mutacja K70E
Mutacja K70E to specyficzna zmiana genetyczna, która występuje w genomie wirusa HIV. Polega na podstawieniu lizyny (K) kwasem glutaminowym (E) w pozycji 70 genu kodującego enzym odwrotną transkryptazę. Jest to jedna z mutacji związanych z opornością na leki przeciwretrowirusowe.
Mutacja K70E jest szczególnie istotna w kontekście terapii HIV, gdyż wiąże się z rozwojem oporności na nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTI), w tym na tenofowir i abakawir. W przeciwieństwie do bardziej znanej mutacji K70R, K70E powoduje niższy poziom oporności, ale często występuje jako mutacja wstępna, która może prowadzić do rozwoju bardziej złożonych wzorców oporności.
Monitoring występowania mutacji K70E jest ważnym elementem opieki nad pacjentami z HIV, szczególnie w kontekście planowania skutecznej terapii antyretrowirusowej i zapobiegania niepowodzeniom leczenia. Wykrycie tej mutacji może sygnalizować potrzebę zmiany schematu leczenia w celu zachowania skuteczności terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tenofovir Zentiva 245 mg
Tenofovir Zentiva, zawierający fumaran tenofowiru dizoproksylu, jest nukleozydowym/nukleotydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy o kodzie ATC J05AF07, stosowanym w terapii zakażeń HIV i HBV. Po podaniu doustnym, prolek ulega biotransformacji do aktywnego metabolitu – difosforanu tenofowiru, który działa jako terminator łańcucha DNA wirusa. Okres półtrwania aktywnego metabolitu wynosi około 10 godzin w pobudzonych jednojądrowych komórkach krwi obwodowej (PBMC) oraz 50 godzin w komórkach spoczynkowych, co zapewnia długotrwałe działanie przeciwwirusowe. Mechanizm działania obejmuje konkurencję z naturalnymi substratami enzymów odwrotnej transkryptazy HIV-1 oraz polimerazy HBV oraz zakończenie syntezy DNA wirusa, przy minimalnym wpływie na polimerazy komórkowe i niskim ryzyku toksyczności mitochondrialnej.
biotransformacja, difosforan tenofowiru, fumaran tenofowiru dizoproksylu, jednojądrowa komórka krwi obwodowej, lek przeciwretrowirusowy, mutacja K65R, mutacja K70E, nukleozydowy i nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza HIV-1, polimeraza HBV, stężenie tenofowiru, terminator łańcucha DNA, toksyczność mitochondrialna, wartość EC50 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ictady 245 mg
Tenofowir dizoproksylu, obecny w leku Ictady w formie bursztynianu, jest nukleozydowym/nukleotydowym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (ATC: J05AF07) stosowanym w terapii zakażeń HIV oraz HBV. Po wchłonięciu ulega przemianie do aktywnego metabolitu – difosforanu tenofowiru, który działa jako obligatoryjny terminator łańcucha DNA, hamując odwrotną transkryptazę HIV-1 oraz polimerazę HBV. Okres półtrwania difosforanu tenofowiru wynosi około 10 godzin w pobudzonych PBMC oraz 50 godzin w komórkach w stanie spoczynku. Lek wykazuje selektywność wobec enzymów wirusowych, z minimalnym wpływem na polimerazy komórkowe α, β i γ, co potwierdza jego korzystny profil bezpieczeństwa, w tym brak wpływu na syntezę mitochondrialnego DNA i produkcję kwasu mlekowego przy stężeniach do 300 μmol/l in vitro.
bursztynian tenofowiru dizoproksylu, difosforan tenofowiru, jednojądrzaste komórki krwi obwodowej, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, leki przeciwretrowirusowe, mitochondrialne DNA, mutacja K65R, mutacja K70E, nukleozydowy i nukleotydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, odwrotna transkryptaza HIV-1, polimeraza HBV, stężenie tenofowiru, synteza mitochondrialnego DNA, tenofowir dizoproksylu