toksyczność walacyklowiru

Walacyklowir jest prolekiem acyklowiru, stosowanym w leczeniu zakażeń wirusami z rodziny Herpesviridae. Po podaniu doustnym ulega przekształceniu w wątrobie do acyklowiru, który wykazuje działanie przeciwwirusowe poprzez hamowanie replikacji DNA wirusa.

Toksyczność walacyklowiru najczęściej objawia się w postaci zaburzeń żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka), bólów głowy oraz zawrotów głowy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak neurotoksyczność objawiająca się zaburzeniami świadomości, dezorientacją, halucynacjami, drgawkami czy śpiączką. Ryzyko neurotoksyczności jest szczególnie wysokie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek, u których dochodzi do kumulacji leku.

Przypadki ostrej niewydolności nerek związanej z terapią walacyklowirem są rzadkie, ale dobrze udokumentowane. Pacjenci z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek wymagają dostosowania dawki leku. Monitorowanie parametrów nerkowych jest istotne podczas terapii, zwłaszcza u osób starszych i odwodnionych.

W rzadkich przypadkach stosowanie walacyklowiru może prowadzić do zmian hematologicznych, takich jak trombocytopenia, leukopenia czy niedokrwistość. Opisywano również przypadki toksycznego wpływu na wątrobę, objawiającego się podwyższeniem aktywności enzymów wątrobowych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl