jaskra młodzieńcza otwartego kąta
Jaskra młodzieńcza otwartego kąta (ang. juvenile open-angle glaucoma, JOAG) to postać jaskry pierwotnej otwartego kąta, występująca u pacjentów między 10. a 35. rokiem życia. Charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, otwartym kątem przesączania i postępującym uszkodzeniem nerwu wzrokowego, co prowadzi do ubytków w polu widzenia.
Choroba ta ma często podłoże genetyczne, związane najczęściej z mutacjami w genie MYOC kodującym miocy linę, zwłaszcza w regionie GLC1A na chromosomie 1q. Dziedziczy się zazwyczaj w sposób autosomalny dominujący z niepełną penetracją. W przeciwieństwie do jaskry u osób starszych, JOAG cechuje się bardziej agresywnym przebiegiem, szybszą progresją i często wyższymi wartościami ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Diagnostyka obejmuje badanie ciśnienia wewnątrzgałkowego, gonioskopię potwierdzającą otwarty kąt przesączania, ocenę tarczy nerwu wzrokowego, badanie pola widzenia oraz obrazowanie struktur oka metodami OCT lub HRT. Leczenie rozpoczyna się od farmakoterapii (β-blokery, analogi prostaglandyn, inhibitory anhydrazy węglanowej), jednak ze względu na agresywny przebieg choroby często konieczne jest leczenie chirurgiczne (trabekulektomia, implantacja zastawek drenujących lub procedury mikroinwazyjne).
Kluczowe znaczenie ma wczesna diagnostyka i regularne monitorowanie, szczególnie u osób z rodzinnym występowaniem jaskry. Ze względu na młody wiek pacjentów, choroba stanowi poważne zagrożenie dla jakości życia i wymaga intensywnego, długoterminowego leczenia mającego na celu zachowanie funkcji wzrokowych.