strata płodów

Strata płodów, znana również jako poronienie lub aborcja samoistna, to zakończenie ciąży przed osiągnięciem przez płód zdolności do życia poza łonem matki, zwykle definiowane jako utrata ciąży przed 20. tygodniem. Jest to stosunkowo częste zjawisko, dotykające około 10-20% rozpoznanych ciąż, choć rzeczywisty odsetek może być wyższy, gdyż wiele poronień następuje zanim kobieta zorientuje się, że jest w ciąży.

Etiologia straty płodów jest złożona i może obejmować anomalie chromosomowe płodu (około 50-60% przypadków), zaburzenia immunologiczne, infekcje, czynniki środowiskowe, zaburzenia endokrynologiczne, czy strukturalne nieprawidłowości macicy. U części pacjentek występują poronienia nawracające (trzy lub więcej kolejnych strat ciąży), które wymagają szczegółowej diagnostyki i specjalistycznego postępowania.

Diagnostyka straty płodów obejmuje badania ultrasonograficzne, oznaczanie poziomu hormonu beta-hCG, a w przypadkach poronień nawracających – badania genetyczne, hormonalne, ocenę anatomii macicy oraz badania w kierunku trombofilii. Leczenie zależy od przyczyny poronienia i może obejmować interwencje chirurgiczne (łyżeczkowanie), farmakologiczne (mizoprostol) lub postępowanie wyczekujące.

Opieka nad pacjentką po stracie płodu powinna uwzględniać nie tylko aspekty medyczne, ale również wsparcie psychologiczne, gdyż wydarzenie to często wiąże się z silnym przeżyciem emocjonalnym i może prowadzić do zespołu stresu pourazowego lub depresji. Ważne jest także omówienie ryzyka poronień w przyszłych ciążach oraz ewentualnych strategii profilaktycznych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl