trwały rumień polekowy

Trwały rumień polekowy (ang. fixed drug eruption, FDE) to dermatologiczna reakcja niepożądana na leki, charakteryzująca się występowaniem pojedynczych lub mnogich, dobrze odgraniczonych, okrągłych lub owalnych zmian rumieniowych lub sinofioletowych. Kluczową cechą jest nawracanie zmian w tych samych lokalizacjach po ponownym przyjęciu wywołującego leku.

Zmiany zwykle pojawiają się w ciągu 30 minut do 8 godzin po ekspozycji na lek. Najczęstsze lokalizacje to narządy płciowe, kończyny, twarz i tułów. Po ustąpieniu ostrego stanu zapalnego pozostaje przebarwienie pozapalne, które może utrzymywać się tygodniami lub miesiącami.

Do leków najczęściej wywołujących trwały rumień polekowy należą: antybiotyki (zwłaszcza tetracykliny i sulfonamidy), niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), paracetamol, barbituany oraz niektóre inhibitory ACE. Mechanizm powstawania opiera się głównie na reakcji immunologicznej typu IV z udziałem limfocytów T CD8+.

Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu klinicznym oraz teście prowokacji, który powinien być wykonywany tylko w kontrolowanych warunkach. Leczenie obejmuje odstawienie leku wywołującego oraz miejscowe stosowanie kortykosteroidów w przypadku zmian ograniczonych lub ogólnoustrojową kortykoterapię przy rozległych zmianach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl