy interakcjach lekowych

Interakcja Wskazanie Zalecana modyfikacja dawki
Jednoczesne stosowanie z silnymi induktorami CYP3A4 (np. ryfampicyna) GIST i MRCC Możliwe zwiększenie do 87,5 mg na dobę
pNET Możliwe zwiększenie do 62,5 mg na dobę
Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazol) GIST i MRCC Możliwe zmniejszenie do minimum 37,5 mg na dobę
pNET Możliwe zmniejszenie do minimum 25 mg na dobę
  1. 23.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl