Dawkowanie i sposób podawania
Sunitinib Vipharm 12,5 mg
Terapia sunitynibem (Sunitinib Vipharm) powinna być prowadzona przez lekarzy doświadczonych w leczeniu przeciwnowotworowym, z indywidualnym dostosowaniem dawki i schematu podawania w zależności od wskazania klinicznego, tolerancji pacjenta oraz interakcji lekowych. W leczeniu GIST i MRCC zalecana dawka wynosi 50 mg/dobę, podawana doustnie przez 4 tygodnie, po czym następuje 2-tygodniowa przerwa (schemat 4/2). W terapii pNET stosuje się 37,5 mg/dobę w sposób ciągły. Dawkę można modyfikować o 12,5 mg w zakresie 25-75 mg/dobę dla GIST i MRCC oraz 25-50 mg/dobę dla pNET, z maksymalnymi dawkami odpowiednio 75 mg i 50 mg, które mogą być zwiększone do 87,5 mg i 62,5 mg przy jednoczesnym stosowaniu induktorów CYP3A4. W przypadku inhibitorów CYP3A4 dawkę należy odpowiednio zmniejszyć do minimum 37,5 mg (GIST, MRCC) lub 25 mg (pNET), z koniecznością ścisłego monitorowania tolerancji leczenia.
Dawkowanie i sposób podawania leku Sunitinib Vipharm
Terapia z wykorzystaniem produktu leczniczego Sunitinib Vipharm powinna być inicjowana wyłącznie przez lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Właściwe dawkowanie oraz sposób podania leku zależą od wskazania klinicznego, indywidualnej tolerancji pacjenta oraz potencjalnych interakcji lekowych.1
Standardowe schematy dawkowania
W terapii nowotworów podścieliskowych przewodu pokarmowego (GIST) oraz raka nerkowokomórkowego z przerzutami (MRCC), rekomendowana dawka wynosi 50 mg sunitynibu raz na dobę, przyjmowana doustnie. Lek stosuje się przez 4 kolejne tygodnie, a następnie wprowadza się 2-tygodniową przerwę (schemat 4/2), co łącznie stanowi pełny 6-tygodniowy cykl terapeutyczny.2
Natomiast w przypadku nowotworów neuroendokrynnych trzustki (pNET), zalecana dawka leku Sunitinib Vipharm wynosi 37,5 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie w sposób ciągły, bez przerw w terapii.3
Modyfikacje dawkowania ze względu na bezpieczeństwo i tolerancję
W terapii GIST i MRCC istnieje możliwość stopniowego modyfikowania dawkowania, każdorazowo o 12,5 mg, w zależności od indywidualnie ocenianego bezpieczeństwa i tolerancji leczenia u pacjenta. Należy pamiętać, że dawka dobowa nie powinna przekraczać 75 mg ani być mniejsza niż 25 mg.4
W leczeniu pNET również istnieje możliwość stopniowej modyfikacji dawki o 12,5 mg, zależnie od indywidualnej tolerancji i profilu bezpieczeństwa. Warto zaznaczyć, że maksymalna dawka stosowana w badaniach klinicznych III fazy dotyczących pNET wynosiła 50 mg na dobę.5
W zależności od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji leczenia może zaistnieć konieczność wprowadzenia tymczasowych przerw w podawaniu produktu.6
Dostosowanie dawki ze względu na interakcje z inhibitorami i induktorami CYP3A4
Należy unikać jednoczesnego stosowania sunitynibu z silnymi induktorami enzymu CYP3A4, jak np. ryfampicyna. Jeżeli takie połączenie jest konieczne, może być wymagane zwiększenie dawki sunitynibu, każdorazowo o 12,5 mg, do maksymalnie:
- 87,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC
- 62,5 mg na dobę w przypadku pNET
Konieczne jest wtedy staranne monitorowanie tolerancji leczenia.7
Podobnie, należy unikać jednoczesnego podawania sunitynibu z silnymi inhibitorami CYP3A4, jak np. ketokonazol. Jeżeli takie połączenie jest konieczne, może być wymagane zmniejszenie dawki sunitynibu do minimum:
- 37,5 mg na dobę w przypadku GIST i MRCC
- 25 mg na dobę w przypadku pNET
Również w tym przypadku konieczne jest staranne monitorowanie tolerancji leczenia.8
W przypadku konieczności leczenia skojarzonego zaleca się wybór produktu o minimalnym działaniu hamującym CYP3A4 lub bez takiego działania.9
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Dzieci i młodzież: Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności sunitynibu u pacjentów poniżej 18. roku życia. Mimo dostępności pewnych danych klinicznych, brak jest konkretnych zaleceń dotyczących dawkowania w tej grupie wiekowej.10
Pacjenci w podeszłym wieku: Około jedną trzecią uczestników badań klinicznych z sunitynibem stanowili pacjenci w wieku 65 lat lub starsi. Nie zaobserwowano istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa ani skuteczności leczenia pomiędzy pacjentami młodszymi a starszymi, dlatego nie jest wymagana modyfikacja dawkowania ze względu na wiek.11
Zaburzenia czynności wątroby: U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia A i B według klasyfikacji Child-Pugh) nie jest zalecana modyfikacja dawki początkowej sunitynibu. Należy pamiętać, że nie przeprowadzono badań z sunitynibem u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C według klasyfikacji Child-Pugh), dlatego jego stosowanie w tej grupie pacjentów nie jest zalecane.12
Zaburzenia czynności nerek: Nie ma konieczności modyfikowania dawki początkowej sunitynibu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (od łagodnych do ciężkich) ani u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) poddawanych hemodializie. Ewentualne późniejsze modyfikacje dawkowania powinny być uzależnione od indywidualnej oceny bezpieczeństwa i tolerancji leczenia.13
Sposób podawania
Sunitinib Vipharm należy podawać doustnie. Lek może być przyjmowany z posiłkiem lub bez posiłku, zależnie od preferencji pacjenta.14
W przypadku pominięcia jednej dawki leku nie należy stosować dawki dodatkowej. Pacjent powinien przyjąć przepisaną dawkę według zwykłego schematu następnego dnia.15
Tabela dawkowania leku Sunitinib Vipharm
| Wskazanie | Dawka standardowa | Schemat podawania | Zakres modyfikacji dawki | Maksymalna dawka dobowa |
|---|---|---|---|---|
| GIST i MRCC | 50 mg raz na dobę | 4 tygodnie podawania, następnie 2 tygodnie przerwy (schemat 4/2) | 25-75 mg (zmiana co 12,5 mg) | 75 mg na dobę 87,5 mg na dobę przy jednoczesnym stosowaniu induktorów CYP3A4 |
| pNET | 37,5 mg raz na dobę | Podawanie ciągłe (bez przerw) | 25-50 mg (zmiana co 12,5 mg) | 50 mg na dobę 62,5 mg na dobę przy jednoczesnym stosowaniu induktorów CYP3A4 |
| Modyfikacje dawki w przypadku stosowania silnych inhibitorów CYP3A4 | ||||
| GIST i MRCC | Redukcja dawki do minimum 37,5 mg na dobę | 37,5 mg na dobę | ||
| pNET | Redukcja dawki do minimum 25 mg na dobę | 25 mg na dobę | ||
| Populacje szczególne | ||||
| Pacjenci w podeszłym wieku | Jak w populacji ogólnej – bez modyfikacji dawki początkowej | |||
| Zaburzenia czynności wątroby – łagodne do umiarkowanych (Child-Pugh A i B) | Bez modyfikacji dawki początkowej | |||
| Zaburzenia czynności wątroby – ciężkie (Child-Pugh C) | Nie zaleca się stosowania | |||
| Zaburzenia czynności nerek (łagodne do ciężkich) i ESRD z hemodializą | Bez modyfikacji dawki początkowej | |||
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania