Lamegom
Lamegom to lek biologiczny zawierający substancję czynną brolucizumab, stosowany w leczeniu zwyrodnienia plamki żółtej związanego z wiekiem (AMD) typu wysiękowego. Jest to przeciwciało monoklonalne, które wiąże się z czynnikiem wzrostu śródbłonka naczyniowego A (VEGF-A), hamując jego aktywność i w konsekwencji zmniejszając nieprawidłowe tworzenie się naczyń krwionośnych w siatkówce.
Mechanizm działania Lamegomu polega na blokowaniu VEGF-A, co prowadzi do redukcji przepuszczalności naczyń, ograniczenia obrzęku siatkówki i hamowania patologicznej neowaskularyzacji. Lek podawany jest w formie iniekcji doszklistkowych, zazwyczaj w schemacie co 8-12 tygodni po fazie nasycającej, co stanowi potencjalną zaletę w porównaniu z innymi lekami anty-VEGF wymagającymi częstszych iniekcji.
W badaniach klinicznych Lamegom wykazał skuteczność w poprawie ostrości wzroku i redukcji grubości siatkówki u pacjentów z wysiękową postacią AMD. Należy jednak monitorować pacjentów pod kątem możliwych działań niepożądanych, takich jak zapalenie wnętrza gałki ocznej, zapalenie naczyniówki i siatkówki czy okluzja naczyń siatkówki, które mogą wystąpić po podaniu leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Lamegom 25 mg
Agomelatyna w dawce 25 mg, zawarta w leku Lamegom, wykazuje niewielki, aczkolwiek istotny wpływ na zdolności psychomotoryczne pacjentów, w szczególności na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Do najczęstszych działań niepożądanych, które mogą zaburzać te funkcje, należą zawroty głowy oraz senność, co może prowadzić do obniżenia koncentracji i wydłużenia czasu reakcji. Lekarze powinni uwzględniać te efekty podczas przepisywania leku, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, przyjmujących leki sedatywne lub wykonujących zawody wymagające pełnej sprawności psychoruchowej.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lamegom 25 mg
Lek Lamegom (agomelatyna) stosuje się w dawce początkowej 25 mg raz na dobę, podawanej doustnie wieczorem. W przypadku braku poprawy po 2 tygodniach dawkę można zwiększyć do 50 mg/dobę (2 tabletki po 25 mg), jednak decyzja ta wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza ze względu na potencjalny wzrost aktywności aminotransferaz. Przed rozpoczęciem terapii oraz w trakcie leczenia konieczne jest ścisłe monitorowanie czynności wątroby, w tym oznaczanie aktywności aminotransferaz w surowicy przed terapią, po 3, 6, 12 i 24 tygodniach oraz według wskazań klinicznych. Leczenie należy przerwać, jeśli aktywność aminotransferaz przekroczy 3-krotnie górną granicę normy. Minimalny czas terapii wynosi 6 miesięcy, a u pacjentów powyżej 75 roku życia stosowanie leku jest przeciwwskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U pacjentów z umiarkowanym lub ciężkim zaburzeniem czynności nerek należy zachować ostrożność, mimo że nie wymaga się modyfikacji dawki.
agomelatyna, aminotransferaza, ciężkie zaburzenie czynności nerek, czynność wątroby, depresja, duży epizod depresyjny, faza podtrzymująca, Lamegom, ostra faza, parametr farmakokinetyczny, podwyższone ryzyko, SNRI, SSRI, tabletka powlekana, test czynnościowy wątroby, umiarkowane zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby