terapia klopidogrelem

Terapia klopidogrelem to strategia leczenia przeciwpłytkowego, stosowana głównie w schorzeniach kardiologicznych. Klopidogrel to lek z grupy pochodnych tienopirydyny, który działa poprzez nieodwracalne hamowanie receptora P2Y12 na powierzchni płytek krwi, blokując agregację płytek indukowaną przez ADP.

Klopidogrel jest wskazany w profilaktyce wtórnej powikłań zakrzepowych u pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym (OZW), po przebytym zawale mięśnia sercowego, udarze niedokrwiennym mózgu oraz u chorych z rozpoznaną chorobą tętnic obwodowych. Szczególnie istotne znaczenie ma w leczeniu pacjentów po angioplastyce wieńcowej z implantacją stentu, gdzie stosowany jest w ramach podwójnej terapii przeciwpłytkowej (DAPT) w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym.

Standardowa dawka klopidogrelu wynosi 75 mg raz na dobę, natomiast w ostrych stanach stosuje się dawkę nasycającą 300-600 mg. Ważnym aspektem terapii jest zmienność osobnicza w odpowiedzi na lek, związana między innymi z polimorfizmem genów kodujących enzymy cytochromu P450, szczególnie CYP2C19, odpowiedzialnych za metabolizm klopidogrelu do aktywnego metabolitu.

Podczas terapii klopidogrelem należy monitorować pacjentów pod kątem potencjalnych działań niepożądanych, w tym zwiększonego ryzyka krwawień. Istotne są również interakcje lekowe, szczególnie z inhibitorami pompy protonowej, które mogą osłabiać działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu poprzez konkurencję o enzymy metabolizujące.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl