guz chromochłonny rdzenia nadnerczy

Guz chromochłonny rdzenia nadnerczy (pheochromocytoma) to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek chromochłonnych rdzenia nadnerczy, produkujących katecholaminy – adrenalinę i noradrenalinę. Stanowi około 0,1-0,2% wszystkich przypadków nadciśnienia tętniczego, a jego częstość występowania w populacji ogólnej szacuje się na 1-2 przypadki na 100 000 osób.

Charakterystyczną cechą guza chromochłonnego jest produkcja katecholamin, co prowadzi do występowania objawów klinicznych takich jak: nadciśnienie tętnicze (utrwalone lub napadowe), tachykardia, silne bóle głowy, nadmierna potliwość, bladość skóry, niepokój, drżenie rąk oraz hiperglikemia. Klasyczna triada objawów obejmuje: napadowe bóle głowy, nadpotliwość i kołatanie serca, występuje jednak tylko u około 40% pacjentów.

Diagnostyka guza chromochłonnego opiera się na badaniach biochemicznych (oznaczanie stężenia katecholamin i ich metabolitów w moczu i osoczu) oraz badaniach obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, scyntygrafia z wykorzystaniem MIBG). Około 10-25% guzów chromochłonnych ma charakter złośliwy, a 10-15% występuje w zespołach dziedzicznych, takich jak zespół mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2 (MEN2), zespół von Hippla-Lindaua (VHL) czy nerwiakowłókniakowatość typu 1.

Podstawową metodą leczenia guza chromochłonnego jest chirurgiczne usunięcie zmiany, najczęściej metodą laparoskopową. Przed zabiegiem konieczne jest odpowiednie przygotowanie farmakologiczne, obejmujące stosowanie leków blokujących receptory alfa-adrenergiczne (np. fenoksybenzamina, doksazosyna), a następnie beta-adrenergiczne, aby zapobiec powikłaniom śródoperacyjnym związanym z gwałtownym uwolnieniem katecholamin.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl