pacjentka karmiąca piersią
Pacjentka karmiąca piersią to kobieta, która dostarcza pokarm naturalny swojemu dziecku. Karmienie piersią jest rekomendowane przez WHO jako wyłączny sposób żywienia noworodków i niemowląt do 6. miesiąca życia, a następnie jako uzupełnienie diety do 2. roku życia lub dłużej.
Okres laktacji wymaga szczególnej opieki medycznej ze względu na specyficzne potrzeby fizjologiczne matki oraz konieczność oceny bezpieczeństwa stosowanych procedur diagnostycznych i terapeutycznych dla dziecka. Substancje przyjmowane przez matkę mogą przenikać do mleka, dlatego istotna jest znajomość kategorii bezpieczeństwa leków w okresie laktacji.
Pacjentka karmiąca piersią ma zwiększone zapotrzebowanie energetyczne i odżywcze, potrzebuje około 500 kcal więcej dziennie oraz odpowiedniej suplementacji (witamina D, niekiedy żelazo, jod, DHA). Kobiety w okresie laktacji mogą zgłaszać się do lekarza z problemami takimi jak: zapalenie piersi, zastój pokarmu, ból brodawek, niedobór pokarmu czy trudności z przystawieniem dziecka do piersi.
W przypadku konieczności leczenia pacjentki karmiącej, należy wybierać preparaty o udokumentowanym bezpieczeństwie w laktacji, krótkim okresie półtrwania, niskiej biodostępności doustnej i wysokim wiązaniu z białkami. Dla wielu leków istnieją szczegółowe protokoły bezpiecznego stosowania podczas karmienia piersią, opracowane przez organizacje takie jak LactMed czy e-lactancia.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atinepte 12,5 mg
Tianeptyna w postaci soli sodowej (Atinepte 12,5 mg) wymaga ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz podczas laktacji ze względu na ograniczone dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa. Badania przedkliniczne na szczurach wykazały, że toksyczne dawki tianeptyny mogą obniżać płodność poprzez zwiększoną utratę zarodków przed implantacją. U ludzi brak jest wystarczających danych klinicznych, co utrudnia ocenę ryzyka. W ciąży, przy mniej niż 300 udokumentowanych przypadkach, nie zaleca się stosowania tianeptyny, chyba że korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W takich sytuacjach terapia powinna być prowadzona najmniejszą skuteczną dawką, preferując monoterapię i wymaga ścisłego monitorowania stanu klinicznego pacjentki oraz noworodka po porodzie.
dawka toksyczna, działanie niepożądane, karmienie piersią, kobieta ciężarna, lek przeciwdepresyjny, mleko kobiece, monoterapia, pacjentka karmiąca piersią, płodność, politerapia, profil farmakologiczny, równowaga psychiczna, skuteczna dawka, sól sodowa, stan kliniczny, tianeptyna, trymestr ciąży, utrata zarodka przed implantacją, wiek rozrodczy, zaburzenie wydzielania mleka, zdolność rozrodcza, zwiększona wrażliwość