stężenie cholesterolu w osoczu

Stężenie cholesterolu w osoczu to kluczowy parametr diagnostyczny w ocenie ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Prawidłowe wartości całkowitego cholesterolu powinny wynosić poniżej 190 mg/dl (5,0 mmol/l), przy czym istotny jest również profil lipidowy uwzględniający frakcje LDL, HDL oraz trójglicerydy.

Podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego, a zwłaszcza frakcji LDL (tzw. „złego cholesterolu”), stanowi niezależny czynnik ryzyka miażdżycy, choroby wieńcowej i zawału serca. Wartości referencyjne dla cholesterolu LDL u pacjentów niskiego ryzyka wynoszą poniżej 115 mg/dl (3,0 mmol/l), natomiast u pacjentów bardzo wysokiego ryzyka sercowo-naczyniowego zaleca się osiągnięcie wartości poniżej 55 mg/dl (1,4 mmol/l).

Oznaczenie stężenia cholesterolu w osoczu wykonuje się na czczo (8-12 godzin po ostatnim posiłku) z próbki krwi żylnej. Współczesne wytyczne towarzystw kardiologicznych zalecają regularną kontrolę profilu lipidowego u osób dorosłych, a w przypadku stwierdzenia dyslipidemii wdrożenie odpowiedniego postępowania, obejmującego modyfikację stylu życia oraz w razie potrzeby farmakoterapię (głównie statyny).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl